ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Στο συμπέρασμα πως η Αστόρια παραμένει το σημαντικότερο ελληνικό προπύργιο της Νέας Υόρκης, παρά τις δημογραφικές αλλαγές, καταλήγει η σχετική έρευνα του ομογενούς καθηγητή Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Ανατολικού Μίσιγκαν (Eastern Michigan University), Δρος Γρηγορίου Αργυρού (Dr. Grigoris Argeros), που δημοσιεύθηκε στην αγγλόφωνη έκδοση του «Εθνικού Κήρυκα».
Ειδικότερα, τίτλος της έρευνας ήταν «Είναι ακόμη η Αστόρια ο ελληνικός θύλακας της Νέας Υόρκης; Τι δείχνουν τα στοιχεία της Απογραφής» και βασίζεται σε στοιχεία της Ετήσιας Δειγματοληπτικής Έρευνας της Αμερικανικής Απογραφής, εξετάζοντας τόσο τον αριθμό όσο και το ποσοστό των κατοίκων που δηλώνουν ελληνική καταγωγή, καθώς και την εξέλιξή τους από το 2010 έως το 2024.
Η συζήτηση που προκάλεσε η πρόσφατη δημοσίευση χάρτη με τις μεταναστευτικές γειτονιές της Νέας Υόρκης, στον οποίο η Αστόρια δεν συμπεριλήφθηκε ως ελληνικός θύλακας, αποτέλεσε την αφορμή για νέα δημογραφική ανάλυση του καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ίστερν Μίσιγκαν, Γρηγόρη Αργυρού, με τίτλο «Είναι ακόμη η Αστόρια ο ελληνικός θύλακας της Νέας Υόρκης; Τι δείχνουν τα στοιχεία της Απογραφής».
Η Εικόνα 1 δείχνει ότι οι κάτοικοι ελληνικής καταγωγής συγκεντρώνονται σε έναν σχετικά μικρό αριθμό γειτονιών της Νέας Υόρκης, ιδιαίτερα στο Κουίνς. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Δρ. Γρηγόρη Αργυρού.
Ο καθηγητής διευκρινίζει εξαρχής ότι στόχος της μελέτης δεν είναι να αποφανθεί εάν η Αστόρια πρέπει ή όχι να χαρακτηρίζεται «ελληνικός θύλακας», αλλά να παρουσιάσει αντικειμενικά τα δημογραφικά δεδομένα που μπορούν να συμβάλουν στη σχετική συζήτηση. Για την ανάλυση χρησιμοποιούνται στοιχεία της Ετήσιας Δειγματοληπτικής Έρευνας της Αμερικανικής Απογραφής, εξετάζοντας τόσο τον αριθμό όσο και το ποσοστό των κατοίκων που δηλώνουν ελληνική καταγωγή, καθώς και την εξέλιξή τους από το 2010 έως το 2024.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η ελληνική παρουσία εξακολουθεί να συγκεντρώνεται κυρίως στο Κουίνς, με την ευρύτερη περιοχή της Αστόριας να παραμένει το σημαντικότερο κέντρο του ελληνισμού της πόλης. Ισχυρές ελληνικές κοινότητες καταγράφονται επίσης στο Γουάιτστοουν, το Μπιτςχερστ, το Μπέισαϊντ και το Ντάγκλαστον, ενώ μικρότερες συγκεντρώσεις εντοπίζονται σε συνοικίες του Μανχάταν, του Μπρούκλιν, του Στάτεν Άιλαντ και του Μπρονξ.
Η μελέτη επισημαίνει ότι η Αστόρια δεν αποτελεί μία ενιαία δημογραφική περιοχή, αλλά χωρίζεται σε τέσσερις διαφορετικές γεωγραφικές ενότητες στατιστικής καταγραφής, καθεμία από τις οποίες παρουσιάζει διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Ο Πίνακας 1 δείχνει ότι η ευρύτερη περιοχή της Αστόριας περιλαμβάνει αρκετές από τις σημαντικότερες ελληνοαμερικανικές κοινότητες της Νέας Υόρκης. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Δρ. Γρηγόρη Αργυρού.
Η περιοχή Βόρεια Αστόρια–Ντίτμαρς–Στάινγουεϊ αναδεικνύεται ως η σημαντικότερη ελληνική γειτονιά της Νέας Υόρκης. Το 2024 εκτιμάται ότι 5.519 κάτοικοι δήλωσαν ελληνική καταγωγή, αριθμός που αντιστοιχεί στο 11,4% του συνολικού πληθυσμού της περιοχής. Με βάση αυτά τα στοιχεία, κατατάσσεται πρώτη ανάμεσα στις 214 κατοικημένες περιοχές της πόλης τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς το ποσοστό κατοίκων ελληνικής καταγωγής.
Παράλληλα, και οι υπόλοιπες περιοχές της Αστόριας διατηρούν υψηλές θέσεις στην κατάταξη. Η Κεντρική Αστόρια και η Ανατολική Αστόρια–Βόρειο Γούντσαιντ καταλαμβάνουν την έκτη και έβδομη θέση αντίστοιχα ως προς τον αριθμό κατοίκων ελληνικής καταγωγής, ενώ η Παλιά Αστόρια–Χάλετς Πόιντ βρίσκεται στην 22η θέση. Και οι τέσσερις περιοχές συγκαταλέγονται στις πλέον συγκεντρωμένες ελληνικές κοινότητες της Νέας Υόρκης.
Ωστόσο, η έρευνα καταγράφει και σημαντικές δημογραφικές μεταβολές από το 2010. Τρεις από τις τέσσερις περιοχές της Αστόριας παρουσιάζουν μείωση του αριθμού κατοίκων που δηλώνουν ελληνική καταγωγή. Η μεγαλύτερη πτώση σημειώνεται στη Βόρεια Αστόρια–Ντίτμαρς–Στάινγουεϊ, με μείωση κατά 2.641 άτομα. Ακολουθούν η Κεντρική Αστόρια, όπου καταγράφεται μείωση 1.582 κατοίκων, και η Ανατολική Αστόρια–Βόρειο Γούντσαιντ, με απώλεια 1.101 κατοίκων. Αντίθετα, η Παλιά Αστόρια–Χάλετς Πόιντ εμφανίζει αύξηση κατά 259 κατοίκους ελληνικής καταγωγής, αν και εξακολουθεί να αποτελεί τη μικρότερη από τις τέσσερις περιοχές.
Ο ομογενής καθηγητής υπογραμμίζει ότι οι διαφοροποιήσεις αυτές αποδεικνύουν πως η Αστόρια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μία ομοιογενής δημογραφική ενότητα, καθώς κάθε τμήμα της ακολουθεί διαφορετική πορεία.
Η Εικόνα 2 δείχνει τη μεταβολή στον αριθμό των κατοίκων που δηλώνουν ελληνική καταγωγή στην Αστόρια, από το 2010 έως το 2024. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Δρ. Γρηγόρη Αργυρού.
Καταλήγοντας, σημειώνει ότι τα στοιχεία της Απογραφής δεν αρκούν από μόνα τους για να ορίσουν τι συνιστά έναν «εθνικό θύλακα», καθώς ο όρος περιλαμβάνει και ιστορικές, πολιτιστικές και θεσμικές διαστάσεις. Ωστόσο, τα δημογραφικά δεδομένα δείχνουν ότι η Αστόρια εξακολουθεί να κατέχει ξεχωριστή θέση στον Ελληνισμό της Νέας Υόρκης και παραμένει, με βάση πολλούς δείκτες, η σημαντικότερη ελληνική περιοχή της πόλης, έστω και αν η σύνθεση του πληθυσμού της μεταβάλλεται σταδιακά.
Η έρευνα επήλθε με αφορμή τη συζήτηση που προκάλεσε η πρόσφατη δημοσίευση χάρτη με τις μεταναστευτικές γειτονιές της Νέας Υόρκης, στον οποίο η Αστόρια δεν συμπεριλήφθηκε ως ελληνικός θύλακας.
Σε κάθε περίπτωση, ο Δρ Αργυρός διευκρινίζει ότι στόχος της μελέτης δεν είναι να αποφανθεί εάν η Αστόρια πρέπει ή όχι να χαρακτηρίζεται «ελληνικός θύλακας», αλλά να παρουσιάσει αντικειμενικά τα δημογραφικά δεδομένα που μπορούν να συμβάλουν στη σχετική συζήτηση.
Πηγή: www.ekirikas.com