Το πρόγραμμα Πολιτιστικής Συνταγογράφησης κατατάσσει την Ελλάδα ανάμεσα στις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που καθιερώνουν θεσμικά αυτή τη δράση.
Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες τεκμηριωμένες έρευνες διεθνώς για την επίδραση της τέχνης στην ευεξία των ψυχιατρικών ασθενών, προκαλώντας το ενδιαφέρον διεθνών ακαδημαϊκών όπως η καθηγήτρια Ντέιζι Φάνκουρτ.
Ως συμπληρωματική θεραπεία, το πρόγραμμα δεν αντικαθιστά την κλασική ψυχοθεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή, αλλά στοχεύει ουσιαστικά στη μείωση του άγχους, της κατάθλιψης και του αισθήματος μοναξιάς.
Το ΥΠΠΟ βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στάδιο επεξεργασίας της συνέχισης του προγράμματος, που αναμένεται να ανακοινωθεί σύντομα.
Ο καθηγητής ψυχιατρικής και διευθυντής της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του Αιγινητείου Νοσοκομείου, Νίκος Στεφανής, εξηγεί τι είναι και πώς θεσμοθετήθηκε η Πολιτιστική Συνταγογράφηση.
Η συνταγογράφηση της τέχνης ως συμπληρωματικής θεραπευτικής προσέγγισης στην Ελλάδα γεννήθηκε μέσα από μια συστηματική προσπάθεια σύνδεσης της ψυχικής υγείας με τον πολιτισμό.
Η αρχική ιδέα διαμορφώθηκε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια σε συνεργασία με τον τότε Υφυπουργό Πολιτισμού Νικόλα Γιατρομανωλάκη, ο οποίος εξασφάλισε την απαραίτητη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανακάμψης.
Η θεσμική κατοχύρωση και η υλοποίηση του πιλοτικού αυτού προγράμματος βασίστηκαν στη συνεχή υποστήριξη της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη και του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, καθώς και στη στενή συνεργασία των ομάδων του Υπουργείου Πολιτισμού —με επικεφαλής την κυρία Αλεξομανωλάκη από τη Διεύθυνση Παραστατικών Τεχνών και Κινηματογράφου— και του ΕΠΙΨΥ.
Η πολυεπιστημονική ομάδα που συγκροτήθηκε περιελάμβανε εικαστικούς ψυχοθεραπευτές, μουσειολόγους, σκηνοθέτες και κοινωνικούς λειτουργούς. Το εγχείρημα διαφοροποιήθηκε από προγενέστερες δράσεις λόγω του εύρους της επιστημονικής έρευνας και της εστίασής του όχι σε μια βαριά ψυχοθεραπευτική διαδικασία, αλλά στην έκθεση στην τέχνη με στόχο τη βελτίωση της ευεξίας, την αποστιγματοποίηση και την κοινωνικοποίηση των συμμετεχόντων.
Η αξιολόγηση του προγράμματος στηρίχθηκε τόσο σε ποσοτικά δεδομένα, όσο και σε ποιοτική ανάλυση μέσω ανατροφοδότησης από καλλιτέχνες, ψυχιάτρους και τους ίδιους τους ωφελούμενους.
Στο πρόγραμμα συμμετείχαν περισσότερα από 880 άτομα σε δύο πιλοτικές φάσεις, με σχεδιασμό που περιελάμβανε τυχαιοποιημένες ομάδες και περιόδους παρατήρησης, επιτρέποντας την επιστημονική εξέταση της διατήρησης των θεραπευτικών αποτελεσμάτων στον χρόνο.
Η προσέγγιση αυτή συνδέεται με την ευρύτερη αντίληψη για την ψυχική υγεία, όπου αναγνωρίζεται η σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικών προδιαθέσεων και περιβαλλοντικών παραγόντων στην εκδήλωση των διαταραχών.
Πηγή: www.zougla.gr