Επισήμως γνωστά ως αγωνιστές των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 που μοιάζει με γλυκαγόνη (GLP-1), τα φάρμακα GLP-1 εγκρίθηκαν αρχικά για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 -και αργότερα για τη διαχείριση του βάρους. Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα GLP-1 είναι η σεμαγλουτίδη, που πωλείται ως Ozempic ή Wegovy, και η τιρζεπατίδη (διπλός αγωνιστής των υποδοχέων GIP/GLP-1), που πωλείται ως Zepbound. Συνήθως χορηγούνται με μία εβδομαδιαία αυτοένεση, αλλά πρόσφατα έγινε διαθέσιμο και ένα χάπι σεμαγλουτίδης.
«Οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 βασίζονται σε ορμόνες που παράγονται φυσικά από τον οργανισμό όταν τρώμε», δήλωσε η Cynthia Herrick, καθηγήτρια στο Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Έρευνας Λιπιδίων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σεντ Λουίς. «Επιβραδύνουν την κίνηση της τροφής μέσω του εντέρου και έχουν μια περίπλοκη επίδραση στα σήματα πληρότητας στον εγκέφαλο». Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι τρώνε λιγότερο και χάνουν βάρος. Όσοι χρησιμοποιούν τα πιο κοινά εβδομαδιαία φάρμακα GLP-1 έχει αποδειχθεί σε μελέτες ότι χάνουν περίπου 15% έως 20% του σωματικού τους βάρους.
Πέρα από την απώλεια βάρους, μελέτες έχουν βρει ένα ευρύ φάσμα οφελών για την υγεία με τα φάρμακα GLP-1, τα οποία μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο. Η Herrick είπε ότι μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2, στην πρόληψη μελλοντικών καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών σε άτομα που τα έχουν υποστεί στο παρελθόν, και στην ανακούφιση ορισμένων παθήσεων του ήπατος και των νεφρών.
«Το νεότερο εβδομαδιαίο φάρμακο, η τιρζεπατίδη, έχει επίσης εγκριθεί για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής άπνοιας ύπνου», πρόσθεσε η Herrick.
Ωστόσο, όπως με κάθε φάρμακο, μπορεί να υπάρχουν και μειονεκτήματα. Οι σοβαρές παρενέργειες είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν χολόλιθους, φλεγμονή του παγκρέατος και προβλήματα με την κίνηση της τροφής μέσω του πεπτικού συστήματος. Υπάρχει επίσης κάποια ανησυχία ότι τα φάρμακα GLP-1 μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του θυρεοειδούς, αλλά μέχρι στιγμής, μελέτες δεν το έχουν αποδείξει αυτό.
Οι πιο συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, περιστασιακούς εμετούς, φούσκωμα, ήπια διάρροια και δυσκοιλιότητα. Για να ελαχιστοποιηθούν αυτές, οι άνθρωποι ξεκινούν με χαμηλές δόσεις, οι οποίες στη συνέχεια αυξάνονται μηνιαίως, είπε η Herrick.
Εκτός από τον διαβήτη, τα φάρμακα GLP-1 συνταγογραφούνται συχνότερα για απώλεια βάρους σε άτομα με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 30 ή υψηλότερο, ή ΔΜΣ 27 ή υψηλότερο που έχουν επίσης κάποια σχετική πάθηση, όπως υψηλή αρτηριακή πίεση ή ανθυγιεινή χοληστερόλη στο αίμα. Κάποιος που έχει ύψος 1,68 μέτρα και ζυγίζει 84,5 κιλά έχει ΔΜΣ 30, για παράδειγμα.
Δεδομένου ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε θεραπεία GLP-1 πιθανότατα θα την ακολουθούν μακροπρόθεσμα, η προσιτή πρόσβαση μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική. «Λέω στους ανθρώπους να τα σκέφτονται όπως σκεφτόμαστε τα φάρμακα για την πίεση και τη χοληστερόλη», είπε η Herrick. «Αυτά λειτουργούν για τη μείωση του κινδύνου καρδιακής νόσου, αλλά μόνο όταν λαμβάνονται τα φάρμακα. Όταν οι άνθρωποι τα σταματούν, το βάρος μπορεί να αυξηθεί».
Η διατήρηση της φυσικής δραστηριότητας και της υγιεινής διατροφής παραμένει σημαντική κατά τη λήψη φαρμάκων GLP-1 και αποτελεί βασική σύσταση πολλών οργανισμών. Μπορεί να ενισχύσει τα οφέλη της φαρμακευτικής αγωγής, να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και να βοηθήσει στη διατήρηση της απώλειας βάρους. Και αυτά τα οφέλη μπορούν να αλληλοενισχύονται.
«Είχα ασθενείς που παρατήρησαν ότι δεν είχαν πλέον γεύση για ροφήματα με ζάχαρη ή αλκοόλ μετά την έναρξη αυτών των φαρμάκων. Βρίσκουν ευκολότερο να περιορίσουν την πρόσληψη επεξεργασμένων τροφίμων και να ελέγχουν τις μερίδες τους», είπε. «Και καθώς οι άνθρωποι αρχίζουν να χάνουν βάρος, συχνά βρίσκουν την τακτική φυσική δραστηριότητα ευκολότερη στην εκτέλεση».
Πηγή: www.zougla.gr