ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που διαμορφώνουν το μέλλον της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αιχμή το ζήτημα της προσιτότητας, της κοινωνικής κινητικότητας και της προσαρμογής στη μεταπανδημική πραγματικότητα, αναλύει σε βάθος ο πρόεδρος του Queens College, Φρανκ Γου (Frank H. Wu), σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στον «Εθνικό Κήρυκα» («Ε.Κ.»). Μέσα από μια συζήτηση με έντονα προσωπικά στοιχεία, αναφορές στην ελληνική φιλοσοφία και συγκεκριμένα παραδείγματα, ο κ. Γου σκιαγραφεί τον ρόλο ενός σύγχρονου δημόσιου πανεπιστημίου σε μια κοινωνία που αλλάζει ραγδαία, ενώ παράλληλα απευθύνει σαφές μήνυμα προς την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα για τη σημασία της εκπαίδευσης.
«Εθνικός Κήρυκας»: Από τότε που αναλάβατε τα καθήκοντά σας το 2020, πώς θα ορίζατε τις βασικές σας προτεραιότητες για το Queens College και πώς έχουν εξελιχθεί στο μεταπανδημικό ακαδημαϊκό τοπίο;
Φρανκ Χ. Γου: Ποια είναι η προτεραιότητα αυτή τη στιγμή και πώς αλλάζει; Εγγραφές, εγγραφές, εγγραφές, εγγραφές, εγγραφές. Χρειαζόμαστε φοιτητές. Προσφέρουμε κάτι εξαιρετικό, την ευκαιρία για κοινωνική άνοδο. Η ανώτατη εκπαίδευση είναι η μηχανή του αμερικανικού ονείρου. Μεγάλωσα στο Ντιτρόιτ. Οι γονείς μου ήρθαν στις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ως υπότροφοι. Για μένα, το να βρίσκομαι εδώ είναι ένας πλήρης κύκλος. Πιστεύω στη δύναμη της δημόσιας εκπαίδευσης. Θέλουμε να προσφέρουμε αυτή την ευκαιρία σε όλους όσοι είναι ικανοί και εργατικοί. Όλοι εκπροσωπούνται εδώ.
«Ε.Κ.»: Από πού κατάγονταν οι γονείς σας;
Φρανκ Χ. Γου: Γεννήθηκαν στην Κίνα, έφυγαν για την Ταϊβάν και ήρθαν εδώ. Ο πατέρας μου σπούδασε στο University of Iowa και έκανε διδακτορικό. Η μητέρα μου πήρε μεταπτυχιακό στη Βιβλιοθηκονομία. Όταν μιλάω στους φοιτητές μας, λέω ότι οι οικογένειές τους είναι σαν τη δική μου. Το ένα τρίτο είναι μετανάστες, άλλο ένα τρίτο παιδιά μεταναστών. Αυτό ισχύει από το 1937. Είμαστε φτιαγμένοι για περισσότερους φοιτητές. Μπορώ να κοιτάξω οποιονδήποτε στα μάτια και να πω ότι αυτή είναι η καλύτερη επένδυση. Δεν έχουμε πλούσιους φοιτητές, αλλά κάποιοι θα γίνουν χάρη στην εκπαίδευση. Οι υπόλοιποι θα είναι καλοί πολίτες με σταθερή ζωή μεσαίας τάξης.
Ο πρόεδρος του Queens College, Φρανκ Χ. Γου, με τον Σύμβουλο Έκδοσης του “Εθνικού Κήρυκα”, Αντώνη Η. Διαματάρη, στο περιθώριο της αποκλειστικής συνέντευξης που παραχώρησε. Φωτογραφία: «Ε.Κ.»
Να το δούμε πρακτικά: μια ξαδέρφη μου έφερε την κόρη της σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο στη Νέα Υόρκη. Το κόστος ξεπερνούσε τις 100.000 δολάρια τον χρόνο. Με δύο παιδιά, το συνολικό κόστος φτάνει το 1 εκατομμύριο δολάρια. Και όμως, εδώ το κόστος είναι κάτω από 8.000 δολάρια τον χρόνο, ενώ το 40–45% των φοιτητών δεν πληρώνει τίποτα λόγω υποτροφιών. Αυτός είναι ο λόγος που βρίσκομαι εδώ.
Η προτεραιότητα λοιπόν είναι οι εγγραφές. Ο Κόσμος αλλάζει. Δεν απευθυνόμαστε μόνο σε 18χρονους. Θέλουμε και ανθρώπους 40 ή 50 ετών που επιστρέφουν στις σπουδές. Έχουμε το πρόγραμμα CUNY Reconnect για όσους δεν ολοκλήρωσαν ποτέ τις σπουδές τους. Καλωσορίζουμε και βετεράνους.
Υπάρχει μια τάση που λέει «μην πας στο πανεπιστήμιο», αλλά οι ίδιοι στέλνουν τα παιδιά τους. Είναι λάθος να μην πας. Υπάρχουν ιδρύματα προσιτά και υψηλής ποιότητας.
Πώς άλλαξε η κατάσταση; Όταν ξεκίνησα, όλα ήταν πανδημία. Προσλήφθηκα τον Μάρτιο του 2020, λίγο πριν το lockdown. Δεν πήγα ποτέ διά ζώσης στην αρχή – όλα έγιναν μέσω Zoom. Πέρασε πάνω από ένας χρόνος μέχρι να επιστρέψω κανονικά στο γραφείο. Τότε ασχολούμασταν καθημερινά με πρωτόκολλα, ασφάλεια και προσαρμογές. Υπάρχουν μαθήματα, όπως ο χορός, που δεν μπορούν να γίνουν διαδικτυακά. Έπρεπε να βρούμε λύσεις συνεχώς.
«Ε.Κ.»: Με τις αυξανόμενες ανησυχίες για την οικονομική προσιτότητα και την πρόσβαση, πώς μπορούν τα ιδρύματα του CUNY να συνεχίσουν να προσφέρουν υψηλής ποιότητας εκπαίδευση παραμένοντας ταυτόχρονα προσβάσιμα;
Φρανκ Χ. Γου: Το πιο σημαντικό για εμάς συνδέεται με την ελληνική φιλοσοφία. Οι Έλληνες εισήγαγαν την έννοια του δήμου και της δημοκρατίας. Στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα βλέπουμε το ιδεώδες της πολιτικής συμμετοχής και της αγοράς, όπου οι πολίτες έχουν ευθύνες ο ένας απέναντι στον άλλο. Αυτό είναι θεμελιώδες για το CUNY.
Κάθε ίδρυμα του CUNY είναι δημόσιο και αποτελεί επένδυση στο κοινό μας μέλλον. Είμαστε ένας θεσμός με κοινωνικό ρόλο: διδάσκουμε, ερευνούμε, καλλιεργούμε τη δημιουργικότητα, αλλά ταυτόχρονα λειτουργούμε ως χώρος εκδηλώσεων και σύνδεσης με την κοινότητα. Έχουν φιλοξενηθεί ακόμη και εκλογές άλλων χωρών, καθώς και διεθνείς ηγέτες.
Πώς διατηρούμε το κόστος χαμηλό; Με δημόσια χρηματοδότηση από την πόλη και την πολιτεία. Το CUNY ιδρύθηκε το 1960 και έχει περάσει κρίσεις, όπως εκείνη της δεκαετίας του ’70. Σήμερα η χρηματοδότηση παραμένει μικτή.
Με μία φράση: χρειαζόμαστε επένδυση από όσους πιστεύουν στο κοινό καλό. Δεν μπορώ να το πετύχω μόνος μου – απαιτείται στήριξη από την πολιτεία και την πόλη.
Υπάρχει όμως και ανταπόδοση. Μελέτη πριν από την πανδημία έδειξε ότι η επένδυση στην εκπαίδευση αποδίδει τόσο στο άτομο όσο και στην κοινότητα. Οι φοιτητές αποκτούν ευκαιρίες και καριέρες, ενώ η Οικονομία επωφελείται μέσω δραστηριότητας και κατανάλωσης.
Δύο παραδείγματα είναι οι Σχολές Διοίκησης Επιχειρήσεων και Καλών Τεχνών που ιδρύθηκαν πρόσφατα. Στόχος είναι η ολιστική εκπαίδευση: οι φοιτητές επιχειρήσεων να μαθαίνουν τέχνες και οι καλλιτέχνες επιχειρηματικές δεξιότητες. Οι σύγχρονοι καλλιτέχνες είναι και επιχειρηματίες.
Η Σχολή Επιχειρήσεων στηρίχθηκε από μεγάλη δωρεά αποφοίτου, ενώ η Σχολή Καλών Τεχνών -η μοναδική ολοκληρωμένη στο CUNY- καλύπτει από ζωγραφική και χορό έως γραφιστική και ιστορία τέχνης, με πυρήνα τη Σχολή Μουσικής Aaron Copland.
Η ίδρυση της Σχολής Τεχνών υποστηρίχθηκε από τον επιχειρηματία Τόμας Τσεν, ενώ οργανισμοί όπως το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος έχουν στηρίξει προγράμματα όπως το Ελληνικό Κέντρο. Τα προγράμματα αυτά βασίζονται σε συνδυασμό δημόσιας και ιδιωτικής χρηματοδότησης.
«Ε.Κ.»: Το Queens College έχει ισχυρή ελληνική παρουσία και αποφοίτους όπως ο Πρόεδρος της Κύπρου. Πόσο μεγάλος είναι σήμερα ο ελληνικός φοιτητικός πληθυσμός και πώς θα προσελκύσετε περισσότερους;
Φρανκ Χ. Γου: Χρειάζεται εξωστρέφεια, και μέσω Μέσων όπως η εφημερίδα σας. Στο Ελληνικό Κέντρο έχουμε μια δυναμική ηγεσία με τη Φεβρωνία «Νία» Τσουμακά, που ενισχύει τη σύνδεση με την κοινότητα. Το μήνυμά μας είναι απλό: όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, είτε τρίτης γενιάς Ελληνοαμερικανοί είτε νέοι μετανάστες.
Ένα από τα πλεονεκτήματα είναι το χαμηλό κόστος. Σε αντίθεση με πανεπιστήμια που κοστίζουν πάνω από 100.000 δολάρια ετησίως, εδώ οι φοιτητές μπορούν να εργαστούν και να στηρίξουν τις σπουδές τους χωρίς υπερβολικό χρέος.
Το πανεπιστήμιο είναι εξαιρετικά πολυπολιτισμικό, με φοιτητές που μιλούν περίπου 100 γλώσσες στο σπίτι. Παρά τις διεθνείς εντάσεις, η πανεπιστημιούπολη παραμένει προσανατολισμένη στην πρόοδο.
Πολλοί φοιτητές είναι οι πρώτοι στην οικογένειά τους που σπουδάζουν. Ακόμη κι αν οι γονείς τους δεν τελείωσαν το σχολείο, μπορούν να γίνουν επαγγελματίες – λογιστές, γιατροί, εκπαιδευτικοί. Αυτή η δυνατότητα είναι εφικτή.
Για να ενισχύσουμε την παρουσία, επεκτείνουμε την προσέγγιση όχι μόνο στην Αστόρια αλλά και σε περιοχές όπως το Λονγκ Άιλαντ και το Νιου Τζέρσεϊ. Φοιτητές ήδη μετακινούνται από όλη την περιοχή, αναγνωρίζοντας την αξία των σπουδών εδώ.
Για να επιστρέψουμε στον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Σωκράτη. Όλοι αυτοί οι φιλόσοφοι δίδασκαν περπατώντας. Περιφέρονταν στην Αγορά, τον δημόσιο χώρο, και δίδασκαν σε όσους τους ακολουθούσαν. Υπάρχει κάτι ουσιαστικό στην ύπαρξη δημόσιου και πολιτικού χώρου. Αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο της ελληνικής αντίληψης για τη δημοκρατία. Πρέπει να υπάρχει μια δημόσια πλατεία όπου οι άνθρωποι αλληλοεπιδρούν, ανεξαρτήτως κοινωνικής προέλευσης ή πολιτικών διαφορών. Εκεί συγκεντρώνονται για συναλλαγές, ίσως και για κουβέντα, αλλά κυρίως για να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους.
Αυτό ακριβώς έχουμε κι εμείς. Διαθέτουμε έναν κεντρικό χώρο όπου οι άνθρωποι συναντιούνται ως ίσοι, ως συνομήλικοι, με άτομα που στις γειτονιές τους ίσως να μην γνώριζαν ποτέ. Μπορεί να τους θεωρούσαν «ξένους», αλλά εδώ συνυπάρχουν με τρόπο που δεν θα ήταν εφικτός αλλού. Αυτό είναι μια σημαντική λειτουργία του ιδρύματος.
«Ε.Κ.»: Ποιος είναι ο ρόλος του Κέντρου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο ακαδημαϊκό και πολιτιστικό οικοσύστημα του Κολλεγίου;
Φρανκ Χ. Γου: Είναι πολύ σημαντικό σε τρία επίπεδα. Πρώτον, για φοιτητές, καθηγητές και προσωπικό ως μέλη μιας κοινότητας. Δεν υπάρχει κοινότητα με ένα ή δύο άτομα. Χρειάζεται χώρος συνάντησης, δομή και πολλοί άνθρωποι. Το Κέντρο προσφέρει έναν φυσικό χώρο όπου η κοινότητα μπορεί να συγκεντρώνεται, να γιορτάζει, να μοιράζεται και να συνδέεται.
Δεύτερον, παρέχει ένα ακαδημαϊκό πρόγραμμα που αναδεικνύει την επιρροή των Κλασικών Σπουδών. Ενθαρρύνει τη μελέτη της Ελληνικής Γλώσσας, της «Πολιτείας» του Πλάτωνα και του αρχαίου θεάτρου. Σήμερα τίθενται ερωτήματα για το μέλλον των Ανθρωπιστικών Σπουδών – λογοτεχνία, γραφή, ανάγνωση, Όμηρος. Πρέπει να υπάρχει χώρος όπου συνεχίζεται η σοβαρή ακαδημαϊκή εργασία.
Τρίτον, λειτουργεί ως γέφυρα. Συνδέει την ακαδημαϊκή κοινότητα με την ευρύτερη κοινωνία και προάγει τον διάλογο μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών. Ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση μεταξύ όσων μελετούν τα ελληνικά κλασικά έργα και εκείνων που ασχολούνται με άλλες παραδόσεις, δημιουργώντας συγκρίσεις και νέες συνδέσεις. Αυτή η ανταλλαγή δεν γίνεται αυτόματα – χρειάζεται καλλιέργεια.
Συνολικά, το Κέντρο επιτελεί τρεις ρόλους: ενισχύει την κοινότητα, προάγει την ακαδημαϊκή γνώση και οικοδομεί γέφυρες.
«Ε.Κ.»: Κοιτώντας μπροστά, ποια κληρονομιά θα θέλατε να αφήσετε στο Queens College;
Φρανκ Χ. Γου: Θα μοιραστώ κάτι προσωπικό. Αυτή είναι η θέση από την οποία θέλω να συνταξιοδοτηθώ. Θέλω να αφήσω το ίδρυμα καλύτερο από ό,τι το βρήκα. Να διασφαλίσω ότι το Queens College έχει ισχυρά θεμέλια σε έναν Κόσμο που αλλάζει, με την Τεχνητή Νοημοσύνη και την αυξανόμενη ανάγκη για διά ζώσης και διαδικτυακή εκπαίδευση.
Πλέον πρέπει να προσφέρουμε και τα δύο. Κάποιοι φοιτητές θέλουν την εμπειρία της πανεπιστημιούπολης, ενώ άλλοι -ιδίως εργαζόμενοι- προτιμούν την εξ αποστάσεως μάθηση. Οφείλουμε να εξυπηρετούμε και τις δύο ανάγκες.
Είναι επίσης μια απαιτητική περίοδος. Οι πρόεδροι πανεπιστημίων βρίσκονται συχνά στην επικαιρότητα, όχι πάντα για θετικούς λόγους. Στόχος μου είναι να παραμείνω ανθεκτικός, να υπηρετώ την κοινότητα, να αντιμετωπίζω τις προκλήσεις στις εγγραφές και να προετοιμάζω τους φοιτητές για το μέλλον.
Έχουμε ξεπεράσει την πανδημία, αλλά ζούμε σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο Κόσμο. Πολλοί αισθάνονται αβεβαιότητα για το μέλλον. Εγώ κοιτάζω τους φοιτητές μας και πιστεύω ότι, αν ολοκληρώσουν τις σπουδές τους με επιτυχία, θα έχουν ένα ισχυρό μέλλον.
Πηγαίνω κάθε μέρα στη δουλειά με ενθουσιασμό. Ζω κοντά και συχνά περπατώ μέχρι την πανεπιστημιούπολη. Νιώθω ότι εδώ ανήκω. Και θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ, ενισχύοντας και το Κέντρο και τη σύνδεσή του με την Κοινότητα.
Πηγή: www.ekirikas.com