Άτομα που μείωσαν τον ύπνο τους κατά περίπου 80 λεπτά τη νύχτα για έξι εβδομάδες πήραν βάρος -κατά μέσο όρο μισό κιλό- και έγιναν πιο καθιστικά, διαπίστωσαν ερευνητές του Ιατρικού Κολλεγίου Vagelos του Πανεπιστημίου Columbia.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι ο επαρκής ύπνος μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου αύξησης βάρους και καταστάσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως οι καρδιακές παθήσεις και ο διαβήτης», δηλώνει η Marie-Pierre St-Onge, καθηγήτρια διατροφικής ιατρικής στο Τμήμα Ιατρικής και στο Ινστιτούτο Ανθρώπινης Διατροφής του Columbia και επικεφαλής της μελέτης.
Μεγάλο μέρος αυτού που είναι γνωστό για τη σχέση μεταξύ ανεπαρκούς ύπνου και παχυσαρκίας βασίζεται σε μικρές, σύντομες μελέτες ατόμων που υπέστησαν σοβαρό περιορισμό ύπνου (συνήθως 4 ώρες ευκαιρίας για ύπνο). Τέτοιες μελέτες δείχνουν ότι η σοβαρή στέρηση ύπνου οδηγεί σε αλλαγές στην όρεξη και υπερφαγία, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην αύξηση βάρους με την πάροδο του χρόνου.
Για να διερευνήσουν τις επιδράσεις της χρόνιας ήπιας στέρησης ύπνου -ένα πρότυπο ύπνου που υιοθετεί περίπου το 30% των ενηλίκων- η St-Onge και η ομάδα της στρατολόγησαν 95 ενήλικες που συνήθως κοιμούνται 7-8 ώρες. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να καθυστερήσουν την κανονική ώρα ύπνου τους κατά 90 λεπτά για μία φάση διάρκειας έξι εβδομάδων και να κοιμούνται τη συνήθη ποσότητα ύπνου για μια άλλη φάση έξι εβδομάδων.
Τα επίπεδα ύπνου και δραστηριότητας μετρήθηκαν σε κάθε φάση με μια συσκευή στον καρπό, μαζί με τις αλλαγές στο σωματικό βάρος, την περίμετρο μέσης, τη σύσταση του σώματος και τα επίπεδα νηστείας αρκετών ορμονών που είναι γνωστό ότι αυξάνουν ή καταστέλλουν την όρεξη.
«Αν και η αύξηση βάρους μισού κιλού που παρατηρήθηκε με τη μέτρια μείωση του ύπνου δεν είναι συντριπτική, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτό συμβαίνει μέσα σε μόλις έξι εβδομάδες», δηλώνει ο Faris Zuraikat, επίκουρος καθηγητής διατροφικής ιατρικής στο Τμήμα Ιατρικής και στο Ινστιτούτο Ανθρώπινης Διατροφής του Columbia και πρώτος συγγραφέας της μελέτης.
«Η μελέτη μας σχεδιάστηκε για να μιμείται τα πρότυπα ύπνου που βιώνουν χρόνια οι περισσότεροι ενήλικες. Όταν παρεκταθεί σε έναν ολόκληρο χρόνο, θα περιμέναμε ότι η απώλεια λιγότερο από μιάμιση ώρας ύπνου τη νύχτα θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλινικά σημαντική αύξηση βάρους».
Ο καθιστικός χρόνος αυξήθηκε επίσης κατά μέσο όρο κατά 17 λεπτά την ημέρα κατά τη φάση περιορισμού ύπνου συνολικά, και κατά σχεδόν 30 λεπτά την ημέρα για άνδρες και μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.
Σε μια προηγούμενη, σχετική μελέτη σε ένα υποσύνολο των ίδιων συμμετεχόντων, η ομάδα της St-Onge ανέφερε ότι οι γυναίκες με αυξημένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο που μείωσαν τον ύπνο τους κατά περίπου 80 λεπτά τη νύχτα για έξι εβδομάδες παρουσίασαν αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη, έναν παράγοντα κινδύνου για διαβήτη τύπου 2. Οι επιδράσεις ήταν πιο έντονες σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.
Σε μια άλλη μελέτη αυτής της ομάδας, η St-Onge διαπίστωσε ότι άνδρες και γυναίκες με αυξημένο καρδιακό κίνδυνο είχαν εισροή φλεγμονωδών κυττάρων στην καρδιά μετά από ήπιο περιορισμό ύπνου.
Πηγή: www.zougla.gr