Φίλες και φίλοι, είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα «ζούμε στον αστερισμό της 90ής ΔΕΘ».
Άλλωστε, έχει εγκατασταθεί εδώ και καιρό στο επίκεντρο του πολιτικού και οικονομικού ενδιαφέροντος και, εκ των πραγμάτων, καθορίζει την επικαιρότητα στη χώρα.
Θα πω μια γνώμη.
Νομίζω ότι η Διεθνής Έκθεση έχει ξεθωριάσει.
Έχει χάσει την παλιά της αίγλη και τον εμπορικό της χαρακτήρα.
Πλέον, δεν νομίζω ότι λειτουργεί ως τόπος συνάντησης επιχειρήσεων, επενδυτών και κρατικών φορέων.
Έχει μετατραπεί σε μια πολυήμερη εκδρομή της εκάστοτε «κυβερνητικής και κομματικής νομενκλατούρας» και σε μια αρένα κομματικών αντιπαραθέσεων και εξαγγελιών.
Όλα γύρω από το «καλάθι των παροχών».
Ειδικότερα φέτος, ήταν και μια καλή ευκαιρία να κηρυχθεί επίσημα η έναρξη του προεκλογικού αγώνα.
Το εναρκτήριο λάκτισμα το έδωσε ο Πρωθυπουργός με όσα είπε…
Ανέφερα τις επικείμενες εκλογές και αμέσως θυμήθηκα τις προβλέψεις μου.
Φαίνεται ότι δεν έπεσα μέσα στις εκτιμήσεις για εκλογές το φθινόπωρο.
Βέβαια, ούτε θα πάνε τον Ιούνιο, όπως προσπαθεί να μας πείσει ο κ. Μητσοτάκης.
Απ’ ό,τι φαίνεται, κάπου στη μέση θα διεξαχθούν, αν βέβαια μέχρι τότε δεν προκύψουν απρόβλεπτες εξελίξεις.
Κι αφού λύσαμε και το θέμα της ημερομηνίας των εκλογών, ας ξαναγυρίσουμε στην 90ή ΔΕΘ.
Τα μέτρα της κυβέρνησης τα ακούσαμε, τα κρίναμε, τα κοστολογήσαμε και βγάλαμε τα όποια συμπεράσματα.
Ακούσαμε επίσης και τις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα και κάναμε κι εδώ τις κρίσεις μας.
Απομένουν και οι προτάσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Πριν κάνω κάποιες παρατηρήσεις για την ομιλία του Πρωθυπουργού —για τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς σε επόμενο σημείωμα— θα κάνω μερικά σχόλια για τις πολιτικές εξελίξεις και τα όσα συμβαίνουν στο παρασκήνιο, τα οποία θεωρώ ότι παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Ο κ. Καραμανλής τον… έγραψε κανονικά τον Μητσοτάκη.
Την ώρα που ο πρόεδρος της ΝΔ είχε στη ΔΕΘ την καθιερωμένη του ομιλία, αυτός ήταν στην Ξάνθη και παρουσίαζε ένα βιβλίο για… τον Δομάζο και τον Αντωνιάδη.
Πώς το ακούτε;
Ωραία εσωκομματική ατμόσφαιρα δεν σας μυρίζει;
Κατά τ’ άλλα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι υπάρχει και πολιτική και ψυχική ενότητα στην παράταξη Μητσοτάκη.
Με αφορμή αυτό το γεγονός, θα σας αποκαλύψω ότι πρωτοκλασάτα στελέχη του κλίματος Καραμανλή και στην Ήπειρο οδεύουν προς Σαμαρά και, μάλιστα, θα είναι και στα ψηφοδέλτιά του!
Ονόματα σε επόμενη έκδοση…
Προσωπικά έχω έγκαιρα επισημάνει ότι ο Σαμαράς και κόμμα θα κάνει και θα είναι αυτός που θα προκαλέσει την «κρίσιμη» ζημιά στον Μητσοτάκη.
Όταν εγώ τα έγραφα και τα έλεγα, εδώ και έναν χρόνο, κάποιοι συνομιλητές με αμφισβητούσαν.
Τώρα ας το «κάνουν γαργάρα» και τους παρακαλώ να μου στείλουν τις μπύρες για τα στοιχήματα που έχασαν.
Έχω έγκυρες και φρέσκες πληροφορίες.
Για όσους πάντως Νεοδημοκράτες ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή με το κόμμα Σαμαρά, το οποίο θα στεγάζει τα γραφεία του στο κτίριο του Ομίλου Λιβάνη, στο κέντρο της Αθήνας, μπορούν να επικοινωνούν με τον πρώην βουλευτή Στέργιο Γιαννάκη, ο οποίος ήδη έχει ξεκινήσει και προεκλογικό αγώνα ως υποψήφιος.
Και μη νομίζετε ότι στην Πρέβεζα θα είναι μόνος του.
Ονόματα δεν αποκαλύπτω ακόμη, όμως να γνωρίζετε ότι υπάρχουν πολλοί, μεταξύ αυτών και επώνυμοι αυτοδιοικητικοί, που θα τον στηρίξουν.
Τέτοια μηνύματα παίρνει ο Κυριάκος από όλη τη χώρα και αποφάσισε να αλλάξει τακτική.
Έδωσε οδηγίες για γενική επίθεση κατά του Αντώνη και των όποιων συνεργατών του.
Καθόλου τυχαία η σφοδρή κριτική και οι σκληρές εκφράσεις που χρησιμοποίησε, κατά τη συνέντευξη Τύπου, εναντίον του πρώην Πρωθυπουργού, «για τεχνογνωσία με σκοπό να βλάψει την παράταξη».
Οι επιθέσεις αυτές, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, θα ενταθούν και δεν θα είναι μόνο πολιτικές, αλλά και προσωπικές.
Το σύνθημα είναι: «Απαξιώστε τον Σαμαρά».
Την επίθεση αυτή ανέλαβαν να συντονίζουν, μεταξύ άλλων, η Ντόρα Μπακογιάννη —παλιά καραβάνα— και ο συνήθης ύποπτος Άδωνις Γεωργιάδης, με συμμάχους συγκεκριμένα ΜΜΕ.
Επιστρατεύονται, μάλιστα, γι’ αυτόν τον σκοπό και κάποια πρόσωπα που είχαν «χαθεί από την πολιτική πιάτσα», όπως ο Γιώργος Καρατζαφέρης και ο Πάνος Καμμένος, που έχουν τα δικά τους απωθημένα με τον Σαμαρά.
Πληροφορούμαι ότι θα εμφανιστεί στη σκηνή και ο γνωστός τηλεμαϊντανός Ανδρέας Δρυμιώτης, για να «προβλέψει» ότι ο Σαμαράς δεν μπαίνει στη Βουλή…
Παρακολουθούμε τα πρώτα επεισόδια και μπορώ βάσιμα να προβλέψω ότι όσο προχωράμε προς τις κάλπες, θα δουν πολλά τα μάτια μας.
Βέβαια, ο Μεσσήνιος πολιτικός είναι παλιά καραβάνα και δεν πρόκειται να τον πτοήσουν οι επιθέσεις, ούτε θα τσιμπήσει στις παγίδες που του στήνει το σύστημα Μητσοτάκη.
Ξεκίνησε ήδη τις επίσημες συναντήσεις και σκοπεύει να τους πάει μέχρι τέλους.
Έναν στόχο έχει: να μην ξαναβγεί Πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης.
Σε όλα τ’ άλλα ενδεχόμενα είναι ανοιχτός.
Εγώ, φίλες και φίλοι, σας εξομολογούμαι την αμαρτία μου.
Σ’ αυτή τη μονομαχία παίρνω το μέρος του Σαμαρά.
Ακολουθώ πιστά τη γνωστή παροιμία: «Ο εχθρός του εχθρού μου είναι… καλός μου φίλος».
Και μετά από αυτό το παρασκήνιο, επιτρέψτε μου κάποιες παρατηρήσεις στην ομιλία και τις προτάσεις Μητσοτάκη.
1η — Η ομιλία δεν είχε κάτι το οραματικό για τη χώρα
Παρά τις μεγάλες προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί όλο αυτό το διάστημα από τα «φίλια ΜΜΕ», «το καλάθι» του Πρωθυπουργού αποδείχθηκε «πολύ μικρό» και δεν ικανοποίησε σχεδόν κανέναν.
Ούτε καν τους φανατικούς ψηφοφόρους της ΝΔ.
Φαίνεται, άλλωστε, και από τον τρόπο που υπερασπίζονται τα μέτρα οι υπουργοί και οι βουλευτές στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ.
Γνώμη μου είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης έχασε και την τελευταία ευκαιρία —αν βέβαια υπήρχε τέτοια— για να αλλάξει το κλίμα.
Οδεύει μαθηματικά προς την ήττα.
Μικρή ή μεγάλη, θα το δείξουν οι κάλπες…
Νομίζω —κι αυτό το έχω γράψει έγκαιρα— ότι είναι αδύνατη και η αυτοδυναμία και, πολύ περισσότερο, η τρίτη θητεία Μητσοτάκη.
Το ξαναλέω: Ο επόμενος Πρωθυπουργός θα είναι διακομματικός.
2η — Η «μουσική ατάκα» για τον Αλέξη Τσίπρα
Μου άρεσε η «μουσική ατάκα» που χρησιμοποίησε ο Πρωθυπουργός για τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο στίχος από το τραγούδι «Δίδυμα Φεγγάρια» του μεγάλου Μάριου Τόκα, «Ωραία που τα λες, μα έλα που σε ξέρω», ήταν όλα τα λεφτά!
Κέρδισε για λίγο τις εντυπώσεις.
Και λέω για λίγο, γιατί ήρθε καπάκι η εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ. Θεώνη Κουφονικολάκου και, παραφράζοντας τον ίδιο στίχο, του έδωσε μια φαρμακερή απάντηση: «Ωραία που τα λες, μα έλα που σε ζούμε».
Και λίγο μετά ήρθε και ο διευθυντής του γραφείου του Αλέξη Τσίπρα, Γιώργος Βασιλειάδης, που του αφιέρωσε το γνωστό τραγούδι «Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα».
Έτσι, στη μουσική αντιπαράθεση ο Μητσοτάκης πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος.
3η — Μία πρόταση προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Μεθαύριο, στην ομιλία του, να επαναφέρει στην επικαιρότητα το θέμα των υποκλοπών, που είναι το αγαπημένο του, με ένα τραγούδι.
Να θυμίσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη το λαϊκό άσμα με τον Ζαμπέτα και τη Μοσχολιού: «Είσαι σκέτο παρακράτος»…
Αν το κάνει, είναι βέβαιο ότι θα κερδίσει αυτός τις μουσικές εντυπώσεις.
4η — Από το ένα στα 2,2 δισ. ευρώ
Πριν από δύο-τρεις μήνες, ο Πρωθυπουργός μάς έλεγε πως ο δημοσιονομικός χώρος είναι μόλις 1 δισεκατομμύριο.
Κατηγορούσε, μάλιστα, την αντιπολίτευση —κυρίως το ΠΑΣΟΚ— για «λεφτόδεντρα» και για προτάσεις που οδηγούν σε εκτροχιασμό της οικονομίας.
Όμως βρήκε τελικά δημοσιονομικό χώρο 2,2 δισ. ευρώ για «προεκλογικά επιδόματα και υποσχέσεις».
Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να εξαγγέλλει παροχές που θα δοθούν έναν χρόνο μετά, δηλαδή μετά τις εκλογές —όπως, για παράδειγμα, τα 500 ευρώ στους δημοσίους υπαλλήλους— κι αφού πρώτα τον ψηφίσουν.
Αυτό κι αν είναι φτηνός παλαιοκομματισμός.
5η — Ο περίφημος «κουμπαράς» για τα παιδιά
Από τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός, αυτό που έκανε θετική αίσθηση ήταν ο περίφημος «κουμπαράς» για τα παιδιά.
Ακούστηκε καλά στην αρχή, όμως σιγά-σιγά άρχισε κι αυτή η πρόταση να ξεθωριάζει.
Και εξηγώ γιατί.
Πρώτον
Γιατί αυτή ήταν μια ιδέα που είχε καταθέσει στη Βουλή από το 2018 η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά.
Όφειλε ο κ. Μητσοτάκης να μην αποκρύψει το γεγονός αυτό, προκειμένου να οικειοποιηθεί την πρόταση. Ήταν πράξη πολιτικού… unfair.
Δεύτερον
Γιατί το μέτρο δεν πρέπει να είναι οριζόντιο, αλλά να τεθεί ένα πλαφόν.
Αλλιώς, διευρύνει τις ανισότητες, καθώς βοηθάει κυρίως τα παιδιά… των εχόντων.
Γιατί, ας μη γελιόμαστε, όσοι έχουν πολύ υψηλά εισοδήματα μπορούν από μόνοι τους να αποταμιεύσουν χρήματα για το μέλλον των παιδιών τους.
Κι όμως, αυτοί θα ωφεληθούν, γιατί μπορούν εύκολα να καταθέτουν 1.200 ευρώ τον χρόνο για κάθε παιδί.
Τη στήριξη, όμως, την έχουν ανάγκη τα παιδιά των οικογενειών που δεν τα βγάζουν πέρα και, επομένως, δεν θα έχουν τη δυνατότητα να αποταμιεύουν τα 1.200 ευρώ τον χρόνο για κάθε παιδί τους και άρα δεν θα απολαμβάνουν τη στήριξη της Πολιτείας.
Θα πρότεινα, μάλιστα, για τα ζευγάρια με πολύ χαμηλά εισοδήματα, να εφαρμόζεται το μέτρο της αποταμίευσης ανεξάρτητα από το αν μπορεί η οικογένεια να καταθέτει κι αυτή το αντίστοιχο ποσό για κάθε παιδί. Έτσι θα είναι κοινωνικά δίκαιο το μέτρο.
Τρίτον και εξίσου σημαντικό
Επειδή αυτά τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται κάπου θα πρέπει να επενδυθούν, για να έχουν απόδοση:
Ποιος θα έχει την ευθύνη και την επιλογή της επένδυσης;
Ποιος εγγυάται ότι δεν θα έχουν την τύχη που είχαν πόροι των ασφαλιστικών ταμείων, που χάθηκαν την περίοδο της κρίσης του Χρηματιστηρίου;
Εύλογα ερωτήματα και προβληματισμοί.
Νομίζω σας κούρασα για σήμερα.
Τα ξαναλέμε τη Δευτέρα…
The post Παραπολιτικά και… άλλα! -Γράφει ο Βασίλης Ιωάννου #2 appeared first on Preveza Today.
Πηγή: www.prevezatoday.gr