ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος ίδρυσε γυναικείο μοναστήρι στην Αλεξάνδρεια και ήδη τέλεσε τη μοναχική κουρά δύο νέων Αιγυπτίων γυναικών, οι οποίες, ύστερα από μακρά περίοδο πνευματικής προετοιμασίας, δοκιμασίας και υπακοής, αφιέρωσαν ολοκληρωτικά τη ζωή τους στον Χριστό, λαμβάνοντας τα μοναχικά ονόματα Ξένια και Ματρώνα.
Σύμφωνα με το ανακοινωθέν του Πατριαρχείου, η πρώτη εκ των δύο μοναζουσών έλαβε το όνομα Ξένια, αφενός προς τιμήν της Οσίας Ξένης και αφετέρου προς τιμήν της μακαριστής γερόντισσας Ξένης της Αίγινας, πρώτης ηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Αιγίνης, την οποία ίδρυσε ο Άγιος Νεκτάριος. Η μακαρία γερόντισσα Ξένη, στερημένη από το φως των σωματικών οφθαλμών, υπήρξε μία από τις πρώτες και εκλεκτότερες πνευματικές θυγατέρες του Αγίου, διακρινόμενη για τη βαθιά ταπείνωση, την υπακοή και την αγία βιοτή της, αφήνοντας ανεξίτηλη παρακαταθήκη στην ιστορία του γυναικείου μοναχισμού.
Η δεύτερη μοναχή έλαβε το όνομα Ματρώνα, προς τιμήν της Αγίας Ματρώνας της Αομμάτου εκ Ρωσίας, η οποία, μολονότι γεννήθηκε τυφλή, αξιώθηκε από Τον Θεό του χαρίσματος της διοράσεως, της αδιάλειπτης προσευχής και της θαυματουργίας, αναδειχθείσα σε φωτεινό πρότυπο ακλόνητης πίστης, υπομονής και ολοκληρωτικής εμπιστοσύνης στο θέλημα Του Θεού.
Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος απευθύνει λόγο παραινετικό στις δύο Μοναχές Ξένια και Ματρώνα. ΦΩΤΟΓΑΡΦΙΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Ιδιαίτερη ιστορική σημασία προσέλαβε η στιγμή, όταν ο Μακαριότατος ανακοίνωσε την ανακήρυξη του Ιερού Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Νικολάου σε Γυναικεία Ιερά Πατριαρχική Μονή, σηματοδοτώντας την απαρχή μιας νέας μοναστικής αδελφότητας στους κόλπους του Αλεξανδρινού Θρόνου. Η απόφαση αυτή αποτελεί σημαντικό σταθμό στην ιστορία του Πατριαρχείου, μαρτυρώντας ότι ο μοναχισμός εξακολουθεί να ανθίζει και να εμπνέει νέες ψυχές και στη γη της Αφρικής.
Ο Πατριάρχης Θεόδωρος απευθύνθηκε στις δύο νέες μοναχές, υπογραμμίζοντας ότι από την ιερή αυτή στιγμή ανήκουν ολοκληρωτικά στον Χριστό και στην Εκκλησία Του. Τις προέτρεψε να φυλάξουν ως πολύτιμο θησαυρό την υπακοή, την ταπείνωση, την αδιάλειπτη προσευχή και την ανιδιοτελή αγάπη, ώστε η ζωή τους να αποτελεί διαρκή μαρτυρία Του Ευαγγελίου και πηγή παρηγοριάς για κάθε άνθρωπο που θα προσέρχεται στη Μονή.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη διακονία που καλείται να αναπτύξει η νέα Μονή προς τον πάσχοντα άνθρωπο. Τόνισε ότι η μία εκ των δύο μοναζουσών είναι οδοντίατρος και εξέφρασε την επιθυμία Του να δημιουργηθεί στους χώρους της Μονής ένα πρότυπο Κέντρο Υγείας, ώστε να καταστεί πραγματικό «ιατρείο ψυχών και σωμάτων», όπου η προσευχή θα συμπορεύεται με την έμπρακτη αγάπη και τη φιλανθρωπία προς κάθε άνθρωπο.
Πηγή: www.ekirikas.com