Η έννοια του «αμερικανικού ονείρου» υπήρξε για δεκαετίες ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της σύγχρονης ιστορίας. Η υπόσχεση ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την κοινωνική του θέση, μπορεί να πετύχει μέσω της σκληρής δουλειάς, διαμόρφωσε όχι μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες ,αλλά και την εικόνα τους στον υπόλοιπο Κόσμο. Σήμερα, όμως, το ερώτημα παραμένει επίκαιρο: εξακολουθεί το «αμερικανικό όνειρο» να είναι μια ζωντανή πραγματικότητα ή έχει μετατραπεί σε έναν μύθο που δυσκολεύεται να συμβαδίσει με τις κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις; Νέοι Ελληνοαμερικανοί μοιράζονται τις δικές τους σκέψεις.
«Οι ΗΠΑ κατόρθωσαν να αναχθούν σε παγκόσμια πρωτοπόρο και δύναμη στην Οικονομία, τη στρατιωτική ισχύ, την καινοτομία και τεχνολογία, την καλλιτεχνική δημιουργία και να αποτελέσουν πολιτισμικό πρότυπο για μεγάλο μέρος του κόσμου. Όλα αυτά τα πέτυχαν -όχι πάντα χωρίς κριτική για τα πεπραγμένα τους- ενσαρκώνοντας το ιδεώδες της ‘Γης της Επαγγελίας’ για όποιον ζητούσε ευκαιρίες. Άνθρωποι του μόχθου, αλλά και άνθρωποι της πρόσκαιρης και αμφιλεγόμενης ευκαιρίας συνωστίστηκαν, ενσωματώθηκαν και διαμόρφωσαν το αμερικανικό έθνος σε μια διαδικασία εθνογένεσης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ταυτόχρονα, υπήρξαν η ηγέτιδα δύναμη που θεμελίωσε το μεταπολεμικό σύστημα διεθνών σχέσεων του Πλανήτη, αυτό που διακρίθηκε για την άνθηση του διεθνούς εμπορίου, την παγκόσμια οικονομική και πολιτισμική διασύνδεση και την απουσία μεγάλων, παγκόσμιων πολεμικών συρράξεων», σημείωσε ο Θοδωρής Καρναβάς (Thodoris Karnavas) για να προσθέσει:
«Όμως, έχουμε εισέλθει πια σε μια νέα εποχή, αυτή των μεγάλων μεταβάσεων (τέταρτη βιομηχανική επανάσταση κ.λπ.), των μεγάλων, αλλεπάλληλων κρίσεων (Υγειονομική, Ενέργειας, Χρηματοπιστωτική, Ακρίβειας), του εντεινόμενου ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, της μετατόπισης του κέντρου ισχύος προς την Ανατολή, των προκλήσεων της εθνικής και πολιτισμικής ομοιογένειας».
Ο κ. Καρναβάς υποστήριξε πως τώρα το μεγάλο στοίχημα για τις ΗΠΑ είναι να συνεχίσουν να εμπνέουν, να ηγούνται με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και με γνώμονα τη σταθερότητα, την ειρήνη στον Πλανήτη και την πολυμερή συνεργασία για θέματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος (κλιματική κρίση, πυρηνικός έλεγχος, οικονομική συνεργασία κ.λπ.).
Ο Θοδωρής Καρναβάς.
«Ταυτόχρονα, η πρόκληση για τις ΗΠΑ είναι, διατηρώντας τον πολιτισμικό τους χαρακτήρα, να συνεχίσουν στις σύγχρονες συνθήκες εκρηκτικής συσσώρευσης πλούτου και ανισότητας να αποτελούν το ‘όνειρο της μεσαίας τάξης’, αυτό που έγινε συνώνυμο του ‘αμερικανικού ονείρου’», είπε χαρακτηριστικά.
Η Κωνσταντίνα Γιαννούτσου (Konstantina Giannoutsou) εξήγησε πως «ζώντας στη Νέα Υόρκη, νιώθω ότι η Αμερική εξακολουθεί να είναι μια χώρα γεμάτη ευκαιρίες για όσους έχουν όραμα και είναι διατεθειμένοι να εργαστούν σκληρά».
Και συμπλήρωσε: «Αν και το ‘αμερικανικό όνειρο’ δεν είναι τόσο εύκολα προσβάσιμο όσο ίσως ήταν για προηγούμενες γενιές, εξακολουθεί να υπάρχει και να δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να εξελιχθεί επαγγελματικά και προσωπικά». Η κ. Γιαννούτσου τόνισε ότι οι προκλήσεις είναι πολλές, αλλά οι δυνατότητες που προσφέρει η χώρα παραμένουν μοναδικές.
«Η Αμερική εξακολουθεί να είναι μία από τις χώρες που προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες για επαγγελματική και οικονομική εξέλιξη, αλλά και κοινωνική ανέλιξη, ιδιαίτερα σε σύγκριση με την Ελλάδα» είπε, με τη σειρά του, ο Δημήτρης Μάικλ (Demetris Michael).
Ο Δημήτρης Μάικλ.
«Όσον αφορά, όμως, στο παραδοσιακό ‘αμερικανικό όνειρο’ -το όμορφο σπίτι με τον κήπο και τα παιδιά να παίζουν ανέμελα- πιστεύω ότι στις μέρες μας έχει γίνει πολύ πιο δύσκολο να το κατακτήσει κανείς. Για ανθρώπους σαν εμένα, που επέστρεψαν στην Αμερική πριν από δέκα χρόνια χωρίς να έχουν οικογένεια εγκατεστημένη εδώ από τις δεκαετίες του 1970 έως του 2000, η διαδρομή είναι σαφώς πιο απαιτητική. Πολλές οικογένειες εκείνης της εποχής πρόλαβαν να αγοράσουν ακίνητα, να δημιουργήσουν επιχειρήσεις και να χτίσουν περιουσία, κάτι που σήμερα είναι πολύ δυσκολότερο. Ο πληθωρισμός έχει αυξηθεί με ρυθμό που οι μισθοί δεν έχουν καταφέρει να ακολουθήσουν, με αποτέλεσμα το κόστος ζωής να πιέζει σημαντικά τη μεσαία τάξη».
Παρ’ όλα αυτά, όπως ανέφερε ο κ. Μάικλ, «εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν σε καλύτερη θέση από πολλές άλλες χώρες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, όσον αφορά στις ευκαιρίες που προσφέρουν σε κάποιον που είναι πρόθυμος να δουλέψει και να εξελιχθεί».
«Διακόσια πενήντα χρόνια ανεξαρτησίας και ελευθερίας αποτελούν μια ιστορική παρακαταθήκη που εξακολουθεί να εμπνέει. Είναι αξίες που, δυστυχώς, δεν θεωρούνται δεδομένες σε πολλές χώρες του Κόσμου», κατέληξε.
Στο ίδιο πνεύμα ο Τιμολέων Ζιώγας (Timoleon Ziogkas), επεσήμανε ότι «ως νέος Έλληνας μετανάστης στη Νέα Υόρκη, δεν μπορώ να αρνηθώ πως η Αμερική, και ειδικά αυτή η πόλη, παραμένει σε επαγγελματικό επίπεδο μια γη ευκαιριών, η δυναμική της αγοράς εργασίας, η ποικιλομορφία των κλάδων και οι μισθοί που προσφέρονται σε πολλούς τομείς δεν έχουν αντίστοιχο στην Ευρώπη».
Ο Τιμολέων Ζιώγας.
Ωστόσο, πρόσθεσε, «ως μαθηματικός έχω τη συνήθεια να μην εμπιστεύομαι μόνο την εντύπωση αλλά να κοιτάζω τα δεδομένα, και αυτά δείχνουν μια πιο σύνθετη εικόνα. Τα τελευταία 50 χρόνια, οι τιμές κατοικίας στις ΗΠΑ -και ιδιαίτερα στη Νέα Υόρκη- έχουν αυξηθεί με ρυθμό σαφώς ταχύτερο από την αύξηση των εισοδημάτων: ενώ ο μέσος μισθός έχει πολλαπλασιαστεί περίπου επί 1,5-2 φορές σε ονομαστικούς όρους, η τιμή ενός μέσου σπιτιού έχει εκτιναχθεί κατά πολύ περισσότερο, με αποτέλεσμα ο λόγος τιμής σπιτιού προς εισόδημα να έχει ανέβει από περίπου 3 φορές το ετήσιο εισόδημα στη δεκαετία του ’70-’80 σε σχεδόν 10 φορές σήμερα στη Νέα Υόρκη. Αυτό το χάσμα αποδεικνύει αριθμητικά αυτό που νιώθει διαισθητικά κάθε νέος μετανάστης: η Αμερική παραμένει τόπος επαγγελματικής ανέλιξης, αλλά δεν είναι πλέον η ‘γη της ευκαιρίας’ με τους όρους που ίσχυαν παλιότερα, αφού το υψηλό κόστος ζωής, και κυρίως της στέγης, απορροφά μεγάλο μέρος των οικονομικών οφελών που προσφέρει μια καλή καριέρα».
Πηγή: www.ekirikas.com