ΧΙΟΥΣΤΟΝ. ΤΕΞΑΣ. Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Τέξας είναι μια περίοδος γεμάτη αγάπη, προσκύνημα και πίστη στη θρησκεία μας και στα θρησκευτικά μας έθιμα.
Σε όλες τις εκκλησίες, τα μέλη της Φιλοπτώχου ετοιμάζουν τσουρέκια, κουλουράκια και τα αυγά που πωλούνται στις οικογένειες, οι οποίες δεν έχουν τον χρόνο ή την τέχνη να τα φτιάξουν, ενισχύοντας έτσι οικονομικά τις εκκλησίες μας.
Οι πιστοί των μικρών και μεγάλων κοινοτήτων είχαν την τύχη να έχουν κοντά τους την ευλογία του αγαπημένου τους Μητροπολίτη Κωνσταντίνου, ο οποίος κάθε μέρα βρισκόταν και σε άλλη εκκλησία ή στα μοναστήρια του Τέξας. Σκεφτείτε την ταλαιπωρία του Μητροπολίτη, του Διακόνου Αλεξάνδρου και δύο άλλων διακόνων από το Ντάλας, να ταξιδεύουν καθημερινώς σε μια πολιτεία έξι φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα.
Εκκλησιασμός μικρών και μεγάλων ομογενών τη Μεγάλη Εβδομάδα στο Χιούστον του Τέξας. Φωτογραφίες: Ηλίας Νεοφυτίδης
Είχα την ευλογία να παρακολουθήσω τη Λειτουργία στον Άγιο Βασίλειο του Χιούστον και την επομένη στο ιερό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής. Στις εκκλησίες μας βλέπουμε τους σύγχρονους πιστούς, ενώ στα μοναστήρια συναντάμε πιστούς -από μικρά παιδιά μέχρι γέροντες- ντυμένους όπως στα πρώτα χρόνια της Ορθοδοξίας μας.
Μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που οι οικογένειες προσέρχονται στο μοναστήρι: προσκυνούν τις εικόνες και πηγαίνουν στον Μητροπολίτη να πάρουν την ευχή του πριν πάρουν τις θέσεις τους – οι άνδρες δεξιά και οι γυναίκες με τα κοριτσάκια αριστερά. Όταν τελειώνει η Λειτουργία, πηγαίνουν πάλι να πάρουν την ευχή του Δεσπότη και, βγαίνοντας από την εκκλησία, τον περιμένουν ξανά για να του μιλήσουν.
Εκκλησιασμός μικρών και μεγάλων ομογενών τη Μεγάλη Εβδομάδα στο Χιούστον του Τέξας. Φωτογραφίες: Ηλίας Νεοφυτίδης
Στις εκκλησίες ο κόσμος, όπως κι εγώ, είναι πάντα βιαστικός να φύγει. Στα μοναστήρια όμως δεν βιάζονται, έρχονται πριν ξεκινήσει η Λειτουργία και φεύγουν στο τέλος. Μια άλλη παρατήρηση είναι ο τρόπος που κάνουμε τον σταυρό μας. Στα μοναστήρια βλέπεις μικρούς και μεγάλους να σταυροκοπιούνται κανονικά, ενώ σε πολλές εκκλησίες μας τον κάνουν βιαστικά, «σαν να παίζουν μαντολίνο».
Δεν κρίνω κανέναν, αλλά είναι μια αλήθεια που πρέπει να πάρουμε σοβαρά, διότι ο κόσμος που μας βλέπει αναρωτιέται, και το κυριότερο, ο Θεός μάς βλέπει. Δείτε στις φωτογραφίες τα παιδάκια στο μοναστήρι: κανένα δεν παίζει με το iPad ή το κινητό, ούτε ζωγραφίζει, όπως βλέπουμε συχνά στις εκκλησίες μας.
Εκκλησιασμός μικρών και μεγάλων ομογενών τη Μεγάλη Εβδομάδα στο Χιούστον του Τέξας. Φωτογραφίες: Ηλίας Νεοφυτίδης
Θυμάμαι στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης, πήγαινα στην εκκλησία στις 7 το πρωί και τελείωνε στη 1 το μεσημέρι. Εδώ αναγκάζουμε τους ιερείς να συντομεύουν για να φύγουμε γρήγορα. Δεν μπορούμε να αφιερώσουμε μια μέρα ανάπαυσης και πίστης – βιαζόμαστε λες και θα χάσουμε το τρένο. Αυτές είναι σκέψεις πολλών, αλλά λίγοι τις εκφράζουν δυνατά για να τις ακούσουν και οι υπόλοιποι.
Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα με ευλογία και αγάπη σε όλους μας!
Εκκλησιασμός μικρών και μεγάλων ομογενών τη Μεγάλη Εβδομάδα στο Χιούστον του Τέξας. Φωτογραφίες: Ηλίας Νεοφυτίδης
Πηγή: www.ekirikas.com