Για χρόνια, όταν η μπάλα περνούσε στα χέρια του Τόμας Ουόκαπ, ο Ολυμπιακός ήξερε ακριβώς τι θα πάρει. Έλεγχο, οργάνωση, σωστές αποστάσεις και μία πρώτη πάσα που θα έβαζε την επίθεση στις ράγες. Με τον Γιάν Μοντέρο τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η πρώτη σκέψη δεν είναι απλώς να οργανώσει την κατοχή, αλλά να επιτεθεί στην άμυνα και να την αναγκάσει να αντιδράσει και αυτή η αλλαγή αρχίζει ήδη να αποτυπώνεται στους αριθμούς.
Στα πρώτα τρία παιχνίδια της EuroLeague ο Δομινικανός έχει 12,7 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 5,3 ασίστ σε μόλις 21:53 ανά αγώνα. Ο Ουόκαπ ολοκλήρωσε την προηγούμενη σεζόν με περίπου 5,3 πόντους και 5,7 ασίστ. Οι τελικές πάσες, δηλαδή, παραμένουν σχεδόν στα ίδια επίπεδα. Ο τρόπος όμως με τον οποίο δημιουργούνται είναι εντελώς διαφορετικός.
Ο Μοντέρο δεν ήρθε για να γίνει ο επόμενος Ουόκαπ. Ήρθε για να προσφέρει στον Ολυμπιακό κάτι που ο Ουόκαπ δεν είχε ως βασικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού του, δηλαδή συνεχή προσωπική απειλή με την μπάλα.
Ίδιες περίπου ασίστ, εντελώς διαφορετική δημιουργία
Ο Ουόκαπ έκλεισε την προηγούμενη EuroLeague με 196 πόντους και 212 ασίστ σε 37 αγώνες. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 5,3 πόντους και 5,7 ασίστ ανά συμμετοχή. Ο Μοντέρο βρίσκεται αυτή τη στιγμή στις 5,3 ασίστ.
Επιφανειακά, λοιπόν, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα. Στην πραγματικότητα έχει αλλάξει σχεδόν όλο το σημείο εκκίνησης της επίθεσης.
Ο Ουόκαπ ήταν ο παίκτης που έβαζε τον Ολυμπιακό στις γραμμές του. Κατέβαζε την μπάλα, διάβαζε την πρώτη αντίδραση της άμυνας, σημάδευε το πλεονέκτημα και φρόντιζε να φτάσει η κατοχή στους Βεζένκοφ, Ντόρσεϊ ή στους ψηλούς με τις σωστές προϋποθέσεις. Η προσωπική εκτέλεση ήταν συνήθως το δεύτερο ή τρίτο ζητούμενο.
Ο Μοντέρο λειτουργεί ανάποδα, η άμυνα πρέπει πρώτα να σεβαστεί τον ίδιο. Έχει επιχειρήσει ήδη 31 σουτ στις πρώτες τρεις αγωνιστικές, δηλαδή 10,3 ανά βραδιά. Ο Ουόκαπ είχε 170 σε 37 ματς πέρσι, μόλις 4,6 ανά παιχνίδι. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά στις βολές: ο Μοντέρο έχει φτάσει στη γραμμή 13 φορές μέσα σε τρεις αγώνες. Ο Ουόκαπ είχε 26 προσπάθειες από τη γραμμή σε ολόκληρη την περσινή EuroLeague.
Ο Μοντέρο χρειάστηκε τρία παιχνίδια για να φτάσει ήδη στο 50% των προσπαθειών για βολές που είχε ο Ουόκαπ σε 37. Αυτό εξηγεί καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο νούμερο τη διαφορά.
Ο δημιουργός που αναγκάζει την άμυνα να κινηθεί
Με τον Ουόκαπ, ο Ολυμπιακός δημιουργούσε πλεονέκτημα κυρίως μέσα από τη λειτουργία του συστήματος. Με τον Μοντέρο μπορεί να το δημιουργήσει και πριν ακόμα ολοκληρωθεί το σύστημα.
Ένα πρώτο βήμα, ένα reject στο pick-and-roll, μία αλλαγή κατεύθυνσης ή μία επίθεση απέναντι σε closeout μπορούν να αναγκάσουν τη βοήθεια να έρθει και από εκεί γεννιέται η πάσα.
Αυτός είναι ο λόγος που οι 5,3 ασίστ του Μοντέρο και οι 5,7 του περσινού Ουόκαπ δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο ένας συχνά οργάνωνε για να δημιουργήσει, ο άλλος μπορεί να απειλήσει για να δημιουργήσει.
Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά. Ο Ουόκαπ προσέφερε έλεγχο, αμυντική πίεση πάνω στον αντίπαλο χειριστή και πολύ χαμηλότερη μεταβλητότητα στις αποφάσεις του. Ο Μοντέρο θα έχει βραδιές με λάθη, άστοχα σουτ και μεγαλύτερα σκαμπανεβάσματα. Άλλωστε, το δείγμα των τριών αγώνων είναι ακόμη πολύ μικρό για οριστικά συμπεράσματα.
Όμως η κατεύθυνση είναι ήδη ορατή. Ο Ολυμπιακός δεν αντικατέστησε απλώς τον Ουόκαπ με έναν νεότερο γκαρντ. Μαζί με την παρουσία του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, πρόσθεσε μία εντελώς διαφορετική λογική στη θέση του point guard και ο Μοντέρο είναι ίσως η πιο καθαρή εικόνα αυτής της αλλαγής, λιγότερη δημιουργία μέσω ελέγχου, περισσότερη δημιουργία μέσω απειλής.
Πηγή: www.sportal.gr