NEA YOΡΚΗ. O Tζον και η Μάργκο Κατσιματίδη φιλοξένησαν το «77 WABC 9/11 & Freedom 250 Gala», σε συνεργασία με το WABC Radio, το οποίο αποτελεί ιδιοκτησία τους και το George Pataki Leadership Center. Μια βραδιά που ένωσε δύο Αμερικές: εκείνη που θυμάται την 11η Σεπτεμβρίου και εκείνη που γιορτάζει τα 250 χρόνια της. Η μία επέτειος συμβολίζει τον πόνο, η άλλη την ιστορική διάρκεια. Και οι δύο, όμως, μιλούν για το τι απομένει από ένα έθνος όταν περάσουν οι δεκαετίες.
Ο Τζον και η Μάργκο Κατσιματίδη βρέθηκαν στο επίκεντρο της βραδιάς ως οικοδεσπότες μιας εκδήλωσης με έντονο συμβολικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Σε ένα περιβάλλον όπως το εστιατόριο Cipriani, όπου η λάμψη και τα γνωστά ονόματα αποτελούν σχεδόν μέρος του σκηνικού, το ενδιαφέρον δεν περιορίστηκε στην κοινωνική διάσταση της εκδήλωσης, αλλά στράφηκε κυρίως στον σκοπό της: στη μνήμη της 11ης Σεπτεμβρίου, στην επέτειο των 250 χρόνων των Ηνωμένων Πολιτειών και στην οικονομική ενίσχυση οργανισμών με σημαντική κοινωνική δράση.
Ο Τζον Κατσιματίδης δήλωσε στο τέλος της βραδιάς ότι η Αμερική δεν πρόκειται να ξεχάσει την 11η Σεπτεμβρίου. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Το ζεύγος Κατσιματίδη κινήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς ανάμεσα στους προσκεκλημένους, συνομιλώντας με ανθρώπους από διαφορετικούς χώρους της δημόσιας ζωής. Η παρουσία τους, πέρα από τον αναμενόμενο ρόλο των οικοδεσποτών, υπογράμμισε και τον χαρακτήρα μιας εκδήλωσης που επιδίωκε να συνδυάσει την κοινωνική συνάντηση με τη μνήμη και την προσφορά. Σε μια εποχή κατά την οποία οι φιλανθρωπικές διοργανώσεις συχνά κινδυνεύουν να επισκιαστούν από τη λάμψη που τις περιβάλλει, το ζητούμενο παραμένει πάντοτε τι μένει όταν τελειώσει η βραδιά.
Ο Τζον Κατσιματίδης και η κόρη του Αντρια. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Ο καρδινάλιος Τίμοθι Ντόλαν (Cardinal Timothy Dolan) άνοιξε τη βραδιά με προσευχή, διαβάζοντας από τον Ψαλμό 46. Μέσα στην κοσμική λάμψη του Cipriani, υπήρξε για λίγο μια διαφορετική ατμόσφαιρα: η σιωπή εκείνη που υπενθυμίζει ότι πίσω από τις επετείους υπάρχουν άνθρωποι, πίσω από τα μνημεία υπάρχουν οικογένειες και πίσω από την Ιστορία υπάρχουν ζωές που δεν επιστρέφουν.
Η Μάργκο και ο Τζον Κατσιματίδης στο 9/11 Γκαλά. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Η Σίντι Άνταμς (Cindy Adams), μία από τις τιμώμενες προσωπικότητες, έφερε κατόπιν το δικό της αντίδοτο στη σοβαρότητα: το χιούμορ. Όταν της είπαν ότι είχε δύο λεπτά για να μιλήσει, απάντησε με ένα πικάντικο σχόλιο για τη νύχτα του γάμου της. Ήταν μια μικρή στιγμή γέλιου σε μια βραδιά βαριά από μνήμη. Αλλά και το γέλιο έχει τη θέση του απέναντι στον θάνατο. Είναι ένας τρόπος να δηλώσεις ότι η ζωή, παρά τα πάντα, επιμένει.
Ο πρώην κυβερνήτης Τζορτζ Πατάκι είπε ότι αναφερόμενος στην 11η Σεπτεμβίρου ότι 25 χρόνια μετά, μοιάζει σαν να ήταν χθες. Φωτογραφια «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Ο Τζορτζ Πατάκι (George Pataki) μίλησε για την 11η Σεπτεμβρίου σαν άνθρωπος που δεν χρειάζεται να θυμηθεί. Είκοσι πέντε χρόνια, είπε, μοιάζουν σαν χθες. Και ζήτησε να τιμηθούν όχι μόνο οι νεκροί αλλά και εκείνοι που στάθηκαν όρθιοι τις ημέρες, τις εβδομάδες και τους μήνες που ακολούθησαν.
Ύστερα η αίθουσα τραγούδησε.
Στιγμιότυπα από το 77WABC 9/11 & Freedom 250 Gala. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Ο Λι Γκρίνγουντ (Lee Greenwood) ερμήνευσε το «God Bless the USA». Ο Τόνι Ορλάντο (Tony Orlando) τραγούδησε το «Tie a Yellow Ribbon Round the Ole Oak Tree» προς τιμήν των αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράν. Και ο Τζο Πισκόπο (Joe Piscopo) οδήγησε τους καλεσμένους στο «New York, New York» του Φρανκ Σινάτρα.
Και κάπου ανάμεσα στην Ιστορία και στην προσωπική ζωή βρέθηκε και η τούρτα των γενεθλίων του Τζον Κατσιματίδη, που είχε γίνει 78 ετών λίγες ημέρες νωρίτερα. Για μια στιγμή ο Τζορτζ Πατάκι στάθηκε δίπλα του και η μεγάλη αίθουσα απέκτησε την απλότητα μιας οικογενειακής γιορτής.
Ίσως αυτή η εικόνα να λέει περισσότερα από όλες τις επίσημες ομιλίες. Γιατί η Αμερική δεν είναι μόνο οι θεσμοί της. Είναι και οι άνθρωποί της, οι φίλοι, οι οικογένειες, οι προσωπικές χειραψίες, οι γιορτές που συνεχίζονται ακόμη και όταν η μνήμη βαραίνει το τραπέζι.
Ο Λου Κάτσος πρόεδρος και ιδρυτής του EMBCA με την εικαστικό Αγνή Ζώτη. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Το γκαλά συγκέντρωσε 1,5 εκατομμύριο δολάρια για την Tunnel to Towers Foundation, την Police Athletic League NYC, το George Pataki Leadership Center/Pataki Foundation και το WABC Foundation. Και εδώ βρίσκεται τελικά το ουσιαστικό νόημα της βραδιάς.
Ο Tony Orlando με την Miss USA στο 77WABC 9/11 & Freedom 250 Gala. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Τα φώτα του Cipriani έσβησαν. Η μουσική τελείωσε. Οι καλεσμένοι έφυγαν. Όμως τα χρήματα θα συνεχίσουν τον δρόμο τους προς ανθρώπους και οργανισμούς που χρειάζονται στήριξη.
Αυτή είναι η καλύτερη προσφορά του Τζον και της Μάργκο Κατσιματίδη, ότι κατάφεραν να δώσουν στη λάμψη έναν σκοπό. Να θυμηθούν οι άνθρωποι αυτούς που χάθηκαν. Να τιμηθούν εκείνοι που στάθηκαν όρθιοι. Να συναντηθούν άνθρωποι που διαφορετικά ίσως δεν θα βρίσκονταν ποτέ στο ίδιο τραπέζι. Και, στο τέλος, να μείνει κάτι πίσω. Ένα εκατομμύριο, πεντακόσιες χιλιάδες δολάρια.
Στιγμιότυπα από το 77WABC 9/11 & Freedom 250 Gala. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Στιγμιότυπα από το 77WABC 9/11 & Freedom 250 Gala. Φωτογραφία «Ε.Κ.» Γιάννα Κατσαγεώργη
Στη Νέα Υόρκη, ίσως αυτό να είναι το καλύτερο είδος βραδιάς: να αρχίζει με τον Ψαλμό 46, να συνεχίζει με τον Σινάτρα, να περνά από μια τούρτα γενεθλίων και να τελειώνει με κάτι που μένει όταν σβήσουν τα φώτα. Γιατί τα φώτα, είναι προσωρινά. Οι άνθρωποι όμως θυμούνται ποιος τα άναψε και, κυρίως, για ποιον σκοπό.
Πηγή: www.ekirikas.com