Πριν από 35 χρόνια, το 1991 το Opel Astra F έκανε ντεμπούτο και έμελλε να γίνει το πιο δημοφιλές μοντέλο της γερμανικής μάρκας μέχρι στιγμής, με παραγωγή που έφτασε τα 4,13 εκατομμύρια οχήματα έως το 1997. Το πρώτης γενιάς Astra και έβδομο κατά σειρά μικρομεσαίο Opel, άλλαξε τελείως σε σχέση με το τελευταίο Kadett που αντικατέστησε και απέκτησε πολύ πιο σύγχρονα χαρακτηριστικά. H δεκαετία του 90 ήταν πολύ απαιτητική για τους κατασκευαστές, γιατί τα οχήματά τους έπρεπε να εκπέμπουν λιγότερους ρύπους και να είναι πιο οικονομικά σε βενζίνη, να διαθέτουν νέα και περισσότερα συστήματα ασφαλείας και πιο πολλές ανέσεις για τους επιβάτες.
Μεγάλη γκάμα κινητήρων και αμαξωμάτων
Σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, το Kadett που είχε παρουσιαστεί το 1984, το Astra F διέθετε σημαντικά περισσότερους εσωτερικούς χώρους με παρόμοιες εξωτερικές διαστάσεις. Ενδεικτικά το 5θυρο Astra F είχε μήκος 4.050 χλστ., πλάτος 1.696 χλστ., ύψος 1.410 χλστ. και μεταξόνιο 2.517 χλστ. Για να αντιληφθούμε πόσο έχουν μεγαλώσει τα αυτοκίνητα, το υπάρχον νέο Corsa έχει μήκος 4.061 χλστ. και το νέο Astra έχει φτάσει τα 4.374 χλστ. Η γκάμα του Astra F κάλυπτε κάθε γούστο, τόσο από πλευράς κινητήρων, όσο και τύπου αμαξωμάτων. Οι πελάτες είχαν την επιλογή διαφορετικών μηχανικών συνόλων βενζίνης και πετρελαίου, μεταξύ των οποίων οι βενζινοκινητήρες των 1.4, 1.6, 1.8 και 2.0 λίτρων ήταν εξοπλισμένοι με τριοδικό καταλυτικό μετατροπέα, ενώ ο πετρελαιοκινητήρας 1.7 λίτρων διέθετε έναν πρόσφατα ανεπτυγμένο καταλύτη οξείδωσης. Οι πρώτες εκδόσεις που παραδόθηκαν στις αντιπροσωπείες το φθινόπωρο του 1991 ήταν το πεντάθυρο hatchback, το πεντάθυρο Caravan station wagon και το σπορ Astra GSi. Διαθέσιμο αποκλειστικά ως τρίθυρο «hot hatch», το κορυφαίο GSi προσέφερε μια επιλογή από κινητήρες 2.0 λίτρων με 115 hp ή 150 hp, ο τελευταίος με 16 βαλβίδες και διπλούς εκκεντροφόρους επικεφαλής. Το τετράθυρο κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1992, ακολουθούμενο ένα χρόνο αργότερα από το Astra cabrio, κατασκευασμένο από τον Ιταλό Bertone.
Η ασφάλεια σε πρώτο πλάνο
Το υψηλό επίπεδο της ασφαλείας του Astra F σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην κατηγορία των μικρομεσαίων αυτοκινήτων. Το Opel Safety System περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, διπλές χαλύβδινες μπάρες στις πόρτες για προστασία από πλευρικές συγκρούσεις, υποστηρικτικές ράμπες στα καθίσματα για την αποφυγή βύθισης κάτω από τη ζώνη ασφαλείας και προεντατήρες ζωνών ασφαλείας εμπρός που μείωναν την κίνηση του σώματος του επιβάτη στο κάθισμα σε περίπτωση μετωπικής σύγκρουσης. Η παθητική ασφάλεια αυξήθηκε ακόμη περισσότερο το 1994, όταν η Opel προσέθεσε στάνταρ τους αερόσακους «πλήρους μεγέθους» για τον οδηγό και το συνοδηγό.
Έμφαση είχε δοθεί ακόμα στην αεροδυναμική, με συντελεστή οπισθέλκουσας του GSi μόλις 0,30 cD. Εκτός από την υψηλή ασφάλεια και ευρυχωρία, η περιβαλλοντική συμβατότητα βρισκόταν στο επίκεντρο της κατασκευής του Astra F. Μεγάλο μέρος του ταμπλό, των εσωτερικών επενδύσεων, των καθισμάτων και της κεντρικής κονσόλας ήταν κατασκευασμένα από πολυπροπυλένιο, για το οποίο η Opel είχε αναπτύξει μια καινοτόμο διαδικασία ανακύκλωσης με αποδοτική χρήση των πόρων. Άλλα εξαρτήματα, όπως τα στηρίγματα του προφυλακτήρα και οι επενδύσεις των θόλων των τροχών, ήταν ήδη κατασκευασμένα από ανακυκλωμένο υλικό. Μία παγκόσμια πρωτιά αφορούσε την οθόνη πολλαπλών πληροφοριών στο πάνω μέρος της κεντρικής κονσόλας. Συνδύαζε τις οθόνες για το ραδιόφωνο, τον ενσωματωμένο υπολογιστή του trip computer και το σύστημα ελέγχου κίνησης, όλα εντός του οπτικού πεδίου του οδηγού. Το νέο μοντέλο ήταν επίσης το πρώτο στην κατηγορία των μικρομεσαίων με «Σύστημα Καθαρού Αέρα» που προστάτευε τους επιβάτες από τη γύρη, τη σκόνη και τα σωματίδια βρωμιάς, ενώ το GSi 16V ήταν το πρώτο αυτοκίνητο με ηλεκτρονικό έλεγχο πρόσφυσης στην κατηγορία του Astra.
Ηλεκτρικό Astra F «Impuls III»
Επιπλέον, το Astra F χρησίμευσε επίσης ως πλατφόρμα καινοτομίας για εναλλακτικά συστήματα κίνησης. Το πλήρως ηλεκτρικό «Astra Impuls III» απέδειξε την αποτελεσματικότητά του κατά τη διάρκεια δοκιμών μεγάλης κλίμακας στο νησί Rügen της Βαλτικής. Δέκα πρωτότυπα κάλυψαν συνολικά 350.000 χιλιόμετρα μεταξύ 1993 και 1997. Πέντε τροφοδοτούνταν από μια μπαταρία νικελίου-καδμίου και ισχύ κινητήρα 61 hp, τα υπόλοιπα από μια μπαταρία χλωριούχου νατρίου-νικελίου και ισχύ 57 hp. Και τα δέκα μοντέλα Astra Impuls III ήταν εξοπλισμένα με τριφασικό ασύγχρονο κινητήρα. Το Astra Impuls III είχε τελική ταχύτητα 120 χλμ./ώρα και μέγιστη αυτονομία 150 χιλιομέτρων.
Πηγή: autogreeknews.gr