Ο Αρμάντο Γκονζάλες μίλησε για τη νέα σελίδα της καριέρας του στον Ολυμπιακό, την προσαρμογή του στην Ελλάδα και τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο, ενώ αποκάλυψε πώς απέκτησε το χαρακτηριστικό παρατσούκλι «Hormiga».
Την πρώτη του εμπειρία από το ελληνικό ποδόσφαιρο και τη ζωή του στην Αθήνα απολαμβάνει ο Αρμάντο Γκονζάλες, ο οποίος δείχνει να έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα μετά τη μετακίνησή του στον Ολυμπιακό. Ο Μεξικανός επιθετικός, μάλιστα, δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για την υποδοχή που συνάντησε στους «ερυθρόλευκους», ενώ μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της προσωπικής του ζωής.
Ο 22χρονος φορ βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην πατρίδα του, καθώς συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της εθνικής ομάδας του Μεξικού για τις αναμετρήσεις με την Τζαμάικα, στο πλαίσιο των play-offs του Concacaf Nations League.
Στο περιθώριο της παρουσίας του στην εθνική ομάδα, παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Vamos Network with The Give N Go & Herc Gomez», όπου μίλησε τόσο για την ποδοσφαιρική του διαδρομή όσο και για την καθημερινότητά του στην Ελλάδα.
Ο Γκονζάλες αναφέρθηκε αρχικά στη μετάβασή του από την Τσίβας στον Ολυμπιακό, μια αλλαγή που, όπως παραδέχθηκε, δεν ήταν εύκολη. Παράλληλα, εντόπισε αρκετές ομοιότητες ανάμεσα στην ποδοσφαιρική κουλτούρα της Ελλάδας και της πατρίδας του, με σημαντικότερη το πάθος που χαρακτηρίζει τους φιλάθλους και στις δύο χώρες.
Συγκεκριμένα, ο Αρμάντο Γκονζάλες μίλησε για:
Το παρατσούκλι «Hormiga»: «Όταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει “Ορμίγα”. Έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».
Τη ζωή στην Ελλάδα και τα κατοικίδιά του: «Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Έχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».
Την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό: «Ήταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ήμουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια ζούσα στις εγκαταστάσεις του. Ξαφνικά έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ήταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου. Έχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος».
Τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο: «Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».
Το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ: «Όταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Όταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί. Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε. Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».
Πηγή: www.onsports.gr