Μοιραστείτε το:
Από τα ορεινά αμπελοτόπια της Ηπείρου μέχρι τα άνυδρα ηφαιστειογενή εδάφη των Κυκλάδων, το κρασί βρέθηκε στο επίκεντρο ενημερωτικής εκδήλωσης που ένωσε παράδοση, επιστήμη και πολιτισμό, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα υπεύθυνης κατανάλωσης.
Με κεντρικό σύνθημα «γνώση, μέτρο και σεβασμός», η εκδήλωση με θέμα «Ενημέρωση για την υπεύθυνη κατανάλωση οίνου και το Ενωσιακό καθεστώς Προστατευόμενων Γεωγραφικών Ενδείξεων ΠΓΕ Ηπείρου και ΠΓΕ Κυκλάδων» ανέδειξε τόσο τη μοναδικότητα των ελληνικών οίνων ΠΓΕ, όσο και την ανάγκη κάθε ποτήρι κρασί να συνοδεύεται από συνείδηση και υπευθυνότητα.
Η δράση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του roadshow που υλοποιεί η Εθνική Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣΘ) σε Ελλάδα, Ρουμανία και Γερμανία, ως φορέας υλοποίησης του ευρωπαϊκού προγράμματος ενημέρωσης για την υπεύθυνη κατανάλωση οίνου και το ενωσιακό καθεστώς των ΠΓΕ Ηπείρου και ΠΓΕ Κυκλάδων.
Μετά την εκδήλωση της Θεσσαλονίκης, επόμενος σταθμός του roadshow θα είναι το Βουκουρέστι στις 28 Μαΐου, ενώ θα ακολουθήσει το Βερολίνο στις 11 Ιουνίου, συνεχίζοντας τη διεθνή προβολή των ελληνικών οίνων ΠΓΕ και του μηνύματος της υπεύθυνης κατανάλωσης.
Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο Gastronomy & Wine Expert, Γιώργος Παλησίδης, ο οποίος καθοδήγησε τη συζήτηση γύρω από τον ελληνικό αμπελώνα, τη σημασία της οινικής παράδοσης, αλλά και τις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο χώρος του κρασιού.
Οι ποικιλίες-θησαυροί της Ζίτσας: «Η ντεμπίνα δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο»
Τη μοναδικότητα της ντεμπίνας και τον δυναμικό χαρακτήρα των αμπελώνων της Ηπείρου ανέδειξε ο υπεύθυνος πωλήσεων και ανάπτυξης δικτύου στο οινοποιείο Ζίτσας Ιωαννίνων, Νίκος Μπαρμπούνης, μιλώντας στο περιθώριο εκδήλωσης για το ελληνικό κρασί.
Όπως τόνισε, η ντεμπίνα αποτελεί «ποικιλία-σήμα κατατεθέν» της περιοχής, με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη και ιστορία που χάνεται βαθιά στο χρόνο, ενώ δεν καλλιεργείται πουθενά αλλού στον κόσμο. Παράγει κρασιά με λεπτά αρώματα εσπεριδοειδών και πυρηνόκαρπων φρούτων, υψηλή οξύτητα και χαρακτηριστική φρεσκάδα, στοιχείο που συνδέεται άμεσα με το ορεινό μικροκλίμα της Ηπείρου.
«Η Ήπειρος μοιάζει περισσότερο με Βόρεια Ευρώπη παρά με μεσογειακή περιοχή, και αυτό αποτυπώνεται στο σταφύλι», ανέφερε, εξηγώντας πως η εναλλαγή υγρασίας και δροσιάς ενισχύει τον αρωματικό χαρακτήρα των κρασιών.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις αποδόσεις των αμπελώνων, που κυμαίνονται περίπου στα 500-700 κιλά το στρέμμα για τη συμβατική καλλιέργεια, ενώ στη βιολογική παραγωγή πέφτουν ακόμη χαμηλότερα, με στόχο όμως την υψηλότερη ποιότητα.
Σημαντικό κομμάτι της παραγωγής αποτελεί και το αφρώδες κρασί από ντεμπίνα, το οποίο έχει ήδη αποσπάσει διεθνείς διακρίσεις και ταξιδεύει σε αγορές του εξωτερικού, όπως ο Καναδάς και η Νέα Υόρκη, όπου -όπως είπε- η κουλτούρα του αφρώδους είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη.
Ο ίδιος σημείωσε ότι πέρα από τη ντεμπίνα, η περιοχή αναπτύσσει και άλλες γηγενείς ποικιλίες όπως το βλάχικο και το μπεκάρι, ενώ παράλληλα διατηρεί και διεθνείς ποικιλίες που έχουν προσαρμοστεί επιτυχώς στο ηπειρώτικο περιβάλλον.
Αναφερόμενος στην κλιματική αλλαγή, παραδέχθηκε ότι παρακολουθείται στενά η εξέλιξή της, αν και μέχρι στιγμής η Ήπειρος δείχνει να αντέχει καλύτερα σε σχέση με άλλες αμπελουργικές ζώνες της χώρας, χάρη στο ιδιαίτερο μικροκλίμα της.
Κρασί, πολιτισμός και μέτρο
Tο κρασί είναι προϊόν πολιτισμού και απόλαυσης- όχι υπερβολής, επισήμανε ο επίκουρος καθηγητής του τμήματος Γεωπονίας του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ), Σεραφείμ Θεοχάρης. «Η απόλαυση βρίσκεται στη γουλιά, όχι στην ποσότητα. Το κρασί συνοδεύει το φαγητό, την παρέα και την παράδοση, αλλά απαιτεί σεβασμό και μέτρο», σημείωσε χαρακτηριστικά, στέλνοντας σαφές μήνυμα για ασφαλή και συνειδητοποιημένη κατανάλωση.
Στην ομιλία του παρουσίασε τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις της Ηπείρου και των Κυκλάδων, αναδεικνύοντας τη μοναδικότητα των γηγενών ποικιλιών, αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ελληνικός αμπελώνας λόγω της κλιματικής κρίσης. «Σκοπός της εκδήλωσης είναι να γνωρίσουμε τις δύο περιοχές μέσα από το κλίμα, τα εδάφη, τις ποικιλίες και τις καλλιεργητικές πρακτικές που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα των κρασιών τους», ανέφερε.
Στην Ήπειρο κυριαρχεί η ντεμπίνα, η χαρακτηριστική λευκή ποικιλία των κρασιών της Ζίτσας, ενώ στις ερυθρές ξεχωρίζουν το βλάχικο και το μπεκάρι. Παράλληλα, διεθνείς ποικιλίες έχουν προσαρμοστεί στην περιοχή χωρίς να αλλοιώνεται η τοπική ταυτότητα.
Αντίστοιχα, στις Κυκλάδες αναδεικνύεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του άνυδρου τοπίου και των ισχυρών ανέμων. Το ασύρτικο, το αθήρι, το αϊδάνι και η μονεμβασιά κυριαρχούν στις λευκές ποικιλίες, ενώ στις ερυθρές ξεχωρίζουν η μανδηλαριά και το μαυροτράγανο της Σαντορίνης.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στις παραδοσιακές τεχνικές καλλιέργειας, όπως η «κουλούρα» της Σαντορίνης, που προστατεύει τα σταφύλια από ανέμους και υψηλές θερμοκρασίες. «Το τελικό αποτέλεσμα στο κρασί είναι συνδυασμός ποικιλίας, εδάφους, κλίματος και ανθρώπου. Αυτό είναι το teroir που δίνει μοναδικό χαρακτήρα σε κάθε περιοχή», υπογράμμισε.
Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ σχετικά με τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης, ο κ. Θεοχάρης προειδοποιεί ότι οι ακραίες θερμοκρασίες και η παρατεταμένη ξηρασία των τελευταίων ετών έχουν ήδη ασκήσει έντονη πίεση στους ελληνικούς αμπελώνες. «Οι χρονιές 2023 και 2024 ήταν από τις θερμότερες που έχουν καταγραφεί. Στις Κυκλάδες οι αμπελώνες έφτασαν στα όρια επιβίωσης», σημείωσε, προσθέτοντας ωστόσο ότι παραγωγοί, οινοποιοί και επιστήμονες ήδη συνεργάζονται για δράσεις προσαρμογής.
Πάντως, παρά τις δυσκολίες, εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος, τονίζοντας πως «δεν απειλείται άμεσα ο χαρακτήρας αυτών των κρασιών, όμως αν δεν υπάρξει έγκαιρη δράση, υπάρχει ενδεχόμενος κίνδυνος να χαθεί η μοναδικότητά τους».
Καρδιολόγος για κρασί: «Το μέτρο είναι το μυστικό της υγείας»
Την έννοια της υπεύθυνης κατανάλωσης αλκοόλ, ανέδειξε από την πλευρά του ο καρδιολόγος, Κώστας Γιαννακάκης, βάζοντας στο επίκεντρο το αρχαίο ρητό «μέτρον άριστον» και συνδέοντάς το με σύγχρονες ιατρικές μελέτες.
Όπως εξήγησε, η ασφαλής κατανάλωση κρασιού, σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, διαφοροποιείται ανά φύλο: για τις γυναίκες αντιστοιχεί περίπου σε 100-120 ml έως τέσσερις φορές την εβδομάδα, ενώ για τους άνδρες η ποσότητα είναι περίπου διπλάσια, στο ίδιο εβδομαδιαίο μοτίβο. Πέρα από αυτά τα όρια, όπως προειδοποίησε, η ωφέλιμη δράση των πολυφαινολών δίνει τη θέση της στην τοξική επίδραση της αλκοόλης.
Ο ίδιος τόνισε επίσης την ανάγκη για τουλάχιστον τρεις ημέρες αποχής την εβδομάδα, ώστε όπως είπε χαρακτηριστικά το ήπαρ να μπορεί να «αποτοξινώνεται» και να αποβάλλει τα επιβλαβή παράγωγα του μεταβολισμού της αλκοόλης.
«Όταν ξεφεύγουμε από τα όρια, η αλκοόλη επηρεάζει όλα τα όργανα-στόχους: εγκέφαλο, καρδιά, ήπαρ, νεφρά. Δεν υπάρχει όργανο που να μένει ανεπηρέαστο», υπογράμμισε εμφατικά.
Αναφερόμενος στις πιθανές μακροχρόνιες επιπτώσεις, σημείωσε ότι δεν είναι εύκολο να ποσοτικοποιηθούν με ακρίβεια, ωστόσο η συστηματική υπερκατανάλωση συνδέεται με επιβαρύνσεις στον οργανισμό, όπως διαταραχές λιπιδίων, υπέρταση και σακχαρώδη διαβήτη.
Παράλληλα, εξήγησε ότι τα οφέλη της μέτριας κατανάλωσης συνδέονται κυρίως με τις πολυφαινόλες του κρασιού, όπως η ρεσβερατρόλη, οι οποίες συμβάλλουν στη βελτίωση της αγγειακής λειτουργίας και της αιμάτωσης. Ωστόσο, όπως ξεκαθάρισε, το όφελος αυτό ισχύει μόνο μέσα στα αυστηρά όρια της μέτριας κατανάλωσης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη διαφορά ερυθρού και λευκού κρασιού, επισημαίνοντας ότι το ερυθρό έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι επιτρέπει μεγαλύτερη κατανάλωση. «Δεν υπάρχει “πιο υγιεινό” κρασί που να αναιρεί το μέτρο. Όλα εξαρτώνται από την ποσότητα», κατέληξε.
Διαιτολόγος: «Ναι στο κρασί, αλλά με μέτρο και μέσα στη μεσογειακή διατροφή»
Το κρασί αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μεσογειακής διατροφής και της κοινωνικής μας ζωής, τόνισε η διαιτολόγος Αιμιλία Βασιλοπούλου, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η κατανάλωσή του πρέπει να παραμένει περιορισμένη και συνειδητή. Όπως ανέφερε, τα τελευταία χρόνια τα σύγχρονα διατροφικά πρότυπα προτείνουν μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ, χωρίς όμως να αποκόπτουν πλήρως το κρασί από μια ισορροπημένη διατροφή.
«Το κρασί είναι μέρος της κοινωνικής μας φύσης και της χαλάρωσής μας. Μια μικρή ποσότητα, ειδικά κόκκινου κρασιού, μπορεί να έχει ακόμη και προστατευτική δράση», σημείωσε, συνδέοντας την ήπια κατανάλωση με τη μείωση του στρες και τη συνολική ευεξία.
Υπογράμμισε ότι τα οφέλη αυτά έχουν νόημα μόνο όταν εντάσσονται σε ένα γενικότερο υγιεινό διατροφικό πρότυπο, πλούσιο σε παραδοσιακά τρόφιμα και αντιοξειδωτικά συστατικά, και όχι σε δίαιτες βασισμένες σε επεξεργασμένα προϊόντα. «Ναι στο αλκοόλ σε μικρή ποσότητα, ιδιαίτερα στο κρασί, αλλά πάντα στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής», κατέληξε.
«Δεν υπάρχουν λάθη στο food pairing – το κρασί είναι προσωπική εμπειρία»
Το κρασί και το φαγητό δεν ακολουθούν αυστηρούς κανόνες αλλά κυρίως… γούστο, τόνισε από την πλευρά του ο σομελιέ Χρήστος Παπαδόπουλος. Όπως ανέφερε, στο food and wine pairing υπάρχουν βασικές κατευθυντήριες γραμμές, όμως ο τελικός συνδυασμός είναι σε μεγάλο βαθμό προσωπική επιλογή. «Δεν υπάρχουν λάθη· αρκεί να μας αρέσει αυτό που πίνουμε και τρώμε», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Παρότι οι γενικοί κανόνες θέλουν τα λευκά κρασιά να συνοδεύουν ψάρια και λευκά κρέατα και τα ερυθρά να ταιριάζουν με κόκκινα κρέατα και πιο βαριά μαγειρευτά, ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι σάλτσες, τα μπαχαρικά και ο τρόπος μαγειρέματος μπορούν να αλλάξουν εντελώς τον ιδανικό συνδυασμό. «Η ένταση του πιάτου καθορίζει και την ένταση του κρασιού», ανέφερε, εξηγώντας ότι τα πιο όξινα κρασιά ταιριάζουν με λιπαρά φαγητά, καθώς “καθαρίζουν” τον ουρανίσκο, ενώ τα πιάτα με πρωτεΐνη “ζητούν” τανικά κρασιά, κυρίως ερυθρά. Αναφορά έκανε και στα ροζέ κρασιά, τα οποία χαρακτήρισε «ευέλικτη επιλογή», καθώς δεν έχουν έντονες τανίνες και λειτουργούν ως ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα σε λευκά και κόκκινα. «Είναι κρασιά που συχνά τα απολαμβάνουμε και μόνα τους, χωρίς απαραίτητα να συνοδεύουν φαγητό», κατέληξε.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: www.prevezatoday.gr