Τα τζίτζιφα είναι από εκείνα τα φρούτα που δεν κουβαλούν απλώς γεύση, αλλά ολόκληρες αναμνήσεις. Για τους περισσότερους από εμάς, η λέξη και μόνο φέρνει στο μυαλό τα μεσημέρια του Σεπτεμβρίου των παιδικών μας χρόνων. Τότε που οι αυλές και οι γειτονιές είχαν ακόμα δέντρα και το παιχνίδι σταματούσε για λίγο κάτω από μια τζιτζιφιά.
Κάποτε, τα τζίτζιφα τα βλέπαμε παντού γύρω μας. Ήταν το φρούτο της αυθόρμητης παιδικής χαράς. Απλώναμε το χέρι, κόβαμε τον πράσινο-καφέ καρπό κατευθείαν από το κλαδί και τον δαγκώναμε με λαχτάρα, απολαμβάνοντας εκείνη την τραγανή, γλυκιά γεύση που θύμιζε μήλο. Ήταν η εποχή που οι γειτονιές επικοινωνούσαν πάνω από τους φράχτες και το «φίλεμα» ήταν καθημερινή συνήθεια.
Σήμερα, οι γειτονιές άλλαξαν, οι αυλές μίκρυναν και τα δέντρα λιγόστεψαν. Τα τζίτζιφα σπάνια πια τα συναντάς στον δρόμο ή σε μια τυχαία βόλτα. Τότε η ευτυχία κρυβόταν στις απλές γεύσεις, στα δέντρα της γειτονιάς και στα φιλέματα των ανθρώπων που μας μεγάλωσαν.Τώρα, για να τα βρούμε, πρέπει να τα αναζητήσουμε στα ράφια των μανάβικων, αναγνωρισμένα πλέον ως ένα σύγχρονο «superfood».
The post Η γεύση που νικά τον χρόνο: Όταν τα τζίτζιφα ήταν το superfood της αυλής μας appeared first on Preveza Today.
Πηγή: www.prevezatoday.gr