«Είπαμε με τον Θανάση Αλευρά ότι δεν είμαστε ούτε Καπουτζίδης, ούτε Κωστάλας»
Καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής «Καλύτερα αργά» βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής ο Ζερόμ Καλούτα, για μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με την Αθηναϊδα Νέγκα.
Ο γνωστός καλλιτέχνης μίλησε, μεταξύ άλλων, και για τη Eurovision, σχετικά με τα αρνητικά σχόλια που άκουσε ο ίδιος με τον Θανάση Αλευρά.
«Για εμάς δεν χάσαμε. Κερδίσαμε γιατί η εμπειρία ήταν υπέρτατη. Ναι. Θεωρώ ότι η Eurovision είναι μια μεγάλη γιορτή. Ένα μεγάλο πάρτι. Που γίνεται κάθε χρόνο. Ναι. Με συγκεκριμένους διοργανωτές και συγκεκριμένους καλεσμένους. Εκείνη τη χρονιά οι λίγο διαφορετικοί διοργανωτές, σκέφτηκαν λίγο διαφορετικά και κάλεσαν κι άλλον κόσμο. Ο κόσμος που συνήθως πηγαίνει, είπε, ποιοι είναι αυτοί ρε παιδί μου; Τι κάνουν αυτοί εδώ; Δεν έρχονται αυτοί συνήθως εδώ στα πάρτι μας», είπε αρχικά ο Ζερόμ Καλούτα.
Ο Ζερόμ Καλούτα πρόσθεσε στη συνέχεια: «Σε κάποιους άρεσε, λίγους, σε αρκετούς δεν άρεσε. Και όλο αυτό είναι η αίσθηση μου ας πούμε, η γεύση μου είναι η εξής. Εγώ με τον Θανάση όταν κάτσαμε να οργανώσουμε όλο αυτό το πράγμα με τη Eurovision, μελετήσαμε, ψάξαμε, κάναμε, ράναμε, πήραμε κάποιες αποφάσεις. Μια από αυτές ήταν ότι δεν θα το παίξουμε γνώστες ενώ δεν είμαστε. Δεν είμαστε ούτε ο Καπουτζίδης, ούτε ο Κωστάλας, ούτε κανένας άλλος. Πάμε ρε παιδί μου σαν να είμαστε με τους φίλους μας, σαν να είμαστε σε έναν καναπέ και να σχολιάζουμε μαζί τους, να είμαστε ίσοι προς ίσους δηλαδή.
Ο καναπές, το τι μπινελίκι έφαγε αυτός ο καναπές! Μας σχολιάσανε γι’ αυτό, εντάξει, ok, συνέβη. Τελείωσε, πέρασε η χρονιά. Έρχεται η επόμενη χρονιά, όπου έρχονται οι σχολιαστές που το κάνανε φανταστικά, είναι υπέροχοι. Και έχουνε περάσει οι δύο ημιτελικοί. Έρχεται, έρχεται. Ναι, ναι, ναι. Και έχει περάσει ρε παιδί μου ο ημιτελικός ο δεύτερος και είμαι κάπου στην κουζίνα πλένω πιάτα και ακούω τηλεόραση».
Κλείνοντας, ο Ζερόμ Καλούτα ανέφερε: «Και είναι μια παρουσιάστρια η οποία λέει, “Αχ Γιώργο μου, Γιώργο! Κάθε φορά που σε βλέπω, μα κάθε φορά, είναι σαν να είσαι στον καναπέ εδώ πέρα μαζί μου και να τα λες”. Κάνω, τι; Άρα λέω, το πρόβλημα δεν ήταν η προσέγγιση, δεν ήταν ο καναπές. Μάλλον ήταν ότι κάποιοι δεν ήθελαν να είμαστε εμείς στον καναπέ τους. Δηλαδή ήταν θέμα αδελφότητας, ΚΔΖ. Δεν ήτανε θέμα του καναπέ. Μπορεί να ήτανε ΜΓΘ. “Μόνο Γιώργο θέλω”. Εν πάση περιπτώσει, να ‘ναι καλά όλοι τους, αλλά εκεί μου ξεκαθάρισε. Ότι μπορεί εμείς να πήγαμε κάπου όπου καλούνε άλλους».
Πηγή: www.news.gr