ΒΟΣΤΩΝΗ. Το Διεθνές Συνέδριο που έγινε στη Βοστώνη για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο περικόσμησε με την παρουσία και τον εξομολογητικό και περιγραφικό λόγο του, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος, ένας εκ των πλέον λογίων και κορυφαίων ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Ορθόδοξης Εκκλησίας ευρύτερα.
Γνώριζε πολύ καλά τον Αναστάσιο για τον οποίον είπε πως «υπήρξε ‘χάριτι και ευδοκία Θεού’ καθηγητής, εμπνευστής και εν τέλει και συλλειτουργός, άγγιξε βαθιά τη δική μου καρδιά. Και αυτό όχι μόνον επειδή η παγκόσμια Ορθοδοξία αξιώθηκε μιας τέτοιας προσωπικότητας και ενός τέτοιου έργου, αλλά και επειδή ο Θεός με αξίωσε να τον γνωρίσω ήδη από τα φοιτητικά μου χρόνια, και αργότερα, ως κληρικός και Επίσκοπος, να γευτώ μια προσωπική σχέση αμοιβαίας εκτίμησης και αγάπης».
Ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος είπε πως «το έργο του Αναστασίου είναι γνωστό και καταγεγραμμένο. Όμως, σε μία εισήγηση που τιμά τη μνήμη του, δεν αρκεί μια απαρίθμηση επιτευγμάτων. Εκείνο που έχει περισσότερο σημασία είναι να δούμε τι είδους εκκλησιολογία φανερώνει αυτό το έργο. Δηλαδή, ποια εικόνα της Εκκλησίας ενσάρκωσε στην Αλβανία, ποιο ήθος καλλιέργησε και ποια μαρτυρία άφησε».
Εξήγησε πως «επέλεξα να ξεκινήσω από τον άγιο Ιγνάτιο, διότι είναι εκείνος ο πατέρας της αρχέγονης Εκκλησίας που όχι μόνο διαμόρφωσε τη θεολογική ορολογία, αλλά επιπλέον μας παρέδωσε ένα ασφαλές εκκλησιολογικό κριτήριο. Ο Ιγνάτιος είναι ίσως ο πρώτος που διατύπωσε με ξεκάθαρο τρόπο ότι η Εκκλησία αποτελεί μία ορατή σύναξη, ένα ευχαριστιακό γεγονός το οποίο μέσα από την ενότητα εν Χριστώ γεννά την ευαγγελική μαρτυρία. Κι αν θέλουμε να μιλήσουμε θεολογικά για τον Αναστάσιο, αξίζει να τον δούμε ως σύγχρονη πραγμάτωση αυτού του παραδείγματος του Ιγνατίου: Λειτουργία – Κοινότητα – Επίσκοπος – Αποστολή».
Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος τόνισε πως «η Εκκλησία δεν ορίζεται πρωτίστως από δομές και ρόλους, αλλά από το απλό γεγονός ότι ο λαός του Θεού συνάγεται για να γίνει ένα σώμα. Η Ευχαριστία είναι ο τόπος όπου ο άνθρωπος παύει να είναι «άτομο» και γίνεται «κοινωνία».
Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος Φωτογραφία Αρχείου Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2025 (ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ/EUROKINISSI)
Σε άλλο σημείο είπε πως «όταν μιλάμε για την αναγέννηση της Εκκλησίας της Αλβανίας, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι το έργο του μακαριστού Αναστασίου δεν ξεκίνησε από την αναδιοργάνωση των θεσμών, αλλά από την ανασύσταση της ευχαριστιακής σύναξης. Η Εκκλησία της Αλβανίας, υπό την καθοδήγηση του Αναστασίου, δεν θεμελιώθηκε αρχικά σε διοικητικά σχήματα, αλλά στην πίστη ότι η Εκκλησία ξαναγίνεται Εκκλησία όταν πρωτίστως ξαναγίνεται ευχαριστιακή κοινότητα».
Ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος υπογράμμισε πως «η προσφορά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου είναι ανεκτίμητη, διότι μας παρέδωσε, όχι μόνο με λόγια αλλά με το έμπρακτο παράδειγμά του, μία ζωντανή σύνθεση της τοπικότητας με την καθολικότητα. Ο ίδιος επέμενε στα γραπτά του ότι στην ορθόδοξη παράδοση μια τοπική Εκκλησία μπορεί να είναι πλήρης και καθολική, ακριβώς επειδή η «τοπικότητα» δεν είναι αντίθετη προς την καθολικότητα, αλλά αποτελεί τη ζωτική της προϋπόθεση. Η καθολικότητα δεν είναι ομοιομορφία ούτε διαδικασία «συγχώνευσης» των πάντων. Είναι τρόπος κοινής λειτουργίας και κοινωνίας, χωρίς να ακυρώνεται η ιδιοπροσωπία, η γλώσσα, η μνήμη και η ιστορία. Με άλλα λόγια, η τοπικότητα, δεν ανταγωνίζεται, ούτε αντιμάχεται την καθολικότητα, αλλά είναι αυτή που τη θεμελιώνει».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος είπε πως «αν θέλουμε να καταλάβουμε τον Αναστάσιο, ας τον δούμε με αυτό το μέτρο: ως επίσκοπο που αγκαλιάζει. Που δεν θεώρησε την Αλβανία ‘πεδίο έργου’, αλλά λαό που του εμπιστεύθηκε ο Χριστός. Που δεν λειτούργησε με λογική αντιπαλότητας, αλλά με ήθος συμφιλίωσης και πολλές φορές, όπως έχει ειπωθεί, μετέτρεψε αντιπάλους σε συνοδοιπόρους. Αυτό σημαίνει εκκλησιολογία στην πράξη: πραγμάτωση της ενότητας όχι μέσα από διαδικασίες επιβολής, αλλά ως σταυρική αγάπη που αντέχει τις προκλήσεις της Ιστορίας».
Υπογράμμισε πως «το έργο του Αναστασίου δεν ήταν απλώς η «ανοικοδόμηση» μιας ερειπωμένης Εκκλησίας, αλλά ένας διαρκής αγώνας να μετατραπεί η μνήμη του φόβου και της βίας σε εμπιστοσύνη και συμφιλίωση. Κι αυτό είναι κάτι που δεν επιτυγχάνεται με διοικητικές πράξεις, κατακτάται με το ήθος που επιμένει να βλέπει τον άλλον όχι ως πρόβλημα αλλά ως αδελφό».
Κι ακόμα «είναι σημαντικό να ειπωθεί με τρόπο ξεκάθαρο ότι ο Αναστάσιος δεν υπήρξε μόνο «πρακτικός άνθρωπος». Υπήρξε πρωτίστως θεολόγος και μάλιστα θα τολμούσαμε να πούμε θεολόγος με την πατερική έννοια. Ένας θεολόγος που έβλεπε την αλήθεια της Εκκλησίας να επιβεβαιώνεται στη ζωή.
Μας κληροδότησε ένα σημαντικό κριτήριο: η Εκκλησία δύναται να πείσει όχι μέσα από τη θριαμβολογία αλλά από την απλότητα, τη συνέπεια και τη συνέχεια της λειτουργικής της ζωής. Μέσα από τη Λειτουργία η Εκκλησία μεταμορφώνει τον κόσμο με το ήθος της αγάπης, της αλήθειας και της θυσίας».
Πηγή: www.ekirikas.com