ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Το κλαρίνο που «έντυσε» τις πιο αξέχαστες ελληνικές παραδοσιακές βραδιές της Νέας Υόρκης σίγησε για πάντα. Ο Κώστας Σκρεπετός, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μουσικές φυσιογνωμίες στην Ελληνοαμερικανική Κοινότητα, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 84 ετών, μετά από μια μακρά και δύσκολη μάχη με σοβαρή ασθένεια.
Ο Κώστας Σκρεπετός γεννήθηκε στον Κεφαλινό Μεσσηνίας και διατήρησε σε όλη του τη ζωή έναν ισχυρό δεσμό με την πατρίδα, την ελληνική μουσική και τις παραδόσεις της. Πριν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, εργάστηκε στη Γερμανία, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και προοπτικές για το μέλλον. Όταν έφτασε στην Αμερική, ξεκίνησε από το μηδέν, έχοντας ως εφόδια την εργατικότητα, την επιμονή και την αγάπη του για τη μουσική.
Στη Νέα Υόρκη δημιούργησε τη δική του επαγγελματική πορεία ως επιτυχημένος κομμωτής, διατηρώντας κομμωτήριο στο Μανχάταν, ενώ τα βράδια έδινε ζωή στα ελληνικά γλέντια και στις εκδηλώσεις της Ομογένειας μέσα από το κλαρίνο του. Για δεκαετίες αποτέλεσε γνώριμη παρουσία σε κοινωνικές εκδηλώσεις, πανηγύρια και οικογενειακές συγκεντρώσεις των Ελλήνων της Διασποράς, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ελληνικής μουσικής παράδοσης στην Αμερική.
Οταν δεν κρατούσε το κλαρίνο, ο Κώστας Σκρεπετός είχε στα χέρια του τα σύνεργα της κομμωτικής, που κι αυτά χειριζόταν με δεξιοτεχνία στο μαγαζί του. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΚΩΣΤΑ ΣΚΡΕΠΕΤΟΥ
Παράλληλα με την επαγγελματική και μουσική του διαδρομή, ο εκλιπών υπήρξε αφοσιωμένος οικογενειάρχης. Μαζί με τη σύζυγό του, Στέλλα, δημιούργησαν μια δεμένη οικογένεια, μεγαλώνοντας τα παιδιά τους, Μαρία και Γιώργο, με ελληνικές αξίες και βαθιά σύνδεση με την καταγωγή τους. Η οικογένεια περνούσε σχεδόν κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα, με επισκέψεις σε συγγενείς και φίλους στην Αθήνα, την Καλαμάτα και άλλες περιοχές, εμπειρίες που, όπως αναφέρουν οι οικείοι του, αποτέλεσαν από τις πιο πολύτιμες στιγμές της ζωής τους.
Τον τελευταίο χρόνο ο Κώστας Σκρεπετός έδωσε γενναία μάχη με το λέμφωμα, υποβαλλόμενος σε θεραπείες και χημειοθεραπείες, έχοντας διαρκώς στο πλευρό του την σύζυγο, τα παιδιά του και στενούς οικογενειακούς φίλους. Σύμφωνα με την οικογένειά του, αντιμετώπισε την ασθένεια με αξιοπρέπεια, δύναμη και χωρίς να χάνει το χιούμορ και την αγάπη του για τη ζωή.
«Η απώλειά του δεν είναι απλώς η απώλεια ενός μεγάλου μουσικού, αλλά ενός πιστού φύλακα και συνεχιστή της μουσικής κληρονομιάς μας και της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Αφήνει πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παραδοσιακή μουσική και στην καρδιά των Ελλήνων της Διασποράς», ανέφερε ο πρόεδρος του Συλλόγου Μεσσηνίων «Αριστομένης», Σταύρος Γιαννόπουλος.
Η είδηση της εκδημίας του σκόρπισε συγκίνηση στην Ομογένεια, όπου πολλοί τον θυμούνται όχι μόνο ως σπουδαίο μουσικό, αλλά και ως άνθρωπο με ήθος, εργατικότητα και αφοσίωση στην οικογένεια και την ελληνική παράδοση.
Πηγή: www.ekirikas.com