ΑΘΗΝΑ. Ο Τζορτζ Έλις (George Ellis) είναι Ελληνοαυστραλός μαέστρος, συνθέτης και ενορχηστρωτής. Δραστηριοποιείται σε ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών. Έχει διευθύνει συναυλίες στο Παρίσι, το Λονδίνο, το Άμστερνταμ, τις Βρυξέλλες, τη Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη, τη Φιλαδέλφεια, την Ουάσιγκτον, το Λος Άντζελες, την Αθήνα, την Κουάλα Λουμπούρ και την Τζακάρτα, ενώ έχει εμφανιστεί σε όλες τις πρωτεύουσες της Αυστραλίας. Ένα από τα στοιχεία που καθόρισαν την καλλιτεχνική του ταυτότητα είναι ότι αγαπούσε τον ήχο της ελληνικής γλώσσας στη μουσική.
Μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας του είναι η διεύθυνση της Συμφωνικής Ορχήστρας του Σίδνεϊ στην Τελετή Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ το 2000, καθώς και η συμμέτοχή του στη Διεύθυνση της ορχήστρας στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, μένοντας 3 μήνες στην Ελλάδα αφήνοντας πίσω όλες τις υποχρεώσεις του μιας και ήταν ένα όνειρο ζωής για εκείνον. Σήμερα αυτό που ονειρεύεται είναι να εμφανιστεί στο Ηρώδειο μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα και μια ορχήστρα.
Θεωρεί πως η μουσική εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη μιας υγιούς και ζωντανής κοινωνίας, πως η μουσική χτίζει γέφυρες και ενώνει λαούς και κουλτούρες, ενώ πιστεύει πως η ελληνική μουσική κατέχει σημαντική θέση στη διεθνή σκηνή.
«Εθνικός Κήρυκας»: Έχετε διαγράψει μια ιδιαίτερα επιτυχημένη πορεία ως συνθέτης, ενορχηστρωτής και μαέστρος. Ποια στιγμή θεωρείτε ότι καθόρισε την καλλιτεχνική σας ταυτότητα;
Τζορτζ Έλις: Όταν ήμουν 5 ετών, άκουσα το τραγούδι «Eleanor Rigby» των Beatles. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ο ήχος των εγχόρδων που έπαιζαν ποπ/ροκ μουσική. Παράλληλα, άκουσα το τραγούδι «Βάρκα στο γιαλό» του Μίκη Θεοδωράκη. Λάτρεψα τον ήχο της ελληνικής γλώσσας στη μουσική. Αυτά τα δύο τραγούδια μου δημιούργησαν την επιθυμία να συνθέτω, να ενορχηστρώνω και να διευθύνω ελληνική και δημοφιλή μουσική με ορχήστρα.
«Ε.Κ.»: Μεγαλώνοντας στην Αυστραλία, με ελληνικές ρίζες, πώς επηρέασε η οικογένειά σας την αγάπη σας για τη μουσική;
Τζ. Έλις: Η μητέρα μου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να καλλιεργήσει μέσα μου την αγάπη για την ελληνική μουσική. Μου τραγουδούσε συνεχώς όταν ήμουν μικρό παιδί την «Ψαροπούλα», τη «Γερακίνα», τη «Σαμιώτισσα» κ.ά. Αυτό επηρέασε την αγάπη μου για τη μουσική και, ειδικότερα, για την ελληνική μουσική.
«Ε.Κ.»: Πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η ελληνική σας καταγωγή στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της δημιουργικής σας πορείας;
Τζ. Έλις: Η εντύπωσή μου για το ελληνικό πνεύμα είναι ότι χαρακτηρίζεται από χαρά, θετική διάθεση και αίσθημα κοινότητας. Πιστεύω ότι αυτό έχει διαμορφώσει την προσωπικότητά μου. Η δημιουργική μου πορεία βασίζεται στην εξερεύνηση της χαράς, του συναισθήματος και της σύνδεσης, στοιχεία που πηγάζουν από το ελληνικό πνεύμα.
«Ε.Κ.»: Πώς γεννιέται μια μουσική σύνθεση για εσάς; Ξεκινά από μια εικόνα, ένα συναίσθημα ή μια μελωδία;
Τζ. Έλις: Μια μουσική σύνθεση έρχεται στο μυαλό μου με τη μορφή μελωδίας, μέσα από κάποιο συναίσθημα ή/και μια εικόνα. Μου αρέσει να συνθέτω στο μυαλό και στην καρδιά μου, όχι σε κάποιο όργανο, χρειάζεται να «ακούω» τη μουσική εσωτερικά, μέσα στο σώμα μου.
«Ε.Κ.»: Έχετε γράψει μουσική για συναυλίες, κινηματογράφο, τηλεόραση και μεγάλες συμφωνικές παραγωγές. Τι αλλάζει κάθε φορά στη δημιουργική σας διαδικασία;
Τζ. Έλις: Η δημιουργική διαδικασία παραμένει ίδια από το ένα έργο στο άλλο: η μουσική πρέπει να πηγάζει από μέσα μου, όχι από κάποιο όργανο ή υπολογιστή. Οι παράμετροι μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τις απαιτήσεις του σκηνοθέτη ή του παραγωγού, αλλά η δημιουργική μου διαδικασία παραμένει σταθερή σε κάθε περίπτωση.
Ο μαέστρος, συνθέτης και ενορχηστρωτής Τζορτζ Έλις (George Ellis). Φωτογραφία: EΥΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ
«Ε.Κ.»: Ποιο έργο σας αισθάνεστε ότι σας εκφράζει περισσότερο και γιατί;
Τζ. Έλις: Το έργο μου με τίτλο «Pop Mass», το οποίο συνέθεσα όταν ζούσα στις ΗΠΑ, συνδυάζει όλα όσα αγαπώ στη μουσική: την ορχήστρα, τη ροκ μουσική, καθώς και την ελληνική και τη λατινική γλώσσα.
«Ε.Κ.»: Υπάρχει κάποιο έργο που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα, αλλά τελικά σας δικαίωσε καλλιτεχνικά;
Τζ. Έλις: Η σύνθεση του έργου μου «Η Συμφωνία της Μίμι» (Mimi’s Symphony) —μιας ορχηστρικής ιστορίας για παιδιά σε κείμενο της Justine Clarke— αποτέλεσε πρόκληση, καθώς έπρεπε να γράψω τη μουσική ακολουθώντας τον ρυθμό και το συναίσθημα της ιστορίας. Ήταν μια χρονοβόρα διαδικασία, αλλά τελικά εξαιρετικά ικανοποιητική όταν το αποτέλεσμα πέτυχε.
«Ε.Κ.»: Γράψατε ένα μιούζικαλ βασισμένο στην ιστορία του «Μικρού Πρίγκιπα». Τι σας παρακινεί και τι σας εμπνέει σε αυτή την ιστορία;
Τζ. Έλις: Ο «Μικρός Πρίγκιπας» είναι μια ιστορία που μας διδάσκει να μην αναζητούμε την επιβεβαίωση έξω από εμάς, αλλά να θυμόμαστε ότι η αγάπη κατοικεί μέσα μας. Το δίδαγμα είναι ότι, με την καρδιά μας, μπορούμε να αναζητήσουμε πράγματα που τα μάτια μας δεν μπορούν να δουν.
«Ε.Κ.»: Έχετε συνεργαστεί με σημαντικές ορχήστρες και καλλιτέχνες διεθνώς. Τι έχετε αποκομίσει από αυτές τις συνεργασίες;
Τζ. Έλις: Αυτές οι συνεργασίες μού έμαθαν να ακούω τις πεποιθήσεις και τη σκέψη των άλλων, διατηρώντας παράλληλα τη βεβαιότητα για τις δικές μου πεποιθήσεις και το όραμά μου για την κοινή μας δουλειά.
«Ε.Κ.»: Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για έναν σύγχρονο συνθέτη που θέλει να διατηρήσει τη δική του καλλιτεχνική φωνή;
Τζ. Έλις: Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι συνθέτες είναι η τεχνολογία, καθώς μπορεί να επισκιάσει το ανθρώπινο στοιχείο στη σύνθεση. Το ίδιο ισχύει και για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία απειλεί να αφαιρέσει τον ανθρώπινο χαρακτήρα από τη διαδικασία της μουσικής δημιουργίας.
«Ε.Κ.»: Πώς βλέπετε να αλλάζει η μουσική βιομηχανία στην εποχή του streaming και της Τεχνητής Νοημοσύνης;
Τζ. Έλις: Οι πλατφόρμες streaming και η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ωφελούν τη μουσική. Οι καλλιτέχνες, σε γενικές γραμμές, έχουν μειωμένη αίσθηση ταυτότητας.
«Ε.Κ.»: Τι σημαίνει για εσάς να εκπροσωπείτε έναν δημιουργό ελληνικής καταγωγής στη διεθνή μουσική σκηνή;
Τζ. Έλις: Η ελληνική μου ταυτότητα είναι σημαντική για μένα. Παράλληλα με Ευρωπαίους συνθέτες όπως ο Μότσαρτ, ο Μπετόβεν, ο Ντεμπισί και ο Στραβίνσκι, είναι υπέροχο που έχουμε σπουδαίους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις και ο Ξαρχάκος. Η ελληνική μουσική στη διεθνή σκηνή είναι σημαντική.
«Ε.Κ.»: Διατηρείτε δεσμούς με την ελληνική Ομογένεια; Πόσο σημαντικές είναι αυτές οι σχέσεις για εσάς;
Τζ. Έλις: Η διατήρηση φιλικών και άλλων σχέσεων με τους Ελληνοαυστραλούς φίλους, τους συναδέλφους και την οικογένειά μου είναι υψίστης σημασίας για μένα και καθορίζει την ταυτότητά μου.
«Ε.Κ.»: Πιστεύετε ότι οι καλλιτέχνες της Διασποράς μπορούν να λειτουργήσουν ως πολιτιστικοί πρεσβευτές της Ελλάδας;
Τζ. Έλις: Ναι, πιστεύω ακράδαντα ότι οι καλλιτέχνες της ελληνικής Διασποράς μπορούν να λειτουργήσουν ως πολιτιστικοί πρεσβευτές της Ελλάδας. Ο ελληνικός πολιτισμός αποτελεί σημαντικό κομμάτι του κόσμου εδώ και αιώνες και οφείλουμε να τον διατηρήσουμε τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Ε.Κ.»: Πώς βιώνετε τη σύνδεσή σας με την Ελλάδα σήμερα;
Τζ. Έλις: Καλλιεργώ τον δεσμό μου με την Ελλάδα μέσα από τους Έλληνες που γνωρίζω εδώ, στην Αυστραλία, αλλά και στην Ελλάδα. Επίσης, κάτι πολύ σημαντικό είναι ότι, όποτε ακούω ή ερμηνεύω ελληνική μουσική, βιώνω έναν ισχυρό δεσμό με την πατρίδα μας.
«Ε.Κ.»: Πιστεύετε ότι η μουσική μπορεί να γεφυρώσει πολιτισμούς σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και γεωπολιτικών αλλαγών;
Τζ. Έλις: Η μουσική ασκεί επιρροή στα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας να γεφυρώνει πολιτισμούς, καθώς δεν βασίζεται στην προφορική γλώσσα , αποτελεί μια ακουστική αισθητική που θεμελιώνεται στο κάλλος. Συνεπώς, η μουσική διαπερνά κάθε γωνιά της Γης.
«Ε.Κ.»: Τι μπορεί να προσφέρει η κλασική και συμφωνική μουσική στις νεότερες γενιές;
Τζ. Έλις: Η κλασική και η συμφωνική μουσική προσφέρουν στους νέους την ελπίδα ότι, στα γηρατειά τους, το παρελθόν μπορεί να διατηρηθεί και, κατά συνέπεια, η δική τους κληρονομιά θα διαρκέσει και μετά τον θάνατό τους.
«Ε.Κ.»: Πώς προσεγγίζετε το κοινό που ίσως δεν έχει μέχρι σήμερα επαφή με τη συμφωνική μουσική;
Τζ. Έλις: Φέρνουμε σε επαφή με τη συμφωνική μουσική κοινά που δεν είναι εξοικειωμένα με αυτήν, συνδυάζοντας τις ορχήστρες με τη δημοφιλή μουσική συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής μουσικής.
«Ε.Κ.»: Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν νέο συνθέτη ελληνικής καταγωγής που ξεκινά σήμερα την καριέρα του;
Τζ. Έλις: Οι νέοι συνθέτες ελληνικής καταγωγής πρέπει να νιώθουν περήφανοι που είναι Έλληνες, να το δείχνουν, να το προβάλλουν, να το διακηρύσσουν δυνατά, ώστε να μάθει ο κόσμος τι υπέροχος πολιτισμός είναι ο ελληνικός.
«Ε.Κ.»: Πόσο σημαντική θεωρείτε τη μουσική εκπαίδευση για την ανάπτυξη μιας κοινωνίας;
Τζ. Έλις: Η μουσική αποτελεί βασική ανάγκη, καθώς αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα της ανθρώπινης φύσης. Η ζωή μας δεν προορίζεται μόνο για την επιβίωση, αλλά για μια ζωή γεμάτη πληρότητα. Γι’ αυτό γράφουμε ιστορίες, δημιουργούμε ταινίες, σχεδιάζουμε μόδα και συνθέτουμε μουσική. Συνεπώς, η μουσική εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη μιας υγιούς και ζωντανής κοινωνίας.
Ο μαέστρος, συνθέτης και ενορχηστρωτής Τζορτζ Έλις (George Ellis). Φωτογραφία: EΥΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ
«Ε.Κ.»: Είστε μια ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη προσωπικότητα. Έχετε κερδίσει πολυάριθμα βραβεία. Η προσφορά σας στις τέχνες είναι αδιαμφισβήτητη. Μάλιστα, ένα πορτρέτο σας έφτασε στην τελική φάση του βραβείου Archibald το 2007 και κέρδισε το Βραβείο Κοινού (People’s Choice Award) στο Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό;
Τζ. Έλις: Για μένα, το σημαντικό είναι να αγαπώ τη μουσική δημιουργία, να τη μελετώ, να εργάζομαι πάνω σε αυτήν και να την παρουσιάζω. Όχι για τις διακρίσεις, αλλά για την ίδια την ουσία της. Να κάνω τον κόσμο καλύτερο μέσα από αυτήν. Το να δημιουργεί κανείς μουσική με στόχο την αναγνώριση και τις διακρίσεις είναι λάθος. Αν η αναγνώριση και τα βραβεία έρθουν, αποτελούν ένα υπέροχο επιπλέον στοιχείο, αλλά δεν πρέπει να αποτελούν το κίνητρο για τη δημιουργία μουσικής. Το κίνητρο είναι να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο μέσα από την τέχνη μας.
«Ε.Κ.»: Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Τζ. Έλις: Τον φετινό Νοέμβριο, ενώνουμε τη δύναμη της ορχήστρας μου με το θρυλικό αυστραλιανό ροκ συγκρότημα «The Church» για μια περιοδεία συναυλιών σε όλη την Αυστραλία, η οποία ξεκινά με μια συναυλία που έχει ήδη εξαντλήσει τα εισιτήριά της στη διάσημη Όπερα του Σίδνεϊ.
«Ε.Κ.»: Υπάρχει κάποιο όνειρο ή συνεργασία που δεν έχετε ακόμη πραγματοποιήσει;
Τζ. Έλις: Είναι φιλοδοξία μου να δώσω μια συναυλία στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα. Είναι ένας μαγικός χώρος. Έχω παρακολουθήσει πολλές συναυλίες εκεί. Το να εμφανιστώ εκεί μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα και μια ορχήστρα θα ήταν για μένα ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.
«Ε.Κ.»: Αν μπορούσατε να περιγράψετε τη μουσική σας με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Τζ. Έλις: Αγάπη, αναζήτηση, σύνδεση
«Ε.Κ.»: Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους αναγνώστες του «Εθνικού Κήρυκα» και ιδιαίτερα στους Έλληνες της Διασποράς που παρακολουθούν με υπερηφάνεια την πορεία σας;
Τζ. Έλις: Η ζωή έχει να κάνει με την προσφορά. Αν αγαπάς κάτι, μοιράσου το με τους άλλους. Εμείς αγαπάμε την ελληνικότητά μας , αγαπάμε τον πολιτισμό μας. Μην το κρατάς για τον εαυτό σου δώσε το στους άλλους, μοιράσου την αγάπη.
Πηγή: www.ekirikas.com