Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες ενδείξεις που συνδέουν την υγεία του εγκεφάλου με την άσκηση. Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Victoria (VU) ενισχύει την επιχειρηματολογία υπέρ της άσκησης ως κρίσιμο μέρος της προστασίας του εγκεφάλου από την ηλικιακή έκπτωση, όπως η άνοια και η νόσος του Αλτσχάιμερ.
Ο ερευνητής του VU Δρ James Broatch ηγήθηκε της ανάλυσης, η οποία επικεντρώθηκε στον ρόλο της άσκησης στο γλυμφατικό σύστημα – μια οδό «απομάκρυνσης αποβλήτων» του εγκεφάλου που είναι περισσότερο ενεργή κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το γλυμφατικό σύστημα διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην υγεία και τη ρύθμιση του εγκεφάλου και γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό καθώς γερνάμε.
Αν και ο ρόλος της άσκησης στην υγιή γήρανση είναι καλά τεκμηριωμένος, παραμένει ένα κενό στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η άσκηση προστατεύει τον εγκέφαλο. Δεν υπάρχει θεραπεία για περισσότερα από 10 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως που διαγιγνώσκονται με άνοια ετησίως.
Η αξιολογημένη από ομότιμους εργασία με τίτλο «Exercise as a regulator of glymphatic function», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Trends in Neurosciences, ανασκόπησε υπάρχουσες μελέτες σε ζώα και ανθρώπους σχετικά με το γλυμφατικό σύστημα. Αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα (μέρος της οποίας διεξάγει επί του παρόντος ο Broatch), η εργασία έδειξε ότι η άσκηση βελτιώνει μια σειρά φυσιολογικών διεργασιών που ρυθμίζουν τη γλυμφατική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων:
Ο Broatch δήλωσε ότι αυτή η συσχέτιση μεταξύ άσκησης και προστασίας του εγκεφάλου αποτελεί ένα σημαντικό αποτέλεσμα στην αναζήτηση επιστημονικά τεκμηριωμένων φυσικών δραστηριοτήτων για την πρόληψη της εγκεφαλικής φθοράς καθώς γερνάμε.
«Εάν δεν υπάρχουν ευκαιρίες για τον εγκέφαλο να καθαρίσει ουσιαστικά τα “σκουπίδια” της ημέρας, γνωρίζουμε ότι η συσσώρευσή τους είναι επιβλαβής, ειδικά καθώς γερνάμε. Ο ύπνος είναι πιο κρίσιμος από ποτέ για να διαδραματίσει αυτόν τον ρόλο, αλλά η ειρωνεία είναι ότι ο καλής ποιότητας ύπνος μπορεί συχνά να είναι δυσκολότερος καθώς μεγαλώνουμε. Αυτή η μελέτη διερώτησε: τι θα γινόταν αν η άσκηση μπορούσε να υποστηρίξει αυτή τη διαδικασία;» δήλωσε ο Broatch.
Ο Broatch συμφωνεί ότι υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος σε αυτό το πεδίο έρευνας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης της ακριβούς ποσότητας και του τύπου άσκησης που λειτουργεί καλύτερα, και πώς αυτό αλλάζει όταν ένα άτομο βρίσκεται ήδη σε γνωστική έκπτωση ή έχει διαγνωστεί με εγκεφαλική νόσο.
«Αν μη τι άλλο, αυτή είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι η τακτική κίνηση –ειδικά αυτή που ανεβάζει τον καρδιακό σας ρυθμό – είναι τόσο σημαντική για κάθε πτυχή της υγείας σας. Όσο νωρίτερα μπορέσουμε να αναπτύξουμε αυτές τις καλές συνήθειες, τόσο καλύτερα καθώς γερνάμε», δήλωσε ο Broatch.
Πηγή: www.zougla.gr