ΑΘΗΝΑ. Στο βλέμμα του Σωτήρη Χατζημανώλη ακόμα και σήμερα είναι εμφανής η σπίθα και η αγάπη για τη δημοσιογραφία παρότι βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημοσιογραφικής καταγραφής της ζωής του Ελληνισμού της Αυστραλίας για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες και του έχουν απονεμηθεί πολλά βραβεία.
Η αγάπη του για τη γραφή ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Ο παππούς του στη Χίο ήταν συνδρομητής σε αθηναϊκές εφημερίδες και ο ίδιος από μικρή ηλικία διάβαζε τις στήλες και τις ιστορίες τους. «Από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μια τάση για τη δημοσιογραφία», λέει χαρακτηριστικά, θυμούμενος ότι ακόμη και ως μαθητής δημιουργούσε μικρές εφημερίδες και κατέγραφε τα νέα του σχολείου.
Έχει καταγράψει ιστορίες μεταναστών, κοινωνικές αλλαγές, πολιτικές εξελίξεις και στιγμές που αποτελούν πλέον μέρος της συλλογικής μνήμης της ελληνικής παροικίας. Ο ίδιος, όμως, δεν βλέπει τη δημοσιογραφία απλώς ως επάγγελμα, τη θεωρεί αποστολή. Μια αποστολή που συνδέεται με τη διατήρηση της γλώσσας, την ενίσχυση της ταυτότητας και τη μεταφορά της εμπειρίας των προηγούμενων γενεών στις νεότερες.
Ο Σωτήρης Χατζημανώλης με την Χαρούλα Αλεξίου. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ
Από τη Χίο στην Αυστραλία: Μια ζωή ανάμεσα σε δύο πατρίδες
Η μετανάστευση στην Αυστραλία αποτέλεσε καθοριστικό κεφάλαιο στη ζωή του. Ήρθε σε μια εποχή που οι Έλληνες μετανάστες έπρεπε να δημιουργήσουν τη ζωή τους από την αρχή μακριά από την πατρίδα. Η οικογένειά του δεν είχε οικονομικές ανέσεις και ο ίδιος χρειάστηκε παράλληλα με τις σπουδές του να εργαστεί σε πολλές διαφορετικές δουλειές. Κατάφερε να σπουδάσει δημοσιογραφία και σταδιακά ακολούθησε τον δρόμο που πάντα επιθυμούσε. Για τον Σωτήρη Χατζημανώλη ο πατέρας του είναι ο δικός του ήρωας και συγκινείται όταν θυμάται τη συμβουλή που του έδωσε ο πατέρας του: «Μην πετάς τα όνειρά σου, μην το βάζεις ποτέ κάτω».
Εργάστηκε σε ελληνικά και αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης, ενώ ανέλαβε σημαντικές θέσεις στο ελληνόφωνο πρόγραμμα του SBS της αυστραλιανής δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας. Παράλληλα, για περίπου 32 χρόνια υπήρξε ανταποκριτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, μεταφέροντας στην Ελλάδα την εικόνα της ελληνικής Ομογένειας στην Αυστραλία. Όπως σημειώνει, για πολλά χρόνια σχεδόν καθημερινά υπήρχαν ειδήσεις από τη δράση των Ελλήνων της Αυστραλίας στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης.
Με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ
Τα ομογενειακά Μέσα: Από την ενημέρωση στην κοινωνική προσφορά
Μιλώντας για τον ρόλο των ελληνικών Μέσων Ενημέρωσης στην Αυστραλία, ο Σωτήρης Χατζημανώλης υπογραμμίζει ότι οι ομογενειακές εφημερίδες δεν περιορίστηκαν ποτέ μόνο στην καταγραφή ειδήσεων. Στις πρώτες δεκαετίες της μετανάστευσης αποτέλεσαν πραγματικούς πυλώνες στήριξης των Ελλήνων που έφταναν σε μια άγνωστη χώρα.
«Δεν ήταν απλά μια ενημέρωση για το τι γίνεται στην Ελλάδα», εξηγεί. Οι εφημερίδες βοηθούσαν τους νέους μετανάστες να βρουν εργασία, παρείχαν πληροφορίες, στήριζαν κοινωνικές ανάγκες και συνέβαλαν στη δημιουργία οργανισμών της παροικίας. Όπως σημειώνει, πολλοί μεγάλοι οργανισμοί της ελληνικής κοινότητας στην Αυστραλία έχουν τις ρίζες τους σε πρωτοβουλίες που ξεκίνησαν μέσα από τον ομογενειακό Τύπο.
Η μάχη για την ελληνική γλώσσα
Ένα από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τον έμπειρο δημοσιογράφο είναι το μέλλον της ελληνικής γλώσσας στις νεότερες γενιές. Ο ίδιος θεωρεί ότι η γλώσσα αποτελεί τον βασικό σύνδεσμο με την ιστορία και τον πολιτισμό του Ελληνισμού.
Μια φράση που δεν ξέχασε ποτέ προέρχεται από έναν Ελληνοαυστραλό μικρασιατικής καταγωγής: «Χάσαμε την πατρίδα μας, αλλά τη γλώσσα μας δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί». Ωστόσο, ο Σωτήρης Χατζημανώλης εκφράζει την ανησυχία του για τη σταδιακή υποχώρηση της χρήσης της ελληνικής γλώσσας.
«Οι νέες γενιές διατηρούν την ελληνική συνείδηση, αλλά χάνουν στο θέμα της γλώσσας», αναφέρει χαρακτηριστικά. Η καθημερινή χρήση της γλώσσας μειώνεται, καθώς τα αγγλικά κυριαρχούν στην καθημερινή επικοινωνία. Για τον λόγο αυτό θεωρεί ότι τα ομογενειακά Μέσα έχουν ακόμη έναν σημαντικό παιδευτικό ρόλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μαθητική εφημερίδα «Μαθητοφρένεια» που δημιούργησε ο «Νέος Κόσμος», όπου παιδιά της Ομογένειας γράφουν άρθρα, ιστορίες και απόψεις στα ελληνικά.
Συνέντευξη με τον Ούγγρο ποδοσφαιριστή και προπονητή Φέρεντς Πούσκας. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ
«Με σημάδεψαν οι απλοί άνθρωποι»
Παρά τις σημαντικές επαφές του με πολιτικούς, υπουργούς και δημόσια πρόσωπα, ο ίδιος λέει ότι οι άνθρωποι που τον έχουν σημαδέψει είναι οι απλοί μετανάστες. Εκείνοι που έφυγαν από την Ελλάδα χωρίς μεγάλα εφόδια και κατάφεραν να δημιουργήσουν οικογένειες, επιχειρήσεις, σχολεία, εκκλησίες και οργανισμούς.
Αυτές οι ιστορίες είναι και η μεγάλη παρακαταθήκη που θέλει να αφήσει μέσα από ένα βιβλίο που ετοιμάζει. Ένα βιβλίο με όσα δεν γράφτηκαν στις εφημερίδες και όσα δεν ειπώθηκαν στα μικρόφωνα, με ανθρώπινες ιστορίες και εμπειρίες από μια μακρά δημοσιογραφική διαδρομή.
Η πορεία του Σωτήρη Χατζημανώλη αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας του ελληνικού Τύπου στην Αυστραλία. Μέσα από τη δουλειά του δεν κατέγραψε μόνο γεγονότα. Κατέγραψε ανθρώπους, αγωνίες, όνειρα και επιτυχίες μιας ολόκληρης κοινότητας. Σε μια εποχή όπου η δημοσιογραφία αλλάζει και τα μέσα μετασχηματίζονται ψηφιακά, η ανάγκη για καταγραφή της μνήμης παραμένει επίκαιρη. Η δημοσιογραφία της Διασποράς δεν είναι απλώς η μετάδοση ειδήσεων, είναι μια αποστολή, είναι η ιστορία ενός λαού που ταξίδεψε μακριά, αλλά κράτησε ζωντανή τη γλώσσα και την ταυτότητά του.
Βιογραφικό
Ο Σωτήρης Χατζημανώλης γεννήθηκε στη Χίο και μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1974. Με το ελληνικό πρόγραμμα της Ραδιοφωνίας SBS συνεργάστηκε σχεδόν από το ξεκίνημά του. Σπούδασε δημοσιογραφία στο RMIT και στο πανεπιστήμιο Deakin και έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης, διευθυντής σύνταξης, εκφωνητής και παραγωγός σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς τόσο στην Αυστραλία όσο και στην Ελλάδα.
Βραβεύσεις
- Βραβείο Καλύτερου Ομογενειακού Ρεπορτάζ, από το Υφυπουργείο Τύπου της Ελλάδας. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο και η απονομή έγινε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, παρουσία του τότε αρμόδιου υπουργού, Θεόδωρου Ρουσόπουλου.
- Μετάλλιο Εκατονταετηρίδας (Centenary Medal), το βραβείο απονεμήθηκε το 2001, όταν η Αυστραλία γιόρτασε την 100ή επέτειο από την ίδρυση της Κοινοπολιτείας. Τότε τιμήθηκαν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι, σύμφωνα με την κρίση των αρμόδιων ειδικών, είχαν συμβάλει στην ανάπτυξη του αυστραλιανού έθνους σε διάφορους τομείς.
- «2025 Spiro Stamoulis Lifetime Achievement Award» (Βραβείο «Σπύρος Σταμούλης» για τη Συνολική Προσφορά), το βραβείο απονεμήθηκε από το Ελληνοαυστραλιανό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο (HACCI), στο πλαίσιο των Βραβείων Αριστείας «HACCI Excellence Awards». Με τα βραβεία αυτά τιμώνται πρόσωπα και οργανισμοί της ελληνικής Ομογένειας της Αυστραλίας που ξεχωρίζουν για τη δράση και τη συνεισφορά τους στο κοινωνικό σύνολο.
Πηγή: www.ekirikas.com