ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα από το γεύμα προς τιμήν του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι οι ελληνοαμερικανικές οργανώσεις φαίνεται πως έχουν πλέον διαμορφώσει έναν άτυπο, έστω, κώδικα επικοινωνίας και συνεργασίας. Για πέμπτη χρονιά πραγματοποιείται η συγκεκριμένη εκδήλωση με κεντρικό προσκεκλημένο τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ενώ αυτή τη φορά 28 οργανώσεις ένωσαν τις δυνάμεις τους, αποδεικνύοντας ότι διαφορετικοί φορείς της Ομογένειας μπορούν να συντονιστούν και να εκπέμψουν ένα κοινό μήνυμα.
Εξίσου σημαντική είναι η ίδια η παρουσία του Πρωθυπουργού. Σε μια ιδιαίτερα βεβαρημένη Εβδομάδα Υψηλού Επιπέδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, κατά την οποία το πρόγραμμα ενός αρχηγού κυβέρνησης είναι εξαιρετικά περιορισμένο χρονικά, ο κ. Μητσοτάκης αφιέρωσε ένα σημαντικό μέρος του στην εκδήλωση. Το γεγονός αυτό αποτυπώνει τη σημασία που αποδίδει στην Ομογένεια, αλλά και την εδραίωση του συγκεκριμένου γεύματος ως ενός σταθερού σημείου του προγράμματός του στη Νέα Υόρκη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η γεωγραφική και πολιτική πολυσυλλεκτικότητα της παρουσίας. Ομογενείς από διαφορετικές Πολιτείες βρέθηκαν στην αίθουσα, όπως η αντικυβερνήτης της Καλιφόρνιας Ελένη Κουναλάκη, καθώς και κυβερνητικοί αξιωματούχοι ελληνικής καταγωγής, όπως ο Μιχάλης Ρήγας και ο Άρης Κουρκουμέλης. Παρόντες ήταν επίσης αιρετοί διαφορετικών πολιτικών χώρων, μεταξύ των οποίων οι Μιχάλης Γιάνναρης, Ανδρέας Γουνάρδης και Μιχάλης Ταννούσης.
Ελπιδοφόρο στοιχείο αποτέλεσε η παρουσία της νεότερης γενιάς, με τη συμμετοχή και συνδιοργάνωση του Πανελλήνιου Ιδρύματος Υποτροφιών του Σικάγου, αλλά και των εκπροσώπων των φοιτητικών συλλόγων. Παράλληλα, η οργανωτική δομή της εκδήλωσης έδωσε τη δυνατότητα σε εκπροσώπους ομογενειακών φορέων να χαιρετήσουν κατ’ ιδίαν τον Πρωθυπουργό πριν από την είσοδό του στην αίθουσα. Το πρόγραμμα κύλησε με τάξη, με συντονιστή τον Μάικ Μανάτο και με σύντομη και περιεκτική παρέμβαση του συμβούλου έκδοσης του «Εθνικού Κήρυκα», Αντώνη Η. Διαματάρη.
Συμβολισμό είχε και η επιλογή των τιμώμενων προσώπων. Ο Τζον Κουδούνης και η ομοσπονδιακή βουλευτής της Νεβάδα Ντίνα Τάιτους εκπροσώπησαν την επιχειρηματική και πολιτική παρουσία της Ομογένειας, ενώ στο πρόσωπο της Αθηνάς Κρομμύδα αναγνωρίστηκε η διαχρονική προσφορά των Ελλήνων εκπαιδευτικών. Παράλληλα, η βράβευση του διακεκριμένου γιατρού και επιστήμονα Γεωργίου Ντάγγα ανέδειξε την παρουσία των Ελλήνων της Αμερικής στην επιστήμη, ενώ ίδιας σημασίας ήταν και η βράβευση ενός ακαδημαϊκού, όπως ο Μιχάλης Αμοιρίδης και ενός διπλωμάτη -και σχολιαστή στην αγγλόφωνη έκδοση του «Εθνικού Κήρυκα» (The National Herald)- όπως ο Πάτρικ Θέρος.
Η ομιλία Μητσοτάκη συμπλήρωσε αυτή την εικόνα. Η αναφορά του σε «ισχυρές και ανθεκτικές γέφυρες» μεταξύ Ελλάδας και Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, αλλά κυρίως η έμφαση στην ψήφο των αποδήμων, έδειξε μια προσπάθεια μετάβασης από τη συμβολική σχέση σε μια περισσότερο ενεργή συμμετοχή. Η χαρακτηριστική αναφορά του σε «γεωγραφική, όχι συναισθηματική απόσταση» αναγνώρισε ουσιαστικά στους Έλληνες του εξωτερικού έναν ρόλο που υπερβαίνει τη διατήρηση της παράδοσης.
Συνολικά, το γεύμα έστειλε ένα μήνυμα μεγαλύτερης θεσμικής ωρίμανσης: ότι παρά τις διαφορετικές καταβολές και προτεραιότητές τους, σημαντικές οργανώσεις και προσωπικότητες της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας μπορούν να βρεθούν στην ίδια αίθουσα, να συνεργαστούν και να διατηρήσουν έναν σταθερό δίαυλο επικοινωνίας με την Ελλάδα.
Πηγή: www.ekirikas.com