ΤΟΡΟΝΤΟ. Στο Δημαρχείο του Τορόντο, η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου τιμήθηκε ως υπενθύμιση ότι η δημοκρατία δεν κρίνεται μόνο στις κάλπες, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο μία κοινωνία αντέχει την αλήθεια, τον έλεγχο και τη δημόσια λογοδοσία. Δημοσιογράφοι, εκδότες, εκπρόσωποι των εθνικών και εθνοτικών Μέσων Ενημέρωσης και αιρετοί συγκεντρώθηκαν σε εκδήλωση της Επιτροπής Εθνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Καναδά (National Ethnic Press and Media Council of Canada – NEPMCC) τιμώντας τη σημασία της ελεύθερης δημοσιογραφίας στον Καναδά και διεθνώς.
Η δημοσιογραφία είναι η πνοή ζωής της δημοκρατίας. Η αρχή αυτή δεν καθίσταται απλά ως μία λεκτική παρέμβαση, αλλά ως μία αποτίμηση του νοήματος για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, καθώς περιγράφει την οργανική σχέση για αξιόπιστη ενημέρωση, της δυνατότητας η δημοκρατία να μπορεί να λειτουργεί ως χώρος δημιουργίας, διαλόγου και κριτικής σε μία περίοδο που η υπόστασή της χάνει σταδιακά την πνοή της.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με ενός λεπτού σιγή υπέρ των δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα Μέσα Ενημέρωσης που έχασαν τη ζωή τους κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους σε διάφορες περιοχές του Κόσμου. Η ελευθερία του Τύπου δεν παρουσιάστηκε ως προνόμιο των δημοσιογράφων, αλλά ως προϋπόθεση του πολίτη να γνωρίζει, να κρίνει και να συμμετέχει γνωρίζοντας.
Εκπρόσωποι του NEPMCC και εκπρόσωποι των πολιτειακών αρχών του Οντάριο.
Ο κεντρικός άξονας της εκδήλωσης αποτυπώθηκε στη φράση του τελετάρχη της βραδιάς και πρώην υπουργού της επαρχίας του Οντάριο, Τόνι Ρούπρεχτ (Tony Ruprecht), ότι «δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία χωρίς ελεύθερο Τύπο». Υπενθύμισε σε όλους ότι η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου καθιερώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1993, επιμένοντας πως η παρενόχληση, ο εκφοβισμός και η δίωξη δημοσιογράφων πλήττουν τον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατίας. Αναφερόμενος στις διεθνείς κατατάξεις, σημείωσε ότι ο Καναδάς βρίσκεται πλέον στην 20η θέση μεταξύ 180 χωρών, ενώ πριν από τρία χρόνια βρισκόταν στη 14η, χρησιμοποιώντας το στοιχείο ως προειδοποίηση, λέγοντας ότι «οι σταθερές δημοκρατίες δεν είναι άτρωτες».
Ο Έλληνας δημιουργός και διευθύνων σύμβουλος του NEPMCC, Θωμάς Σάρας (Thomas Saras), έδωσε στη συζήτηση μία αιχμηρή διεθνή και θεσμική διάσταση. Περιέγραψε την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου ως ημέρα απολογισμού για έναν κλάδο του οποίου εργαζόμενοι, όπως υπογράμμισε «σε πολλές χώρες αποσιωπούνται, φυλακίζονται ή εξαφανίζονται επειδή κάνουν τη δουλειά τους, ενώ συνέδεσε την ελευθερία του Τύπου με τον πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικότερα με αρχή διερεύνησης, μετάδοσης και λήψης πληροφοριών και ιδεών».
Τόνισε, δε, ότι ο ελεύθερος Τύπος έχει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο κυβερνήσεων και άλλων ισχυρών παραγόντων «υπό την προϋπόθεση ότι μπορεί να λειτουργεί ανεξάρτητα, χωρίς απειλές, εκφοβισμό ή τιμωρία».
Στο διεθνές σκέλος της ομιλίας του ανέφερε ότι το 2025 σκοτώθηκαν 129 δημοσιογράφοι, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 27 δημοσιογράφοι έχουν χάσει τη ζωή τους. Την ίδια στιγμή στάθηκε στους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Γάζα και στην κατάσταση στην Τουρκία, καλώντας τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν, όπως είπε, την εκστρατεία απαξίωσης και αποκλεισμού επαγγελματιών των Μέσων από το ψηφιακό ενημερωτικό περιβάλλον.
Μεταφέροντας την κριτική του στον Καναδά, υποστήριξε ότι οι ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί του υπουργείου Κληρονομιάς Καναδά (Department of Canadian Heritage) αντιμετωπίζουν τα εθνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ως «θεσμούς δεύτερης κατηγορίας», επιχειρώντας την ίδια στιγμή να υπαγορεύσουν στα μέλη της Επιτροπής τι να γράφουν. Μία θέση την οποία παρουσίασε ως ασύμβατη με την έννοια της ελευθερίας σε μία δημοκρατική χώρα.
Η Επιτροπή Εθνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Καναδά (National Ethnic Press and Media Council of Canada – NEPMCC) είναι ο οργανισμός που αναδεικνύει και στηρίζει τον ρόλο των εθνικών Μέσων Ενημέρωσης Καναδά στις πολιτειακές αρχές του Καναδά.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο πρώην ομοσπονδιακός υπουργός και νυν εκδότης της ιταλόφωνης εφημερίδας «Κοριέρε Καναντέζε» (Corriere Canadese), Τζο Βόλπε (Joe Volpe), περιέγραψε τη δημοσιογραφία ως «μία δύναμη που υποχρεώνει την εξουσία να λογοδοτεί». Δεν παρουσίασε τα Μέσα Ενημέρωσης ως δύναμη αντιπαλότητας προς τους θεσμούς, αλλά ως αναγκαίο μηχανισμό δημοκρατικής λογοδοσίας. Έκλεισε την ομιλία του τονίζοντας ότι «η εξουσία δεν προστατεύεται από τη σιωπή αλλά από τη δυνατότητα να ελέγχεται».
Από την πλευρά του ο πρόεδρος του «News Media Canada», Πολ Ντίγκαν (Paul Deegan) εστίασε στη βιωσιμότητα του Τύπου ως προϋπόθεση της ελευθερίας του. «Η ελεύθερη δημοσιογραφία», σημείωσε, «χρειάζεται και βιώσιμους Οργανισμούς Ενημέρωσης». Εξήρε τον ρόλο των εθνικών Μέσων, τα οποία ενημερώνουν κοινότητες, εξηγούν δημόσιες πολιτικές, κρατούν ζωντανές γλωσσικές και πολιτισμικές γέφυρες συμβάλλοντας στη λογοδοσία των πολιτικών.
Η παρουσία αιρετά εκλεγμένων πολιτικών απ’ όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης της επαρχίας του Οντάριο έδωσαν στην εκδήλωση και χαρακτήρα θεσμικής αναγνώρισης. Ο επαρχιακός, Αρμένιος βουλευτής με ελληνικές ρίζες, Άρης Μπαμπίκιαν (Aris Babikian), και κοινοβουλευτικός βοηθός του υπουργού Ιθαγένειας και Πολυπολιτισμικότητας του Οντάριο, χαρακτήρισε την ημέρα «ως ημέρα υπενθύμισης του ρόλου ενός ελεύθερου και ανεξάρτητου Τύπου στην προστασία της δημοκρατίας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας». Στην ομιλία του ανακοίνωσε επίσης ότι ο συνάδελφός του Ντίπακ Άναντ (Deepak Anand) προτίθεται να καταθέσει νομοσχέδιο στη Νομοθετική Συνέλευση του Οντάριο για την ανακήρυξη της πρώτης εβδομάδας του Μαΐου ως Εβδομάδας υπέρ των Εθνικών ΜΜΕ (National Ethnic and Press Media Week) στην επαρχία.
Οι επαρχιακοί βουλευτές Τζέσικα Μπελ (Jessica Bell), Κρίστεν Γουόνγκ-Ταμ (Kristen Wong-Tam) και Κρις Γκλόβερ (Chris Glover) σύνδεσαν την ελευθερία του Τύπου με την άνοδο της παραπληροφόρησης τονίζοντας ότι ζούμε «σε μία εποχή όπου η δημόσια σφαίρα κατακλύζεται από πληροφορία χωρίς έλεγχο και οι πολίτες χρειάζονται πηγές ενημέρωσης στις οποίες μπορούν να στραφούν με εμπιστοσύνη». Ο δημοτικός σύμβουλους του Δήμου Τορόντο, Μπραντ Μπράντφορντ (Brad Bradford), στάθηκε στον ιδιαίτερο ρόλο των εθνικών Μέσων σε μία πόλη όπου, όπως ανέφερε, «το 51% των κατοίκων έχει γεννηθεί εκτός Καναδά».
Η ελευθερία του Τύπου, όπως εκδηλώθηκε, δεν είναι αυτονόητη ούτε εξαντλείται σε διεθνείς κατατάξεις, επετειακές δηλώσεις ή θεσμικές διακηρύξεις. Η ελευθερία του Τύπου υπάρχει μόνο στον βαθμό που οι δημοσιογράφοι μπορούν να ερευνούν, να ερωτούν και να δημοσιεύουν χωρίς «λογοκρισία» από οποιονδήποτε και στον βαθμό που η κοινωνία αναγνωρίζει ότι η ενημέρωση δεν είναι περιφερειακή υπηρεσία, αλλά θεμέλιος λίθος της ύπαρξης της δημοκρατίας.
Πηγή: www.ekirikas.com