Από τον Mποτιτσέλι και τη Τουίγκι στην Καρντάσιαν
Πολύ πριν από τα BBL, τα hip thrusts και τα κολάν που υπόσχονται να ανασηκώσουν τους γλουτούς, η δυτική κουλτούρα είχε υμνήσει ή κρύψει ή ξανασχεδιάσει με διάφορους τρόπους τις γυναικείες καμπύλες, επί αιώνες. Η Αναγέννηση ήταν που επανέφερε δυναμικά το γυμνό ανθρώπινο σώμα στην ευρωπαϊκή τέχνη, αντλώντας από τα πρότυπα της κλασικής αρχαιότητας. Στη «Γέννηση της Αφροδίτης» του Μποτιτσέλι, στα τέλη του 15ου αιώνα, το γυναικείο γυμνό εμφανίστηκε εξιδανικευμένο, σχεδόν αιθέριο. Μισό αιώνα αργότερα, η «Αφροδίτη του Ουρμπίνο» του Τιτσιάνο ήταν πολύ πιο γήινη και αισθησιακή: μια γυμνή γυναίκα, ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι, κοιτάζει ευθέως τον θεατή. Στις «Τρεις Χάριτες» του Ρούμπενς, τον 17ο αιώνα, τα σώματα έγιναν πιο πληθωρικά, με γεμάτους μηρούς και γλουτούς.
Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr