Μια ιδιαίτερα αναλυτική συζήτηση για το παρόν και το μέλλον των σημαντικότερων αρχαιολογικών μνημείων της Πρέβεζας είχε η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πρέβεζας, Ανθή Αγγέλη, μιλώντας στην εκπομπή «Στο ίδιο έργο θεατές» του Χρήστου Τσούτση στον Prisma 91,6.
Η κ. Αγγέλη αναφέρθηκε εκτενώς στο Μεγάλο Θέατρο της Νικόπολης και στην τρίτη φάση των εργασιών, στο Ρωμαϊκό Στάδιο, στην πορεία για την ένταξη της Νικόπολης στην UNESCO και στο όραμα δημιουργίας ενός ενιαίου αρχαιολογικού πάρκου. Μίλησε ακόμη για την Κασσώπη, τα προβλήματα στελέχωσης της Εφορείας Αρχαιοτήτων, αλλά και για ένα ζήτημα που έχει προκαλέσει συζήτηση στην Πρέβεζα: τα σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που αποκαλύφθηκαν στην τάφρο του Κάστρου του Αγίου Ανδρέα και το θέμα της αροκάριας.
Μεγάλο Θέατρο Νικόπολης: «Φάνηκε το μνημείο σε όλη τη μεγαλοπρέπειά του»
Η Ανθή Αγγέλη χαρακτήρισε το Μεγάλο Θέατρο ένα από τα πλέον εμβληματικά μνημεία της αρχαίας Νικόπολης, υπενθυμίζοντας ότι οι πρώτες ουσιαστικές παρεμβάσεις ξεκίνησαν μόλις την προηγούμενη δεκαετία.
Όπως εξήγησε:
«Το Μεγάλο Θέατρο της Νικόπολης είναι νομίζω ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της αρχαίας πόλης. Παρόλο που επί αιώνες τα ερείπια στέκουν στην περιοχή και έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον περιηγητών ακόμα και από τον 19ο αιώνα, στην πραγματικότητα δεν είχαν γίνει εργασίες στο ίδιο το θέατρο παρά μόνο πριν μερικά χρόνια.
Η πρώτη δουλειά που ξεκίνησε σιγά-σιγά στο θέατρο ήταν με μία προγραμματική σύμβαση μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Ηπείρου, περίπου το 2012, όπου έγιναν κάποιοι πρώτοι καθαρισμοί. Ακολούθησε ένα μικρό έργο ενταγμένο στο τότε ΕΣΠΑ, που έληξε το 2015, όπου ανασκάφηκε το άνω κοίλο του θεάτρου, τα ανώτερα τμήματα δηλαδή των κερκίδων πάνω από το διάζωμα.
Έγιναν και κάποιες μικρές δοκιμαστικές τομές που έφτασαν μέχρι την ορχήστρα. Αυτές έδειξαν ότι υπήρχαν τεράστιοι τόνοι επιχώσεων που κάλυπταν όλο το κάτω κοίλο του θεάτρου, όλη την περιοχή όπου κάθονταν στην αρχαιότητα οι θεατές, αλλά και την ορχήστρα και το προσκήνιο της σκηνής».
Η δεύτερη φάση, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, έδωσε σύμφωνα με την ίδια εντυπωσιακά αποτελέσματα:
«Νομίζω ότι είχαμε πολύ ωραία αποτελέσματα με την ανασκαφή, γιατί φάνηκε το μνημείο σε όλη τη μεγαλοπρέπειά του. Αποκαλύφθηκε πλήρως το εσωτερικό του, φάνηκαν όλες οι είσοδοι που οδηγούσαν τους θεατές σε αυτό. Ανασκάφηκε ο περιβάλλων χώρος με κτίρια που βρίσκονταν έξω από το μνημείο, ενδεικτικά ένα νυμφαίο, δηλαδή ένα οικοδόμημα που έφερνε νερό στην περιοχή του θεάτρου, και ένα ταφικό μνημείο έξω από αυτό.
Κυρίως, οι ανασκαφές αυτές μας επέτρεψαν να καταλάβουμε την αρχιτεκτονική αυτού του μνημείου, που είναι πολύ σημαντική για την ιστορία της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, γιατί είναι ένα θέατρο από τα ελάχιστα που στον ελλαδικό χώρο έχουν κατασκευαστεί εξαρχής ως ρωμαϊκά».
Επιχώσεις τεσσάρων μέτρων και ευρήματα μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Το έργο, όπως υπογράμμισε, κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν. Οι επιχώσεις στο εσωτερικό του θεάτρου έφταναν σε ορισμένα σημεία ακόμη και τα τέσσερα μέτρα και αφαιρέθηκαν χειρωνακτικά και στρωματογραφικά.
«Δεν ήταν ένα εύκολο έργο. Ήταν ένα δύσκολο και απαιτητικό έργο. Υπήρχαν επιχώσεις που έφταναν μέχρι τα τέσσερα μέτρα ύψος στο εσωτερικό του και αφαιρέθηκαν όλες χειρωνακτικά, όπως πρέπει, ανασκαφικά, στρωματογραφικά, για να μπορούμε να καταλάβουμε όλη την ιστορία του μνημείου.
Η ιστορία του, παρεμπιπτόντως, έφτανε και μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί στο εσωτερικό του θεάτρου είχε εγκατασταθεί πυροβολαρχία των Ιταλών εκείνη την περίοδο και έχουμε και ευρήματα από εκείνη την εποχή, που και αυτά έχουν τη σημασία τους για την ιστορία του τόπου».
Ιδιαίτερη πρόκληση αποτέλεσαν οι υψηλοί τοίχοι του σκηνικού οικοδομήματος:
«Οι τοίχοι του σκηνικού οικοδομήματος σώζονται σε πολύ μεγάλο ύψος, μέχρι και 12 μέτρα. Δεν συνδέονται μεταξύ τους. Υπάρχει ένας εσωτερικός και ένας εξωτερικός τοίχος και ήταν επικίνδυνο, σε περίπτωση σεισμού, να καταρρεύσει κάποια στιγμή μεγάλο τμήμα του μνημείου».
Η τρίτη φάση: Φεύγει η μεταλλική αντιστήριξη – Αποκαθίσταται η ορχήστρα
Η επόμενη μεγάλη παρέμβαση έχει ήδη ενταχθεί στο νέο ΕΣΠΑ 2021-2027.
«Τώρα έχει ενταχθεί μία τρίτη φάση αποκατάστασης του θεάτρου στο νέο ΕΣΠΑ, στο 2021-2027, και αυτό το έργο θα περιλαμβάνει το μεγάλο έργο της αφαίρεσης της μεταλλικής αντιστήριξης, αφού όμως πρώτα γίνει μία εκτεταμένη αποκατάσταση και στερέωση.
Εκτός από αυτό το έργο, υπάρχει και υποέργο της Εφορείας που θα είναι η αποκατάσταση όλης της ορχήστρας. Η ορχήστρα ήταν μαρμάρινη και τώρα, επειδή είναι σε πολύ θραυσματική κατάσταση, τα μάρμαρά της είναι σκεπασμένα με χαλίκι για να προστατεύονται. Έχουμε αναλάβει, με μία μελέτη που έχει εκπονήσει η Εφορεία, να γίνει αποκατάσταση της ορχήστρας, ούτως ώστε να βλέπει κανείς το μνημείο όπως ήταν.
Επίσης θα τοποθετηθούν και νέα εδώλια ασβεστολιθικά στις πέντε πρώτες σειρές».
Στόχος είναι, μετά την ολοκλήρωση αυτής της φάσης, το Μεγάλο Θέατρο να μπορεί όχι μόνο να είναι επισκέψιμο, αλλά να φιλοξενεί και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
«Όταν πλέον θα έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες και όταν θα έχουμε αποκαταστήσει τη σκηνή, την ορχήστρα και βεβαίως θα μπουν εδώλια, θα μπορεί, εκτός από ένα επισκέψιμο μνημείο, να χρησιμοποιηθεί και για κάποιες εκδηλώσεις, όπως γίνεται και με το Ωδείο».
«Μια πλειάδα ανθρώπων εργάστηκε για να φτάσουμε εδώ»
Η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων στάθηκε ιδιαίτερα και στους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από το αποτέλεσμα.
«Δεν φτάνουν οι αρχαιολόγοι ποτέ για να κάνουν ένα έργο. Όταν υπάρχουν και τεχνικά ζητήματα αποκατάστασης εμπλέκονται πολλές ειδικότητες. Για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα το σημερινό και για να γίνουν οι απαραίτητες μελέτες, εργάστηκε μία πλειάδα ανθρώπων.
Εργάστηκαν αρχιτέκτονες, πολιτικοί μηχανικοί, συντηρητές και βεβαίως εργατοτεχνίτες και ειδικευμένοι εργάτες, γιατί χωρίς αυτούς δεν γίνεται ποτέ η ανασκαφή. Ο μεγάλος όγκος της χειρωνακτικής δουλειάς πέφτει στους εργατοτεχνίτες και τους εργάτες με την επίβλεψη των αρχαιολόγων.
Η ανασκαφή είναι η αρχή. Η ανασκαφή σου δίνει τα δεδομένα, τα οποία όμως μετά πρέπει να μελετήσεις».
UNESCO: Το μεγάλο «αγκάθι» της Εθνικής Οδού και η παράκαμψη της Νικόπολης
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην προσπάθεια ένταξης της Νικόπολης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Η Ανθή Αγγέλη υπενθύμισε ότι η προσπάθεια έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια και ότι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια ήταν η Εθνική Οδός που διχοτομεί τον αρχαιολογικό χώρο.
«Η προσπάθεια για την ένταξη της Νικόπολης στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO δεν είναι καινούργια. Ξεκίνησε πριν από πάρα πολλά χρόνια. Το 2014, αν θυμάμαι καλά, έγινε η ένταξη στον προσωρινό κατάλογο των μνημείων της UNESCO.
Παρέμενε όλα αυτά τα χρόνια ένα πολύ μεγάλο αγκάθι, το οποίο εμπόδιζε την ένταξη του χώρου, και αυτό ήταν το ζήτημα της Εθνικής Οδού, η οποία διχοτομεί μέχρι αυτή τη στιγμή τον αρχαιολογικό χώρο. Είναι ένας αρχαιολογικός χώρος μέσα από το κέντρο του οποίου, μέσα από την παλαιοχριστιανική πόλη, διέρχεται μία Εθνική Οδός».
Η ολοκλήρωση της παράκαμψης αλλάζει πλέον τα δεδομένα:
«Έφτασε επιτέλους η στιγμή να μιλάμε για την απομάκρυνση της Εθνικής Οδού με την παράκαμψη της Νικόπολης. Όταν ολοκληρωθεί αυτό το έργο, που θα γίνει πάρα πολύ σύντομα μέσα στο επόμενο διάστημα, θα κλείσει το κομμάτι του χώρου που βρίσκεται ουσιαστικά μεταξύ των παλαιοχριστιανικών τειχών.
Δεν θα μπορεί να περνάει κανείς από αυτό. Θα ξηλωθεί η άσφαλτος. Θα είναι μόνο μία διαδρομή για τους επισκέπτες του χώρου. Δεν θα μπορούν να περνούν πλέον αυτοκίνητα».
Το όραμα: «Η Νικόπολη να γίνει ένας ενιαίος αρχαιολογικός χώρος»
Η συζήτηση έφτασε στο μεγάλο σχέδιο για την επόμενη ημέρα της Νικόπολης.
Η κ. Αγγέλη ήταν σαφής:
«Το θέμα του Αρχαιολογικού Πάρκου το θέσατε πολύ σωστά. Είναι μία ιδέα που έχει ξεκινήσει από το παρελθόν, από τον κύριο Ζάχο, που ήταν ο άνθρωπος που δούλεψε πάρα πολύ για τη Νικόπολη. Είναι σημαντική έννοια γιατί συνδυάζει την πολιτιστική κληρονομιά της Νικόπολης και με το φυσικό περιβάλλον».
Και αποκάλυψε σε ποια φάση βρίσκεται η διαδικασία για την UNESCO:
«Η πρόταση που έγινε για την ένταξη στην UNESCO, πέρυσι τον Οκτώβριο υποβάλαμε την πρόταση για την προκαταρκτική της εξέταση, το preliminary assessment όπως λέγεται, και τώρα περιμένουμε να αρχίσει να αξιολογείται για να προχωρήσουμε στην τελική υποβολή.
Η πρόταση είναι για την ένταξη της Νικόπολης ως αρχαιολογικό πάρκο. Είναι μία έννοια την οποία το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ψηλά για τη Νικόπολη.
Ναι, αυτό είναι το όραμά μας. Να γίνει η Νικόπολη ένας ενιαίος αρχαιολογικός χώρος, τον οποίο θα μπορεί κανείς να περιηγηθεί και να καταλάβει πώς ήταν αυτή η αρχαία πόλη. Γιατί τώρα είναι ακόμα δύσκολο να το συλλάβει κανείς. Είναι τα μνημεία λίγο αποσπασματικά.
Προσπαθούμε, με τις διαδρομές που θα γίνουν και με το κτίριο υποδοχής επισκεπτών, όλα αυτά να ενοποιηθούν και να καταλάβει ο επισκέπτης πώς ήταν δομημένη αυτή η αρχαία πόλη: πού ήταν το κέντρο της, πού ήταν η αγορά της, πού ήταν τα δημόσια κτίρια, πώς ήταν οι δρόμοι της, πού ήταν οι μεγάλες ιδιωτικές κατοικίες».
Στάδιο Νικόπολης: Ξεκίνησαν οι εργασίες – «Θα αποκαλυφθεί η κάτοψή του»
Ένα ακόμη μεγάλο έργο αφορά το Ρωμαϊκό Στάδιο.
«Έχουν ενταχθεί στο ΕΣΠΑ 2021-2027 και άλλα έργα στη Νικόπολη. Ένα μεγάλο έργο για μας είναι οι εργασίες στο Στάδιο της Νικόπολης, στο μνημείο που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το θέατρο.
Ξεκινήσαμε ήδη με εκτεταμένες αποψιλώσεις. Νομίζω έχει δείξει το μνημείο εκεί που ήταν καλυμμένο με βλάστηση, έχει αρχίσει να δείχνει ότι κάτι υπάρχει εκεί. Θα γίνουν κάποιες ανασκαφές που θα αποκαλύψουν όλη την κάτοψή του.
Θα δούμε κομμάτια από το κοίλο του, από τα εδώλια στα οποία κάθονταν οι θεατές, από τον στίβο του σταδίου και σε ό,τι από αυτά αποκαλυφθεί θα γίνουν οι αντίστοιχες εργασίες αποκατάστασης, στερέωσης και συντήρησης».
Η ίδια ξεκαθάρισε ότι πρόκειται για ένα τεράστιο μνημείο που δεν μπορεί να αποκαλυφθεί ολόκληρο σε μία μόνο προγραμματική περίοδο.
«Είναι ένα τεράστιο μνημείο, το οποίο δεν μπορεί μέσα σε μία προγραμματική περίοδο ούτε να ανασκαφεί ούτε να αποκατασταθεί ολόκληρο, αλλά θεωρώ ότι με το τέλος του έργου θα έχουμε μία πολύ καλή εικόνα του και θα μπορέσει και αυτό να αποδοθεί στους επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου».
Κασσώπη: Έργο περίπου 2 εκατ. ευρώ και μεγάλες δυσκολίες
Στη συνέντευξη έγινε αναφορά και στην Αρχαία Κασσώπη, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η δεύτερη φάση αποκατάστασης του θεάτρου.
«Η Κασσώπη είναι ένας από τους πολύ σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους που έχει να διαχειριστεί η Εφορεία και έχουμε και εκεί ένα επίσης μεγάλο έργο, της τάξης των 2 εκατομμυρίων, που είναι η δεύτερη φάση αποκατάστασης του θεάτρου της Κασσώπης. Ένα εξίσου σημαντικό μνημείο και σε πολύ ωραία τοποθεσία».
Οι συνθήκες, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα απαιτητικές:
«Υπάρχουν εξαιρετικές δυσκολίες και για την πρόσβαση εκεί. Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο το πώς θα φτάσουμε τα μηχανήματα, πώς θα μπουν μέσα στον χώρο, πώς θα φτάσουν μέχρι το θέατρο, πώς θα φτάσουν τα υλικά.
Η Κασσώπη έχει περισσότερες δυσκολίες τον χειμώνα, γιατί είναι μία σχεδόν ορεινή περιοχή, σε μεγάλο υψόμετρο. Εμείς δεν σταματάμε να δουλεύουμε τον χειμώνα. Συνεχίζουμε. Πολλές φορές υπάρχουν καταιγίδες, υπάρχουν κεραυνοί, κόβεται το ρεύμα. Η κατάσταση εκεί είναι πραγματικά δύσκολη πολλές φορές».
Αγγέλη για τη στελέχωση: «Δεν είμαστε μία πολύ καλά στελεχωμένη υπηρεσία»
Χωρίς να ωραιοποιήσει την κατάσταση, η Ανθή Αγγέλη αναφέρθηκε και στο ανθρώπινο δυναμικό της υπηρεσίας.
«Υπάρχει το μόνιμο προσωπικό της Εφορείας, το οποίο είναι πάντοτε εκεί, και το μόνιμο προσωπικό έχει ένα πολυσχιδές έργο να βγάλει εις πέρας. Είναι το έργο της ανάδειξης των μνημείων, όλα αυτά τα έργα που εντάχθηκαν σε χρηματοδοτικά προγράμματα.
Ακόμα και το έργο της ένταξης ήταν μία πολύμηνη δουλειά. Υπήρχαν άνθρωποι στην υπηρεσία που πραγματικά ξενύχτησαν και δούλεψαν πάρα πολλά απογεύματα και βράδια για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα της ένταξης».
Παράλληλα, σημείωσε:
«Δεν είμαστε μία πολύ καλά στελεχωμένη υπηρεσία και έχουμε να βγάλουμε εις πέρας μεγάλα έργα. Αλλά δεν είναι μόνο τα έργα στην αρχαιολογική υπηρεσία. Υπάρχει το κομμάτι της προστασίας των μνημείων. Δεν έχουμε μόνο τη Νικόπολη, έχουμε και άλλους αρχαιολογικούς χώρους».
Αποκάλυψη στον Άγιο Ανδρέα: «Βρήκαμε τα κατάλοιπα της πύλης του Κάστρου»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε το τελευταίο μέρος της συνέντευξης, όταν ο Χρήστος Τσούτσης έθεσε το ζήτημα της αροκάριας μπροστά από το Κάστρο του Αγίου Ανδρέα και τη συζήτηση που έχει ανοίξει στην πόλη.
Η κ. Αγγέλη εξήγησε ότι κατά τις εργασίες διαμόρφωσης της τάφρου του Αγίου Ανδρέα αποκαλύφθηκαν σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα.
«Να πω λίγο τι έχει γίνει για να καταλάβουμε όλοι γιατί δημιουργήθηκε το θέμα με την αροκάρια. Όπως ξέρετε υπάρχει το έργο που πολύ πρόσφατα τελείωσε ο Δήμος, που είναι η διαμόρφωση της τάφρου του Αγίου Ανδρέα, περιμετρικά του Κάστρου, όπου γίνονται οι πεζόδρομοι κ.λπ.
Όταν αφαιρέθηκε πλακόστρωση για να μπει καινούργια και νέο πεζοδρόμιο, αποκαλύφθηκαν αρχιτεκτονικά λείψανα, τα οποία περιμέναμε, ήμασταν σίγουροι ότι θα βρούμε, και τα οποία είναι εξαιρετικά σημαντικά για την ιστορία της πόλης.
Και τι είναι εκεί; Είναι το κτίριο της εισόδου στο Κάστρο. Μιλάμε για την πύλη. Εκεί ήταν η πύλη, ήταν το κτίριο της πύλης, την οποία ξέρουμε πολύ καλά από φωτογραφίες των αρχών του αιώνα. Από την πύλη αυτή ξεκινούσε και ένα προτείχισμα μπροστά από τη θάλασσα. Πύλη και προτείχισμα κατεδαφίστηκαν κάποια στιγμή πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όταν λοιπόν φάνηκαν αυτά τα αρχιτεκτονικά λείψανα, εμείς ξεκινήσαμε, όπως οφείλαμε, την ανασκαφή τους και φάνηκαν πραγματικά τα κατάλοιπα της πύλης».
Γιατί προτάθηκε η μεταφύτευση της αροκάριας
Η αποκάλυψη της πύλης συνδέθηκε άμεσα με το ζήτημα του δέντρου, καθώς, όπως εξήγησε η κ. Αγγέλη, η αροκάρια βρίσκεται ακριβώς πάνω από τις αρχαιότητες.
«Αυτό δημιούργησε πρόβλημα με την αροκάρια, γιατί η αροκάρια είναι φυτεμένη ακριβώς πάνω από το κτίριο.
Γι’ αυτό λοιπόν εμείς ζητήσαμε από τον Δήμο αν μπορεί το δέντρο να μεταφυτευθεί. Γιατί στην ουσία, αφενός είναι πάνω από τις αρχαιότητες και εμπόδιζε τη συνέχιση της ανασκαφής, για να βρούμε την υπόλοιπη πύλη, αλλά και για το ίδιο το δέντρο, για να μπορούν οι ρίζες του να απλωθούν όπως πρέπει.
Αυτή ήταν η πρόταση η δική μας, να γίνει μία μεταφύτευση. Από εκεί και πέρα όμως εμείς είμαστε αρχαιολόγοι, δεν είμαστε γεωπόνοι. Οπότε οι γεωπόνοι, που είναι οι ειδικοί, αυτοί θα κρίνουν τώρα αν και πώς μπορεί να γίνει μεταφύτευση. Και βάζω και το “αν”, γιατί δεν ξέρω».
Η ίδια διευκρίνισε ότι η έκταση των καταλοίπων κάτω από το δέντρο δεν ήταν δυνατόν να είναι γνωστή πριν ξεκινήσει η ανασκαφή:
«Το είδαμε στην πορεία, όταν φάνηκε. Γιατί ξεκινώντας να σκάβεις δεν ξέρεις τι θα βρεις. Στην πορεία είδαμε ότι πράγματι οι αρχαιότητες εκτείνονται κάτω από το δέντρο. Θα μπορούσε να μην είναι έτσι. Θα μπορούσε να είναι τελείως κατεστραμμένη εκ θεμελίων η πύλη και να μη βρούμε τίποτα. Δεν μπορούσαμε να το ξέρουμε από πριν».
Η τοποθέτηση της προϊσταμένης της Εφορείας Αρχαιοτήτων δίνει έτσι μια σαφή εικόνα για το πώς προέκυψε το ζήτημα: η πρόταση της υπηρεσίας αφορά μεταφύτευση και όχι απόφαση κοπής του δέντρου, ενώ η τελική κρίση για το κατά πόσο αυτό είναι τεχνικά εφικτό ανήκει, όπως τόνισε, στους αρμόδιους γεωπόνους.
«Όσο περισσότερο μια κοινωνία ενδιαφέρεται για τα μνημεία της, τόσο καλύτερο είναι για όλους»
Πέρα από τα επιμέρους έργα, η Ανθή Αγγέλη έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση της τοπικής κοινωνίας με την πολιτιστική της κληρονομιά και στη συνεργασία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με την Περιφέρεια, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, το «Διάζωμα», επιστημονικούς και πολιτιστικούς φορείς.
«Είναι σημαντικό να ενδιαφέρονται όλοι για τα μνημεία, εννοώ όλη την τοπική κοινωνία. Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά ενδιαφέρονται. Υπάρχουν πολιτιστικοί σύλλογοι που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο για τη Νικόπολη αλλά και για τα άλλα μνημεία της Πρέβεζας.
Νομίζω ότι όσο περισσότερο μία κοινωνία ενδιαφέρεται για την πολιτιστική της κληρονομιά, για την ιστορία της και για τα μνημεία της, τόσο καλύτερο είναι για όλους τελικά».
The post Ανθή Αγγέλη στον Prisma 91,6: Η Νικόπολη, η UNESCO, τα μεγάλα έργα και οι αποκαλύψεις στον Άγιο Ανδρέα appeared first on Preveza Today.
Πηγή: www.prevezatoday.gr