Αρχιεπίσκοπος Καναδά Απόστολος: «Ο νέος σας ποιμενάρχης δεν έχει δύο πρόσωπα» | ekirikas.com

ΤΟΡΟΝΤΟ. Τον χαρακτήρα της σχέσης που θέλει να οικοδομήσει με τον κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά καθώς και τα όρια μέσα στα οποία αντιλαμβάνεται τη νέα ποιμαντορία του, παρουσίασε ο Αρχιεπίσκοπος κ. Απόστολος κατά τη διάρκεια συνάντησης με τους ιερείς και τις οικογένειές τους στο εστιατόριο «Floga», στο Σκάρμπορο.

Η ομιλία του ήταν προσωπική παρά τελετουργική καθώς περιείχε θεολογικές θέσεις, αυστηρές προειδοποιήσεις, αναφορές στην καθημερινότητα των ενοριών, ιστορίες από την προηγούμενη διακονία του και στιγμές χιούμορ. Πάνω από όλα, όμως, αποτέλεσε την πρώτη προσπάθειά του να εξηγήσει στους ιερείς ποιος είναι, τι περιμένει από εκείνους και τι μπορούν να περιμένουν από τον ίδιο.

Ο κ. Απόστολος άρχισε από την εκλογή του ως ποιμενάρχη του Καναδά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και πως από την πρώτη ημέρα η συνεργασία του με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ιερού Κλήρου, π. Φώτιο Τσάμη ξεκίνησε ζητώντας του να οργανωθεί, μεταξύ άλλων και μία συνάντηση με τους ιερείς και τις οικογένειές τους.

«Μ’ αρέσει να γνωρίζω τους ανθρώπους με τους οποίους θα συνεργαστώ», είπε. Η γνωριμία αυτή, κατά τον ίδιο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σχέση Αρχιεπισκόπου και ιερέων καθώς οι τελευταίοι μνημονεύουν το όνομα του Αρχιεπισκόπου κατά την τέλεση των Ιερών Μυστηρίων.

Υπογράμμισε ότι «γνωρίζω την αγωνία σας, γνωρίζω τον αγώνα σας, γνωρίζω αυτό το οποίο βιώνετε καθημερινά ως κληρικοί μέσα στις Εκκλησίες, στις Ενορίες και ποιο είναι πραγματικά το έργο που κάνουμε εδώ στη Διασπορά». Υπερτόνισε ως δεδομένο ότι «θα είμαι συνοδοιπόρος σας σε αυτήν τη μεγάλη διακονία της Εκκλησίας».

Η στήριξη αυτή, όπως την περιέγραψε, δεν θα σημαίνει απουσία ελέγχου αλλά πρώτο του μέλημα θα είναι να υπερασπιστεί «τα δίκαια και τα όσια της Εκκλησίας» και ότι, όταν υπάρξει ανάγκη, θα ασκήσει την εξουσία που του έδωσε η Εκκλησία για να αποδώσει δικαιοσύνη καταστώντας σαφές ότι η στήριξή του προς τον κλήρο θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την άσκηση της αρχιεπισκοπικής του ευθύνης. «Όταν υπάρξει ανάγκη θα είμαι όμως και αυτός ο οποίος θα πατήσει την βακτηρία για να δώσει δικαιοσύνη. Για να δώσει το δίκαιο και το εκλεκτό και το Άγιο του Θεού», ανέφερε.

Στο ίδιο σημείο διατύπωσε μία από τις αυστηρότερες θέσεις της ομιλίας του, λέγοντας ότι «δεν θα επιτρέψουμε στις αλλόφωνες και αλλόθρησκες φωνές να επηρεάσουν την πίστη μας την Αγία, αυτήν την οποία παραλάβουμε από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας». Δεν διευκρίνισε ποιες φωνές εννοούσε, ούτε παρέθεσε συγκεκριμένα παραδείγματα.

Η προσήλωση στην παράδοση αποτέλεσε σταθερό νήμα της ομιλίας. Ο Αρχιεπίσκοπος αφηγήθηκε μία συνομιλία που έγινε σε πανηγύρι στην Ελλάδα όπου ένας κληρικός που δεν τον γνώριζε άρχισε να κατηγορεί τους αρχιερείς και να υποστηρίζει ότι έπρεπε να αλλάξουν ορισμένα πράγματα στην Εκκλησία. Ο ίδιος τον άκουσε και στη συνέχεια τον ρώτησε με ποιο δικαίωμα θα μπορούσαν εκείνοι οι δύο να μεταβάλουν όσα παραδόθηκαν από τους Πατέρες.

«Εγώ και εσύ με ποιο δικαίωμα θα αλλάξουμε αυτή τη μεγάλη ιστορική παράδοση και το δόγμα της Εκκλησίας;» ανέφερε. «Δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα να αλλάξουμε ούτε ένα κόμμα από τις παραδόσεις, τα Ιερά Βιβλία, το Ιερό Ευαγγέλιο, από τους πατέρες Εκκλησίας». Την ίδια στιγμή κάλεσε τους ιερείς να παραμείνουν πιστοί στις εκκλησιαστικές παραδόσεις και να μεταφέρουν αληθινά τα Μυστήρια στους πιστούς.

Ο κ. Απόστολος τόνισε ότι ο ιερέας «δεν είναι εκπρόσωπος του Θεού», αλλά είναι εκείνος που μεταφέρει τα Μυστήρια της Εκκλησίας στον λαό, με τον Επίσκοπο στην αρχή αυτής της μυστηριακής ζωής. Επικαλέστηκε τον Απόστολο Παύλο και τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο για τη θέση «όπου Επίσκοπος, εκεί και η Εκκλησία».

Διευκρίνισε ότι η θέση του Επισκόπου δεν θεμελιώνεται στα εγκόλπια, στα άμφια ή στην ποιμαντορική ράβδο υπογραμμίζοντας πως «είναι παρακαταθήκη του Χριστού προς τους Αποστόλους και οι αρχιερείς είναι διάδοχοι των Αποστόλων», τοποθετώντας τη σχέση του με τους ιερείς μέσα στο πλαίσιο της αποστολικής διαδοχής.

Την ίδια στιγμή δεν εξωράισε τους ανθρώπους που φέρουν τα εκκλησιαστικά αξιώματα, λέγοντας: «Καμιά φορά και οι αρχιερείς και οι ιερείς είναι άδικοι γιατί είναι άνθρωποι. Δεν ήρθαν από τον ουρανό. Κανείς δεν είναι άγιος. Κανείς δεν είναι άγγελος. Είμαστε όλοι άνθρωποι». Πρόσθεσε ότι το σχήμα που φέρουν είναι βαρύ και ότι η ζωή του κληρικού οφείλει να είναι «ενάρετη, αφοσιωμένη, ταπεινή» επειδή μέσα από αυτήν εμπνέεται ο λαός.

Με εμφανή γνώση των εντάσεων που αναπτύσσονται στις κοινότητες αναφέρθηκε στην ευκολία με την οποία η ευθύνη μεταφέρεται στον ιερέα, λέγοντας πως «κι εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες έχουμε εύκολη την ιεροκατηγορία. Ο παπάς τα φταίει για όλα».

Διαβεβαίωσε τους κληρικούς ότι κάθε στιγμή θα βρίσκεται δίπλα τους ζητώντας μονάχα από εκείνους να σέβονται τον ποιμενάρχη τους, να είναι δίκαιοι και να λένε την αλήθεια. «Να ξέρετε ότι ο νέος σας ποιμενάρχης δεν έχει δύο πρόσωπα. Έχει ένα. Αυτό που θέλω να σας το πω, θα σας το πω μπροστά σας». Πρόσθεσε ότι σκοπός του δεν είναι να τους επιπλήττει αλλά να τους βοηθά να διατηρήσουν το Άγιο Πνεύμα που φέρουν μέσα τους «το οποίο αγιάζει και θεραπεύει και διαφωτίζει την Οικουμένη».

Ακολούθησε η αναφορά στον προκάτοχό του Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Καναδά, κ. Σωτήριο υπερτονίζοντας ότι «εκείνος έθεσε την πρώτη πέτρα της πίστεως σε αυτή την χώρα και πάνω σε αυτήν την πέτρα χτίστηκε αυτή η μεγάλη εκκλησία που σήμερα ονομάζεται Αρχιεπισκοπή Καναδά». Ζήτησε τον σεβασμό όλων για τη μακρά διακονία του και για όσα, όπως είπε, εξακολουθεί να προσφέρει με την προσευχή του.

«Κανείς δεν είναι τέλειος», συνέχισε. «Την τελειότητα θα τη βρούμε στο πρόσωπο του Χριστού». Κάλεσε τους παρισταμένους να μην κρίνουν τους άλλους, αλλά τον εαυτό τους, σημειώνοντας ότι ο Θεός γνωρίζει τις πράξεις και τα έργα κάθε ανθρώπου.

Η διάκριση ανάμεσα στην ανθρώπινη αδυναμία και στον θεσμό της Εκκλησίας επανήλθε με κατηγορηματικό τρόπο από πλευράς του λέγοντας πως «Η Εκκλησία δεν πολεμείται. Δεν πολεμείται διότι η Εκκλησία είναι ένας θεοσύστατος οργανισμός. Η Εκκλησία είναι φύσις αλάνθαστος. Η Εκκλησία είναι και όχι ο άνθρωπος. Η Εκκλησία είναι αλάνθαστος».

Το δεύτερο μέρος της ομιλίας στράφηκε περισσότερο στην καθημερινή ζωή του κλήρου και των οικογενειών τους. Ο Αρχιεπίσκοπος ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τις πρεσβυτέρες, χαρακτηρίζοντάς τες στήριγμα των ιερέων. «Η πρεσβυτέρα ή θα ανεβάσει τον παπά, ή θα τον γκρεμίσει» αναγνωρίζοντας ότι η θέση τους είναι δύσκολη.

Αναφέρθηκε με ιδιαίτερο σεβασμό στις πρεσβυτέρες που στέκονται «νύχτα και ημέρα» στο πλευρό του ιερέα αλλά και για τις συγκρούσεις που μπορούν να προκύψουν ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή και στο ποιμαντικό καθήκον. Για να δείξει το βάρος αυτής της επιλογής, αφηγήθηκε την περίπτωση ιερέα που έπρεπε να παραλάβει τα παιδιά του από το σχολείο την ώρα που ένας πιστός τον καλούσε στο νοσοκομείο για να μεταβεί εκεί καθώς ο ασθενής γονιός του θα άφηνε την τελευταία του πνοή.

Χαρακτηριστικά τόνισε ότι ο ιερέας τηλεφώνησε στη Μητρόπολη για να ζητήσει τη βοήθειά του και αυτός του απάντησε «Θα πας στο νοσοκομείο. Τα παιδιά δεν θα πάθουν τίποτα. Θα σε περιμένουν. Αυτός που είναι στο νοσοκομείο μπορεί να μην σε περιμένει». Ο ιερέας πρόλαβε τον ασθενή λίγο πριν από τον θάνατό του, ενώ τα παιδιά παρέμειναν στην ασφάλεια του σχολικού περιβάλλοντος μέχρι να φθάσει ο πατέρας τους.

Παρομοίασε το καθήκον του ιερέα με εκείνο ενός γιατρού που καλείται μέσα στη νύχτα να σώσει έναν άνθρωπο. Όπως η οικογένεια ενός γιατρού δεν μπορεί να του ζητήσει να αγνοήσει τον ασθενή έτσι και η οικογένεια του κληρικού καλείται να κατανοήσει τις απαιτήσεις της διακονίας του.

Από την εποχή που υπηρετούσε στην Αστόρια θυμήθηκε έναν ιερέα ο οποίος φορούσε κοστούμι και άσπρο φουλάρι αλλά είχε κερδίσει τον σεβασμό της ελληνικής παροικίας επειδή ήταν παρών σε κάθε κάλεσμα λέγοντας χαρακτηριστικά «εκεί κατάλαβα ότι το ράσο δεν κάνει τον παπά». Ο συγκεκριμένος ιερέας, συνέχισε, να βρίσκεται κοντά στους ανθρώπους «στην κάθε του χαρά, πόνο και θλίψη».

«Ο λαός αγαπάει τον χαρακτήρα του παπά. Την πνευματικότητα, την αφοσίωση και τη θέληση να τρέξει, να διακονήσει, να αφιερώσει χρόνο» τόνισε χαρακτηριστικά. Συγκρίνοντας τις γενιές των κληρικών πρόσθεσε ότι οι παλαιότεροι ιερείς «δεν έβλεπαν το ρολόι» αλλά το καθήκον και τη διακονία τους. «Εμείς είμαστε μία άλλη γενιά γι’ αυτό ας σταματήσω εδώ».

Η αρχιερατική μίτρα που του προσέφεραν οι ιερείς έγινε στο τέλος το σύμβολο της σχέσης που τους πρότεινε. Αστειεύτηκε ότι τα πετράδια της είναι ψεύτικα και δεν έχουν μεγάλη αξία λέγοντας: «Για εμένα τα μαργαριτάρια είναι οι ιερείς μου και θέλω όταν λειτουργώ να σας έχω στο κεφάλι μου» τους τόνισε. «Θα σας έχω στο κεφάλι μου ως κορωνίδα και θα είμαι πάντα στο πλευρό σας και στη χαρά σας και στις θλίψεις σας».

Τους ζήτησε, όταν μνημονεύουν το όνομά του, να μην το πράττουν μηχανικά αλλά «να το εννοείτε, να το κάνετε με την ψυχή σας γιατί με την ψυχή μου θα το κάνω κι εγώ».

Η ομιλία έκλεισε με χιούμορ. Ο κ. Απόστολος αστειεύτηκε για τα ακόμη μαύρα γένια του και αφηγήθηκε μία ιστορία για το παιδί ενός ιερέα, τον Αδάμ και την Εύα και τη θεωρία της εξέλιξης, προκαλώντας γέλια στην αίθουσα.

Η ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Αποστόλου θα αρχίσει το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στις 11 το πρωί στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στο Τορόντο. Μετά την ολοκλήρωση της τελετής θα ακολουθήσει γεύμα.