ΜΙΣΣΙΣΣΟΓΚΑ. Περίπου 7.000 άνθρωποι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των διοργανωτών, πέρασαν από την πύλη εισόδου του πανηγυριού του Προφήτη Ηλία, Greek Fest West, στη Μισσισσόγκα του Οντάριο, σε μία τριήμερη, 17-18-19 Ιουλίου, πανηγυρική συνάντηση που κάθε χρόνο συνδυάζεται με τη γιορτή του Προφήτη Ηλία.
Ο προαύλιος χώρος της ενορίας, για πολλά χρόνια έχει εξελιχθεί σε ένα από τα κυριότερα σημεία συνάντησης επισκεπτών από διαφορετικές περιοχές του Οντάριο. Βασικό γνώρισμα και αυτού το πανηγυριού είναι ότι η ελληνική γλώσσα κυριαρχούσε επί της αγγλικής.
Κεντρική θέση στο πρόγραμμα κατείχαν οι παρουσιάσεις των χορευτικών συγκροτημάτων που ταξίδεψαν στην πόλη από την Οττάβα, την Όσουα και το Χάμιλτον μαζί με την χορευτική ομάδα της Νέας Γενιάς του Προφήτη Ηλία.
Οι νέοι χορευτές και χορεύτριες εμφανίστηκαν με παραδοσιακές φορεσιές και παρουσίασαν χορούς από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας αλλά και χορούς του λαϊκού ρεπερτορίου. Στην παρουσίαση των παραδοσιακών χορών, οι εναλλαγές των κυκλικών και αντικριστών σχηματισμών, ο ρυθμός των βημάτων και οι ενδυματολογικές διαφορές ανέδειξαν τον πλούτο των λαογραφικών στοιχείων που υπάρχουν στην Ελλάδα.
Τα υφάσματα, τα κεντήματα, οι ποδιές, τα γιλέκα και τα επιμέρους μικρά και απλά εξαρτήματα των ενδυμασιών ή και η απόλυτη απλότητα των λαϊκών χορευτικών ομάδων μεταφέρουν στοιχεία της ιστορίας και της ζωής των περιοχών τις οποίες εκπροσωπούσαν. Βέβαια, η παραδοσιακή ενδυματολογία επαναπροσδιορίζει την ενδυματολογική κληρονομιά ως στοιχείο το οποίο συνδέεται με τη μετάδοση της παραδοσιακής κληρονομιάς και αντίληψης των νεότερων γενεών της ελληνικής Διασποράς στον Καναδά. Παράλληλα, η συμμετοχή των νεότερων χορευτικών ομάδων αποτυπώνει τον παιδαγωγικό χαρακτήρα της ελληνικής παράδοσης αφού η εκμάθηση ενός χορού δεν αφορά μόνο την εκμάθηση των βημάτων του αλλά λειτουργεί ασυνείδητα και στην κατανόηση της ιστορίας, του ρυθμού, της συλλογικότητας και της θέσης που κατείχαν ο χορός και το τραγούδι σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Στο πανηγύρι, όπως και σε κάθε ελληνικό αντάμωμα, η παράδοση εκφράζεται και μέσα από το φαγητό. Οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ γνωστών απλών ελληνικών φαγητών, εδεσμάτων και ποτών. Φυσικά, κοινό γνώρισμα κάθε ελληνικού πανηγυριού στη Βόρεια Αμερική αποτελεί και η διατήρηση του ενιαίου χώρου εστίασης, ο οποίος αποσκοπεί στη δημιουργία και την ενδυνάμωση κοινωνικών δεσμών και σχέσεων.
Ένα από τα σημαντικότερα θετικά στοιχεία που είχε το Greek Fest West ήταν οι τιμές. Χαρακτηριστικά, η είσοδος για όλους την Παρασκευή και την Κυριακή ήταν δωρεάν ενώ το Σάββατο η τιμή του εισιτηρίου για τους ενήλικες ήταν μόλις 10 δολάρια ενώ για τα παιδιά κάτω των 12 ετών η είσοδος ήταν δωρεάν. Οι δε τιμές των φαγητών, εδεσμάτων και ποτών ήταν εξαιρετικά φιλικές με χαρακτηριστικό παράδειγμα την κανάτα μπίρας η οποία στοίχιζε μόλις 12 δολάρια. Οι προσιτές τιμές διευκόλυναν την προσέλευση τόσο Ελλήνων όσο και μη ελληνικής καταγωγής επισκεπτών, αρκετοί από τους οποίους δήλωσαν στον «Ε.Κ.» ότι δεν ένιωσαν πως επιβαρύνθηκαν υπερβολικά όπως αλλού και εξέφρασαν την πρόθεσή τους να επιστρέψουν και την επόμενη χρονιά.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της διοργανωτικής επιτροπής, Κώστα Τζώτζη, «η προσέλκυση επισκεπτών ήταν σχετικά μειωμένη αφού οι καιρικές προβλέψεις και συνθήκες μας απέτρεψαν να σπάσουμε τον περυσινό αριθμό προσέλευσης των δέκα περίπου χιλιάδων επισκεπτών». Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον ρόλο των εθελοντών τονίζοντας μας ότι «τι να πω για αυτούς τους ανθρώπους. Το εσωτερικό τους κίνητρο καθίσταται ο κύριος μοχλός της επιτυχίας μας».
Το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία έχει καταστεί σταθερό σημείο συνάντησης στην όμορη πόλη του Τορόντο αφού ο πνευματικός και εκκλησιαστικός βίος συνυπάρχει με τη συλλογική ψυχαγωγία και τη μετάδοση της πολιτιστικής μνήμης στις νεότερες γενιές.
Πηγή: www.ekirikas.com