Μια μελέτη του Ινστιτούτου Ιατρικής Έρευνας QIMR Berghofer αποκάλυψε ότι ακόμη και σύντομες παραμονές σε εξωτερικούς χώρους κατά τις ώρες χαμηλής ηλιοφάνειας μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο δέρμα και να συμβάλουν στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος.
Η συν-επικεφαλής της μελέτης, καθηγήτρια Rachel Neale, αναφέρει ότι η έρευνα ήταν η πρώτη στην Αυστραλία που διερεύνησε τις επιπτώσεις της έκθεσης του δέρματος σε υπεριώδη ακτινοβολία σε επίπεδα που εμφανίζονται φυσικά στην επιφάνεια της Γης. Η εργασία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Photochemistry and Photobiology.
«Μπορείτε να λάβετε την ίδια δόση UV ακτινοβολίας σε σύντομο χρονικό διάστημα στη μέση της ημέρας ή σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα νωρίτερα ή αργότερα μέσα στην ημέρα. Η έρευνά μας έδειξε ότι η συνολική δόση είναι αυτή που έχει σημασία -δεν έχει σημασία πόσο χρόνο χρειάζεται για να τη λάβετε», δήλωσε η Neale.
«Οι άνθρωποι πιθανότατα καθησυχάζονται όταν η ένταση του ηλιακού φωτός είναι ασθενής και περνούν πολύ χρόνο σε εξωτερικούς χώρους χωρίς επαρκή προστασία. Αποδείξαμε ότι αυτό αποτελεί πρόβλημα για τη βλάβη του δέρματος».
Η Μελέτη Χαμηλής Δόσης UV περιελάμβανε 58 άτομα με ανοιχτόχρωμο έως μελαχρινό δέρμα. Μια περιοχή στην πλάτη τους εκτέθηκε σε υπεριώδεις ακτίνες, που χορηγήθηκαν σε χαμηλότερες (π.χ. αργά το πρωί) και υψηλότερες (π.χ. μεσημεριανές) εντάσεις UV για αρκετές ημέρες. Πραγματοποιήθηκαν βιοψίες για να διαπιστωθεί εάν είχε συμβεί βλάβη στο DNA, ενώ οι ερευνητές μέτρησαν επίσης μοριακές και ανοσολογικές αποκρίσεις.
Είναι σημαντικό ότι οι δόσεις που χορηγήθηκαν δεν ήταν αρκετές για να προκαλέσουν ροζ χρώμα στο δέρμα των συμμετεχόντων, αλλά ακόμη και έτσι, αυτές οι χαμηλές δόσεις προκάλεσαν ανιχνεύσιμη βλάβη στο DNA.
Η Μελέτη Χαμηλής Δόσης UV εξέτασε μοριακούς δείκτες που λειτουργούν ως πρώιμοι συναγερμοί για βλάβη του δέρματος, πολύ πριν μπορέσει ποτέ να αναπτυχθεί καρκίνος. Οι ερευνητές μέτρησαν την p53, μια πρωτεΐνη που αυξάνεται όταν τα κύτταρα του δέρματος βρίσκονται υπό στρες ή το DNA έχει υποστεί βλάβη, καθώς και βλάβες στο DNA που προκαλούνται από την UV.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματά τους δεν αφορούν την αποφυγή του ηλιακού φωτός εντελώς – αλλά την επικαιροποίηση των συμβουλών ηλιοπροστασίας ώστε να αντικατοπτρίζουν βιολογικά δεδομένα και όχι υποθέσεις. Αναφέρουν ότι η εργασία ενισχύει την ιδέα της χρήσης αντηλιακού ως μέρος μιας καθημερινής συνήθειας για την προστασία του δέρματος κατά τη διάρκεια σύντομων, απροσδόκητων περιόδων έκθεσης στον ήλιο που συμβαίνουν ως μέρος της καθημερινής ζωής.
Πηγή: www.zougla.gr