ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Σε μια περίοδο όπου η διεθνοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για την ακαδημαϊκή πρόοδο, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) ενισχύει την διεθνή του παρουσία μέσα από στρατηγικές συνεργασίες με κορυφαία πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών. Από τις 7 έως τις 10 Ιουλίου, ο κ. Παύλος Μυριανθέας, καθηγητής Εντατικολογίας και Πνευμονολογίας του ΕΚΠΑ, πρόεδρος του Τμήματος Νοσηλευτικής, διευθυντής της Πανεπιστημιακής ΜΕΘ στο ΓΟΝΚ «Άγιοι Ανάργυροι» και μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου, επισκέφθηκε τα Πανεπιστήμια Johns Hopkins και Columbia, με αποστολή τη θεμελίωση μνημονίων συνεργασίας που φιλοδοξούν να ανοίξουν νέους δρόμους στην έρευνα, την εκπαίδευση και την ακαδημαϊκή ανταλλαγή. Σε αυτή τη συνέντευξη εξηγεί γιατί οι διεθνείς συνέργειες αποτελούν στρατηγική αναγκαιότητα για το μέλλον του ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου.
«Εθνικός Κήρυκας»: Με τη νέα πραγματικότητα και την είσοδο ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα, οι διεθνείς συνεργασίες είναι πλέον μια στρατηγική επιλογή ή ένας αναπτυξιακός μονόδρομος;
Παύλος Μυριανθέας: Εξαρχής θα ήθελα να αναφέρω ότι αυτή η επίσκεψη πραγματοποιείται με την χρηματοδότηση του ΙΣΝ στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας για την Υγεία και της δωρεάς προς το ΕΚΠΑ. Ναι, με την είσοδο των παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα οι διεθνείς συνεργασίες αποτελούν και στρατηγική επιλογή, αλλά και αναπτυξιακό πλάνο για το ΕΚΠΑ. Με την καθοδήγηση του πρύτανή μας καθηγητή Γεράσιμου Σιάσου, η εξωστρέφεια, η διεθνοποίηση, η ενίσχυση διεθνών συνεργασιών, η ανάπτυξη ξενόγλωσσων προγραμμάτων και η ενίσχυση του δικτύου του ΕΚΠΑ αποτελούν ουσιαστική στρατηγική και αναπτυξιακή επιλογή και πρωτοβουλία. Να τονίσουμε ότι η διεθνής εξωστρέφεια αποτελεί στρατηγική επιλογή του ΕΚΠΑ ως φορέα γνώσης, παιδείας, πολιτισμού και ανθρωπιστικών αξιών αναδεικνύοντας τον διαχρονικό δεσμό του ΕΚΠΑ με τον Οικουμενικό Ελληνισμό της Διασποράς.
Ο καθηγητής Παύλος Μυριανθέας, η Nancy R. Reynolds, Αναπληρώτρια Κοσμήτορας Διεθνών Υποθέσεων, η καθηγήτρια Δάφνη Καϊτελίδου και η Kimberly McIltrot, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια και Διευθύντρια Στρατηγικών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins
«Ε.Κ.»: Η αποστολή σας στο Johns Hopkins και το Columbia, εν μέσω του νέου τοπίου στην ανώτατη εκπαίδευση, ήταν μια κίνηση άμυνας απέναντι στον νέο ανταγωνισμό ή μια συνειδητή στρατηγική διεθνοποίησης;
Παύλος Μυριανθέας: Η επίσκεψη αυτή έχει σχεδιαστεί από έτους αποτελώντας μια συνειδητή επιλογή διεθνοποίησης και συνεργασιών. Στο πλαίσιο αυτό έχει ήδη προηγηθεί από το 2022 επίσκεψη στο Johns Hopkins University από άλλα μέλη ΔΕΠ για θέματα κλινικής προσομοίωσης (simulation), ενώ έχουμε ήδη πραγματοποιήσει με πολύ μεγάλη επιτυχία 3 διασκέψεις με το Columbia University. Έτσι, έχουμε σχεδιάσει και υλοποιούμε την ακαδημαϊκή διασύνδεση με ακαδημαϊκά ιδρύματα των ΗΠΑ συντάσσοντας μνημόνια συνεργασίας (MoUs) και ήδη έχουμε υπογράψει με το Columbia University ενώ με το Johns Hopkins University βρίσκεται σε επεξεργασία.
«Ε.Κ.»: Ποιο είναι το μεγαλύτερο κενό που αναγνωρίζετε σήμερα στην ελληνική εκπαίδευση και πιστεύετε ότι μπορεί να καλυφθεί μέσα από τέτοιες συνεργασίες;
Παύλος Μυριανθέας: Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει κενό, αλλά μια προσαρμογή στην εκπαιδευτική διαδικασία όπως είναι η πλήρης ένταξη της προσομοίωσης αλλά και της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εκπαίδευση. Εντυπωσιάστηκα όταν βρέθηκα στο Columbia University μπροστά σε έναν Η/Υ με έναν «ΑΙ-patient» (ασθενή ΤΝ), ο οποίος μου ανέφερε κάποια συμπτώματα και πήρα πλήρες ιστορικό και μου απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις και στο τέλος συνέστησα κάποιες εξετάσεις είτε από εξειδικευμένους κλινικούς γιατρούς ή εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις. Στο τέλος, «ο ασθενής/ΤΝ» με αξιολόγησε για την απόδοσή μου, την διαχείριση, την αποτελεσματικότητά μου, το ύφος και την συμπεριφορά μου αλλά ακόμη και την ενσυναίσθησή μου. Να αναφέρω απλά ότι βαθμολογήθηκα για την ενσυναίσθησή μου από την ΤΝ, η οποία δεν διαθέτει! Τελικά πάντως πέρασα την δοκιμασία με εξαιρετικά σχόλια!
Απο αριστερά η καθηγήτρια Δάφνη Καϊτελίδου, η καθηγήτρια Lusine Poghosyan, οικοδέσποινα της συνάντησης, και ο καθηγητής Παύλος Μυριανθέας, στο Πανεπιστήμιο Columbia.
«Ε.Κ.»: Πώς διασφαλίζεται ότι τέτοιες συνεργασίες δεν θα μείνουν σε επίπεδο εντυπώσεων, αλλά θα ενισχύσουν ουσιαστικά το δημόσιο πανεπιστήμιο;
Παύλος Μυριανθέας: Αυτός είναι ο αγώνας από δω και πέρα ώστε τα μνημόνια να αποκτήσουν σάρκα και οστά! Και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από την ακαδημαϊκή κοινότητα, δηλ. τους καθηγητές μέλη ΔΕΠ, δεδομένου ότι η υποστήριξη από τις Πρυτανικές Αρχές είναι δεδομένη. Να σας αναφέρω ότι ήδη υπάρχει κοινό μεταπτυχιακό μεταξύ ΕΚΠΑ και το Πανεπιστήμιο Yale, αλλά και μεταξύ ΕΚΠΑ και Harvard University, καθώς και με το Columbia University. Κατά συνέπεια ο δρόμος έχει ήδη ανοίξει και δεν αποτελούν απλά εξαγγελίες!
«Ε.Κ.»: Η Ελλάδα εξακολουθεί να επενδύει πολύ λιγότερα στην έρευνα σε σχέση με άλλες χώρες. Μπορεί ένα πανεπιστήμιο να γίνει διεθνώς ανταγωνιστικό όταν δεν διαθέτει τους ίδιους πόρους;
Παύλος Μυριανθέας: Έρχεστε στην ουσία ενός σημαντικού προβλήματος στην χώρα μας. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα κάποιος δημόσιος φορέας όπως υπάρχει στις ΗΠΑ το NIH που να χρηματοδοτεί ερευνητικά προγράμματα. Ξέρετε, η έρευνα παράγει καινοτομία και η καινοτομία οδηγεί σε προϊόντα – υπηρεσίες κ.λπ. και είναι ο τρόπος με τον οποίο οι κοινωνίες προοδεύουν και εξελίσσονται. Έτσι, στην Ελλάδα αναζητούμε χρηματοδοτήσεις από κρατικούς – δημόσιους φορείς χωρίς την εμβέλεια ενός ΝΙΗ, χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά προγράμματα (Horizon Europe, ERC, EMBO, HFSPO, κ.λπ.) που συνήθως έχουν ως προϋπόθεση συνεργασίες πολλών χωρών, χορηγίες και δωρεές όπως αυτή που σας ανέφερα από το ΙΣΝ. Γι’ αυτό το λόγο και ο πρόεδρος του ΙΣΝ κ. Ανδρέας Δρακόπουλος ανακηρύχθηκε με πρότασή μου σε επίτιμο διδάκτορα του τμήματος Ιατρικής και του τμήματος Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΕΚΠΑ το 2024 ως αναγνώριση της γνήσιας και διαρκούς υποστήριξής του προς το ΕΚΠΑ και το Έθνος που τον καθιστούν Εθνικό Ευεργέτη.
O καθηγητής Παύλος Μυριανθέας κατά την είσοδό του στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την ίδρυσή του.
«Ε.Κ.»: Τι είδους ανταλλαγές φοιτητών και καθηγητών σχεδιάζετε και πώς θα χρηματοδοτηθούν;
Παύλος Μυριανθέας: Ένας βασικός άξονας των συνεργασιών είναι ακριβώς η ανταλλαγή φοιτητών είτε προπτυχιακών είτε κυρίως μεταπτυχιακών, αλλά και η δυνατότητα κοινών διδακτορικών διατριβών σε συνεργασία με τα δυο πανεπιστήμια. Η γνωριμία των φοιτητών και των καθηγητών με την εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία όπως αυτή πραγματοποιείται στα κορυφαία αυτά πανεπιστήμια αποτελεί τον διακαή μας πόθο ώστε να έχουμε μια συνεχή και ανοικτή γραμμή επικοινωνίας μεταξύ των ιδρυμάτων. Η χρηματοδότηση δεν είναι εύκολη, αλλά ωστόσο αυτό μπορεί να γίνει με ίδιους πόρους, με υποτροφίες όπως το Fulbright, το ΙΚΥ, αλλά και δωρεές – χορηγίες μικρού ύψους από δωρητές. Ελπίζω σε αυτό να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και η Ομογένεια ώστε να μπορέσουμε να εδραιώσουμε συνεργασίες με αυτά τα κορυφαία πανεπιστήμια.
«Ε.Κ.»: Πώς μπορεί η Ελλάδα να αποκτήσει ένα σταθερό σύστημα εθνικής χρηματοδότησης της πανεπιστημιακής έρευνας;
Παύλος Μυριανθέας: Πολύ απλά να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο να θεσμοθετηθεί κάτι αντίστοιχο με το αμερικανικό ΝΙΗ και να πριμοδοτηθεί ως νοοτροπία η έρευνα (ποσοτικά, χρηματοδοτικά και οργανωτικά) είτε ως αυτόνομη δράση των πανεπιστημίων είτε κυρίως ως συνέργεια με την βιομηχανία και την παραγωγή. Χρειάζεται μια σταθερή, πολυετής, θεσμική συνέχεια και συνέπεια στη χρηματοδότηση της έρευνας.
Πηγή: www.ekirikas.com