Όταν υπηρετείς αφενός πρέπει να είσαι έτοιμος για μάχη, αφετέρου πάντα ακούς τις εντολές των ανωτέρων. Όταν πας στη μάχη δεν σε ενδιαφέρει το όνομα του αντιπάλου αλλά η νίκη και πρέπει ανά πάσα στιγμή να δηλώνεις έτοιμος να μπεις στη φωτιά ανεξαρτήτως των δεδομένων που έχουν δημιουργηθεί στο πεδίο της.
Πολύ «στρατιωτικά» ίσως ακούγονται αυτά όμως ο Παναθηναϊκός των πολλών απουσιών, των πολλών νέων (κομβικών) παικτών αυτή την εποχή θυμίζει.. λόχο που έχει πάει για «σκηνάκια» όπως τα έλεγε η γενιά μου εκεί στα τέλη των ‘80ς (δεν ξέρω, ίσως έτσι λέγονται ακόμη) στο Μεγάλο Πεύκο. Μόνο που στη.. φάση των πράσινων δεν υπάρχουν περιθώρια για «λούφα» και «παραλλαγή» αλλά στρατιώτες έτοιμη να μπουν στη φωτιά.
Όπως με την Παρί στην πρεμιέρα της διοργάνωσης έτσι και με τη Βιλερμπάν και προβλέπω και με τη Μακάμπι την Παρασκευή ο Παναθηναϊκός ήταν μια ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Ξεκάθαρη κατεύθυνση να χαλάσει το παιχνίδι του αντιπάλου αμυντικά, να αιφνιδιάσει και να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και κυρίως; Μια ομάδα που όποιος και αν έβγαινε ή έμπαινε έπαιζε ακριβώς στο ίδιο μοτίβο.
ΟΚ, ο αντίπαλος δεν ήταν του διαμετρήματος του «επτάστερου» όση λάμψη και αν κουβαλάει ο «τιμονιέρης» (διοικητικά και προπονητικά) Τόνι Πάρκερ, όμως σε αυτή τη φάση που βρίσκονται οι πράσινοι, το «μάζευε και ας είν’ και ρόγες» είναι το πιο σημαντικό μέχρι να μετρηθούν όλοι ξανά σε 2-3 εβδομάδες και να δει αν και τι του λείπει και πως μπορεί να το καλύψει.
Φαινομενικά ένα θέμα στη ρακέτα η ομάδα του Ομπράντοβιτς το έχει αφού απουσία Φαλ ο Λεσόρ είναι σχεδόν απελπιστικά μόνος, όμως ο Ζοτς με τα ψηλά σχήματα με τους 4 φόργουορντ «απλώνει» το μέγεθος της ομάδας του στο παρκέ και προσπαθεί να «φτιασιδώσει» το πρόβλημα μέχρι να γυρίσει τουλάχιστον ο Χέιζ-Ντέιβις που είναι και αυτός μια κάποια λύση στα ριμπάουντ. “Ο Ζοτς ξέρει” όμως όπως λένε και τα καθίσματα στο Τ-Center οπότε “ό,τι πει, αν το πει, όποτε το πει ο “μεγάλος”.
Όσο, τέλος, για τον Λευτέρη Μαντζούκα που τα… άκουσε στο ξεκίνημα του αγώνα από τον «μελιτζανί» Ομπράντοβιτς μετά από μια βιαστική ενέργειά του, ως πιστός στρατιώτης έβγαλε ασπροπρόσωπο τον «στρατηγό» του στη συνέχεια έχοντας πάρει το μάθημά του. Που μεταφράστηκε σε 16 ποντάκια στο ημίχρονο με 4/5 τρίποντα. Δεν ξέρω αν όταν θα επιστρέψουν Ναν και Χέιζ-Ντέιβις θα έχει τον ίδιο χρόνο συμμετοχής και την ίδια επιρροή στο παιχνίδι της ομάδας του, όμως με τέτοιες εμφανίσεις και υπακοή στις εντολές θα είναι πάντα από τις πρώτες επιλογές αν συνεχίσει έτσι.
Πηγή: www.sportal.gr