Ο περιορισμός της ζάχαρης κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες μετά τη σύλληψη μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ έως και 46%. Αυτά είναι τα ευρήματα μιας νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό npj Aging και εξέτασε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πρώιμης διατροφής στη γήρανση του εγκεφάλου και στην ψυχική υγεία σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Τα ευρήματα υποδηλώνουν επίσης ότι ορισμένα οφέλη μπορεί να ξεκινούν πριν από τη γέννηση.
Η ζάχαρη είναι πανταχού παρούσα στον σύγχρονο κόσμο μας, και πολλές έγκυες γυναίκες και παιδιά καταναλώνουν δίαιτες με άφθονες ποσότητες πρόσθετης ζάχαρης. Ωστόσο, δεν ήταν πάντα έτσι. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και για αρκετά χρόνια μετά, η ζάχαρη ήταν αυστηρά δελτιωμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα παιδιά κάτω των 2 ετών δεν λάμβαναν δελτίο ζάχαρης. Μετά το τέλος της πολιτικής τον Σεπτέμβριο του 1953, η κατανάλωση ζάχαρης στους ενήλικες σχεδόν διπλασιάστηκε. Αυτό έδωσε στους επιστήμονες μια φυσική ομάδα ελέγχου για παρακολούθηση, καθώς είναι ανήθικο να περιορίζεται σκόπιμα η διατροφή ενός βρέφους για μια μελέτη.
Ερευνητές στην Κίνα μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία 60.394 ατόμων που γεννήθηκαν μεταξύ 1951 και 1956 και είναι εγγεγραμμένα στο UK Biobank, μια μεγάλη ιατρική βάση δεδομένων. Αυτά τα άτομα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες με βάση το αν η δελτίωση κάλυψε τον χρόνο τους μόνο στη μήτρα, τον χρόνο τους στη μήτρα συν την πρώιμη παιδική ηλικία, ή καμία από τις δύο περιόδους, η οποία λειτούργησε ως ομάδα ελέγχου. Για να ανακαλύψουν τι συνέβη στην υγεία τους αργότερα στη ζωή, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τα ιατρικά τους αρχεία και τις αυτοαναφερόμενες παθήσεις υγείας που αποθηκεύονται στη βιοτράπεζα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου χωρίς δελτίωση, τα άτομα με περιορισμό ζάχαρης κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες μετά τη σύλληψη είχαν 27% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας από οποιαδήποτε αιτία. Είχαν επίσης 46% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ, 20% χαμηλότερο κίνδυνο άγχους και 11% χαμηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση για τη νόσο του Πάρκινσον.
Στη συνέχεια, οι επιστήμονες εξέτασαν σαρώσεις μαγνητικής τομογραφίας ενός υποσυνόλου 9.053 ατόμων για να δουν πώς η ζάχαρη μπορεί να είχε επηρεάσει τον εγκέφαλο. Αφού στατιστικά προσάρμοσαν για άλλες επιρροές, όπως η γενετική και το οικογενειακό ιστορικό, διαπίστωσαν ότι εκείνοι που βίωσαν τη δελτίωση είχαν εγκεφάλους που εμφανίζονταν, κατά μέσο όρο, περίπου 0,39 έτη νεότερους από ό,τι αναμενόταν για την ηλικία τους.
Πηγή: www.zougla.gr