Κοντεύουν 17 χρόνια από τότε που οι αγαπημένοι πολύχρωμοι κύκλοι που στόλιζαν και είχαν την ελληνική σφραγίδα στα αεροσκάφη της «Ολυμπιακής», δεν ξαναεμφανίστηκαν στους ουρανούς της Αμερικής. Οι ομογενείς έπαυσαν από τότε να νιώθουν, ότι βρίσκονταν ήδη στην πατρίδα, από τη στιγμή που έμπαιναν μέσα στα αγαπημένα εκείνα αεροσκάφη, στο αεροδρόμιο Κένεντι της Νέας Υόρκης, όπως και αλλού. Με τις άλλες εταιρίες, δεν ένιωσαν ποτέ αυτό το συναίσθημα. Η ιστορική «Ολυμπιακή» των πολλών αναμνήσεων, είχε τελειώσει…
Θυμάμαι την απογοήτευση και λύπη όλης της ομογένειας εκείνο τον καιρό. Είχα μιλήσει με πολύ κόσμο τότε και παρακολούθησα την τελετή του «αποχαιρετισμού» με ρίψεις νερού από πυροσβεστικά οχήματα, σύμφωνα με την παράδοση, στο ελληνικό αεροσκάφος που έκανε την τελευταία του πτήση επιστρέφοντας στην Αθήνα.
Ένας παλαιός και έμπειρος ταξιδιωτικός πράκτορας, ο Μάκης Κατσαντώνης, μου είχε εξιστορήσει το κλίμα ενθουσιασμού που είχε επικρατήσει στα προηγούμενα χρόνια, όταν η «Ολυμπιακή» είχε δρομολογήσει στη γραμμή της Νέας Υόρκης τα αεροπλάνα 747, γνωστά ως «τζάμπο». Η εταιρία είχε αγοράσει τον Ιούνιο του 1973 τα πρώτα Boeing 747-200, τα λεγόμενα «τζάμπο τζετ» από τα οποία το πρώτο που είχε την ονομασία «Ολύμπιος Ζεύς» έκανε το παρθενικό δρομολόγιο από την Αθήνα προς τη Νέα Υόρκη. Οι καθημερινές πτήσεις προς τις ΗΠΑ είχαν αρχίσει τον Ιούνιο του 1966 με αεροσκάφη Boeing 707-320.
Όταν δρομολογήθηκαν τα Boeing 747-200, υπήρχε μεγάλη κινητοποίηση στην «Ολυμπιακή». Θυμάμαι ότι ο Μάκης Κατσαντώνης μου είχε πει, πως άνθρωποι της εταιρίας γύρναγαν τα ελληνικά ταξιδιωτικά γραφεία, τα περισσότερα από τα οποία ήταν στο Μανχάταν και λιγότερα στην Αστόρια και μοίραζαν τούρτες για να γιορταστεί το γεγονός. Διευθυντής πωλήσεων στην «Ολυμπιακή» ήταν τότε ο Ηλίας Ζεβελάκης.
«Άρεσε πολύ στους ομογενείς να ταξιδεύουν στην πατρίδα με τα τζάμπο 747, που ήταν άνετα και γρήγορα», θυμάμαι ότι μου είχε πει ο Μάκης. Κατσαντώνης. «Έτρεχαν τότε οι ομογενείς στα ταξιδιωτικά γραφεία για να κόψουν εισιτήρια και η πληρότητα στις πτήσεις της ‘Ολυμπιακής’ εκείνο τον καιρό ήταν σημαντική, ενώ στις περιόδους της αιχμής, η πληρότητα ήταν 100%. Οι Έλληνες που ήξεραν μέχρι τότε τα αεροσκάφη 707, ήταν ενθουσιασμένοι να πετάνε με τα μεγαθήρια εκείνα του αέρα».
Μερικοί από τους ομογενείς επιβάτες της τελευταίας πτήσης της “Ολυμπιακής” στο αεροδρόμιο Κένεντι της Ν. Υόρκης. ΑΡΧΕΙΟ “Ε.Κ.”/ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ
Για ένα διάστημα υπήρχε και ανταγωνισμός με τα τσάρτερ που πρόσφεραν οικονομικότερα εισιτήρια. Και αρκετοί ομογενείς ταξίδευαν με αυτά, όχι γιατί δεν προτιμούσαν την ‘Ολυμπιακή’, αλλά για να γλυτώσουν χρήματα, κυρίως όταν πήγαιναν οικογενειακώς και χρειάζονταν πολλά εισιτήρια».
Τα παλιότερα χρόνια, ήταν πολλές οι περιπτώσεις που η «Ολυμπιακή» βοηθούσε αρκετούς ομογενείς οι οποίοι βρίσκονταν σε άμεση ανάγκη και δεν είχαν χρήματα για να πάνε στη γενέτειρα.
Για τη διακοπή των πτήσεων της «Ολυμπιακής», που συγκλόνισε την Ομογένεια, είχα μιλήσει, μεταξύ πολλών άλλων τότε και με τον αείμνηστο Αλκέτα Παναγούλια, που είχε διατελέσει και προπονητής της Εθνικής Ελλάδος στο ποδόσφαιρο και πηγαινοερχόταν στην Αμερική. Θυμάμαι ότι σε κάποια στιγμή, μου είχε πει πως σε μια πτήση από τη Ν. Υόρκη προς την Αθήνα το «τζάμπο» της «Ολυμπιακής» ήταν τόσο γεμάτο με Έλληνες που μίλαγαν και τραγουδούσαν, ώστε κάποιος είπε ότι πετάει στον αέρα ένα ολόκληρο χωριό!
Ο αείμνηστος Αλκέτας Παναγούλιας δεν ξεχνούσε τη φορά που είχε πετάξει μαζί με την ομάδα του στη Νέα Υόρκη για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.
«Συγκινηθήκαμε όλοι όταν ακούσαμε τον πιλότο να αναγγέλλει από τα μεγάφωνα του αεροπλάνου, ότι ήταν χαρούμενοι που μεταφέρουν την εθνική Ελλάδος για να παίξει στη μεγαλύτερη παγκόσμια οργάνωση», μου είχε πει αργότερα.
Ο ίδιος δεν ξεχνούσε την πρόθυμη εξυπηρέτηση των αεροσυνοδών και τα ωραία και πολλά φαγητά που προσφέρονταν στις πτήσεις της Αμερικής. «Όταν έτρωγες στις πτήσεις της ‘Ολυμπιακής’ νόμιζες ότι τρως σε ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Αμερικής», μου είχε πει. «Δεν είχα φάει τόσο νόστιμο φαγητό σε καμιά πτήση οποιασδήποτε άλλης αεροπορικής εταιρίας».
Με τα όσα συνέβησαν τότε στην «Ολυμπιακή», ήταν πολύ στενοχωρημένος ο Αλκέτας Παναγούλιας. Θυμάμαι τα λόγια του: «Νιώθω απογοητευμένος. Γιατί να χαθεί η γραμμή της ‘Ολυμπιακής’ στην Αμερική; Τη θεωρούσαμε πάντα δική μας, σαν να είμασταν μέτοχοι».
Πηγή: www.ekirikas.com