Έντονα προβληματισμένοι είναι οι παραγωγοί σίτου στον κάμπο, καθώς παρατηρείται εκτεταμένη υποβάθμιση από την αγριοβρώμη και άλλα ζιζάνια, ενώ ως μόνη λύση για την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος προτείνεται η οργανωμένη καύση των σιτοκαλαμιών κατά τους μήνες Οκτώβριο ή Νοέμβριο, μετά τη λήξη της αντιπυρικής περιόδου.
Η φετινή βιβλική καταστροφή, που σε πολλές περιπτώσεις καθιστά αδύνατο ακόμα και τον αλωνισμό, αποδίδεται είτε σε λανθασμένη και καθυστερημένη χρήση των ζιζανιοκτόνων, είτε στην οικονομική αδυναμία των παραγωγών να τα προμηθευτούν λόγω έλλειψης ρευστότητας.
Για το θέμα τοποθετήθηκε η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ν. Λάρισας η οποία ζητά από την κυβέρνηση να επιτραπεί η ελεγχόμενη καύση της καλαμιάς σε συνεννόηση με την πυροσβεστική, όπως γίνεται με τα υπολείμματα καλαμιάς στο ρύζι.
Αναλυτικότερα η ανακοίνωση της ΕΟΑΣΝΛ:
«Στην περιοχή μας τα τελευταία χρονιά λόγω της απαγόρευσης της καύσης των υπολειμμάτων της καλαμιάς σε καλλιέργειες σιτάρι και κριθάρι έχει δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα.
Έχουμε μείωση της παραγωγής γιατί τα υπολείμματα ακόμη και αν κάνουμε βαθύ όργωμα με αλέτρι λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν δεν σαπίζουν και δεν αφομοιώνονται στο έδαφος με συνέπεια να έχουμε αύξηση σε διάφορους μύκητες οι οποίοι για να καταπολεμηθούν θέλουν 2 με 3 ψεκασμούς προληπτικά τους οποίους δεν κάναμε όταν καιγόταν οι καλαμιές.
Με τους ψεκασμούς έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Τα υπολείμματα της καλαμιάς για να αφομοιωθούν από διάφορους μικροοργανισμούς θέλουν άζωτο που σημαίνει ότι ένα ποσοστό από το αζωτούχο λίπασμα που ρίχνουμε δεν πάει στην καλλιέργεια οπότε έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και επιβάρυνση του περιβάλλοντος γιατί πρέπει να ρίχνουμε περισσότερο λίπασμα. Με την καύση της καλαμιάς καίγεται ένα μεγάλο ποσοστό από ζιζάνια. Στην φετινή χρονιά παρουσιάστηκε στην πλειοψηφία των χωραφιών αγριοβρώμη σε ψεκασμένα χωράφια με ζιζανιοκτόνο για αγριοβρώμη. Η ποσότητα της αγριοβρώμης είναι τόσο μεγάλη που θα υπάρχει μείωση της παραγωγής και της ποιότητας σε μεγάλο ποσοστό αυτών των χωραφιών δεν συμφέρει η συγκομιδή.
Με τη καύση έχουμε μείωση του κόστους παραγωγής. Ζητάμε από την κυβέρνηση να επιτραπεί η ελεγχόμενη καύση της καλαμιάς σε συνεννόηση με την πυροσβεστική. Όπως γίνεται με τα υπολείμματα καλαμιάς στο ρύζι. Το επιχείρημα ότι επιβαρύνεται το περιβάλλον δεν ισχύει αν πάρουμε υπόψη ότι για να καλλιεργήσουμε χωρίς καύση θέλουμε πολλαπλάσιες φορές που σημαίνει περισσότερα καύσιμα και για να καταπολεμήσουμε τους μύκητες και τα ζιζάνια θέλουμε πολλαπλάσια φυτοφάρμακα».
Πηγή: www.ypaithros.gr