Όταν μια σχέση φθείρεται, το σώμα μας έχει ήδη «μιλήσει» και η επιστήμη της ψυχολογίας εξηγεί τα αόρατα σημάδια που μαρτυρούν ότι μια σχέση έχει αρχίσει να «παγώνει», πολύ πριν μπορέσεις να το λεκτικοποιήσεις.
Υπάρχει μια στιγμή σε κάθε σχέση που αρχίζει να απομακρύνεται από το «μαζί», όπου δεν χρειάζεται να ακούσεις το κλισέ «πρέπει να μιλήσουμε». Το νιώθεις ήδη. Νιώθεις μια αυξανόμενη απόσταση, νιώθεις ότι δεν σε ακούνε πια στις συζητήσεις και πιάνεις τον εαυτό σου να αναπολεί εκείνη τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση που κάποτε έβγαινε τόσο φυσικά. Μόνο που στην πραγματικότητα, αυτή η απόσταση δεν είναι μια αφηρημένη διαίσθηση· είναι απόλυτα ορατή. Πριν εμφανιστούν οι μεγάλοι καβγάδες, η συναισθηματική αποσύνδεση εγκαθίσταται αθόρυβα στο σώμα και την καθημερινότητα.
Οι έρευνες γύρω από τη δυναμική των σχέσεων δείχνουν ότι το 60-90% της ανθρώπινης επικοινωνίας είναι μη λεκτική. Όταν ο εγκέφαλος αρχίζει να αποσυνδέεται συναισθηματικά από έναν άνθρωπο, το νευρικό σύστημα αντιδρά ασυνείδητα, δημιουργώντας μικρο-κινήσεις άμυνας, απόστασης και σταδιακής απόσυρσης. Αυτά είναι μερικά σημάδια της γλώσσας του σώματος που δείχνουν ότι η σχέση χάνει το βάθος της.
1. Το φαινόμενο του «κλειστού κορμού»
Στην ψυχολογία της γλώσσας του σώματος, το μπροστινό μέρος του σώματός μας (ο θώρακας και η κοιλιά) ονομάζεται «κοιλιακή ζώνη» και είναι το πιο ευάλωτο σημείο μας. Όταν νιώθουμε ασφάλεια και οικειότητα με κάποιον, το σώμα μας στρέφεται αυτόματα προς το μέρος του.
Αν όμως υπάρχει συναισθηματική αποσύνδεση, θα παρατήρησεις ότι ο/η σύντροφός σου κάθεται πλέον ελαφρώς στραμμένος/η σε γωνία μακριά σου, ή σταυρώνει σφιχτά τα χέρια του όταν μιλάτε. Είναι ένας ασυνείδητος βιολογικός μηχανισμός για να προστατεύσει τον εαυτό του/της από μια αλληλεπίδραση που πλέον του προκαλεί υποσυνείδητο στρες ή αδιαφορία.
2. Η «απώλεια του κατοπτρισμού»
Έχεις προσέξει πώς τα ερωτευμένα ζευγάρια πίνουν γουλιά από τον καφέ τους την ίδια στιγμή, σταυρώνουν τα πόδια τους πανομοιότυπα ή γέρνουν προς την ίδια κατεύθυνση; Αυτό ονομάζεται mirroring (κατοπτρισμός) και οφείλεται στους καθρεπτικούς νευρώνες του εγκεφάλου, οι οποίοι μας αναγκάζουν να συντονιζόμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Η ξαφνική απλή απώλεια του mirroring είναι από τα πρώτα καμπανάκια συναισθηματικής αποσύνδεσης. Αν η στάση του σώματός του/της είναι μόνιμα σε πλήρη δυσαρμονία με τη δική σου το νευρικό του/της σύστημα εκπέμπει το σήμα: «Δεν είμαστε πια συντονισμένοι».
3. Η έλλειψη οπτικής επαφής είναι σημάδι συναισθηματικής αποσύνδεσης
Το βλέμμα είναι ο απόλυτος δείκτης συναισθηματικού βάθους. Στις υγιείς σχέσεις, η ματιά κλειδώνει επειδή υπάρχει η επιθυμία για ευαλωτότητα. Όταν όμως η σύνδεση απουσιάζει, απουσιάζει και το eye contact. Είτε ο άλλος κοιτάζει οπουδήποτε αλλού στο δωμάτιο (ή στην οθόνη του κινητού του) δείχνοντας ότι η προσοχή του αναζητά διέξοδο διαφυγής, είτε σε κοιτάζει με ένα «γυάλινο», κενό βλέμμα. Στην ψυχολογία αυτό συνδέεται με τη νοητική απομάκρυνση. Είναι εκεί σωματικά, αλλά το μυαλό του έχει αποσυρθεί.
4. Οι ρηχές, διαδικαστικές αλληλεπιδράσεις είναι σημάδι συναισθηματικής αποσύνδεσης
Όταν η συναισθηματική εγγύτητα χάνεται, οι άλλοτε αυθόρμητες συζητήσεις γίνονται επιφανειακές. Οι καθημερινές αλληλεπιδράσεις μετατρέπονται σε διεκπεραιωτικές. Συζητάτε για τα προγράμματα, τις δουλειές του σπιτιού, τους λογαριασμούς, αλλά αποφεύγετε συστηματικά θέματα που απαιτούν συναισθηματικό άνοιγμα. Ένα απλό «Πώς ήταν η μέρα σου;» δεν προσκαλεί πλέον μια ουσιαστική ανταλλαγή, αλλά αντιμετωπίζεται με μονολεκτικές απαντήσεις.
5. Η άμυνα που αντικαθιστά την ενσυναίσθηση στους καβγάδες
Ο τρόπος που διαχειρίζεστε τις διαφωνίες αλλάζει ριζικά. Εκεί που παλαιότερα ένας καβγάς οδηγούσε σε αμοιβαία κατανόηση, τώρα οι διαφωνίες κλιμακώνονται, χωρίς καμία επίλυση. Η αμυντική στάση αντικαθιστά την ενσυναίσθηση. Όταν ο ένας σύντροφος εκφράζει ένα παράπονο, ο άλλος αποσύρεται, υψώνει τείχη ή γίνεται επιθετικός, υποδηλώνοντας έναν υποσυνείδητο φόβο να δείξει πόσο ευάλωτος είναι, προτιμώντας τελικά τη σιωπηλή συναισθηματική απομάκρυνση.
Πηγή: www.govastileto.gr