ΧΙΟΥΣΤΟΝ. ΤΕΞΑΣ. Οι ουρανοί πάνω από το Τέξας έγιναν λίγο πιο ελληνικοί στο Αεροδρόμιο του Δυτικού Χιούστον (West Houston Airport) κατά τη διάρκεια μιας συγκινητικής τελετής απονομής. Ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA), Λανς Λιτλ (Lance Little), απένειμε στον Ελληνοαμερικανό κυβερνήτη Στυλιανό «Στηβ» Βουβουδάκη (Stylianos Bouboudakis) το υψηλότερου κύρους βραβείο για πιλότους: το Wright Brothers Master Pilot Award.
Το βραβείο, που φέρει το όνομα των πρωτοπόρων της Αεροπορίας, Όρβιλ και Γουίλμπουρ Ράιτ, τιμά τους αεροπόρους που έχουν διατηρήσει τουλάχιστον 50 συνεχή χρόνια ασφαλών, υποδειγματικών πτήσεων, χωρίς καμία ανάκληση πτυχίου.
Για να γίνει κατανοητή η μνημειώδης σπανιότητα αυτού του οροσήμου, ο κ. Λιτλ μοιράστηκε εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία της FAA κατά τη διάρκεια της τελετής: από τους 887.519 ενεργούς πιλότους στις Ηνωμένες Πολιτείες, μόνο 10.451 έχουν επιτύχει την ιδιότητα του Master Pilot. Σε ολόκληρη την Πολιτεία του Τέξας υπάρχουν 1.215 Master Pilots. Στην ευρύτερη περιοχή του Χιούστον, ο κυβερνήτης Βουβουδάκης έγινε μόλις ο 228ος πιλότος που λαμβάνει αυτή τη σπάνια διάκριση.
Στον Στυλιανό Βουβουδάκη (δεξιά) το βραβείο απένειμε ο εκπρόσωπος της FAA, Λανς Λιτλ. Φωτογραφία: Ηλίας Νεοφυτίδης
Για τον 68χρονο αεροπόρο, η λήψη αυτής της τιμής αποτελεί το επιστέγασμα μιας ζωής που καθορίστηκε από την επιμονή, την επιχειρηματικότητα και την απόλυτη αφοσίωση στην πτήση. Παίρνοντας τον λόγο για να απευθυνθεί στο κοινό, ο κυβερνήτης Βουβουδάκης μοιράστηκε το ταξίδι του, το οποίο ξεκίνησε στο νησί της Χίου. Μεγαλώνοντας, δεν είχε δει αεροπλάνο από κοντά μέχρι την ηλικία των δεκάμισι ετών όταν η οικογένειά του μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η αγάπη του για την Αεροπορία είχε πυροδοτηθεί πολύ νωρίτερα.
«Στο νησί από το οποίο κατάγομαι, στη Χίο, δύο φορές την ημέρα περνούσε ένα επιβατικό αεροπλάνο που πετούσε από την Ευρώπη προς τη Μέση Ανατολή ή την Ασία», θυμήθηκε ο κ. Βουβουδάκης. «Έβγαινα έξω, το παρακολουθούσα να περνάει και έλεγα συνεχώς στον εαυτό μου: ‘Μια μέρα, θα είμαι κι εγώ εκεί ψηλά. Θα είμαι εκεί ψηλά’».
Μετά την άφιξή του στην Αμερική, η πορεία του προς το πιλοτήριο πήρε καθοριστική τροπή το 1975. Καθώς περνούσε από το αεροδρόμιο «LaGuardia» για να παρακολουθήσει τα αεροπλάνα να προσγειώνονται στον Διάδρομο 4, ανακάλυψε την Ακαδημία Αεροναυτικής. Εγκαταλείποντας τα αρχικά του σχέδια για Γενική Μηχανική, γράφτηκε για να γίνει μηχανικός αεροσκαφών (A&P).
Τον Νοέμβριο του 1975, είδε ένα φυλλάδιο για μια αερολέσχη στο Ίσλιπ του Λονγκ Άιλαντ, πήρε το τρένο και πλήρωσε 20 δολάρια για μια εισαγωγική πτήση 20 λεπτών. «Ήμουν τόσο γοητευμένος», είπε. «Είπα, ‘αυτό είναι που θέλω να κάνω’».
Η τιμητική διάκριση που απονεμήθηκε στον ομογενή Στυλιανό Βουβουδάκη για τα 50 συνεχή χρόνια ασφαλών, υποδειγματικών πτήσεων. Φωτογραφία: Ηλίας Νεοφυτίδης
Αφού εργάστηκε ως μηχανικός στη Νέα Ιερσέη για έναν χρόνο προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα, γράφτηκε στο Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry-Riddle στην Ντεϊτόνα Μπιτς της Φλόριδας, το 1978. Ολοκληρώνοντας ένα πενταετές πρόγραμμα σε μόλις τρία χρόνια, αποφοίτησε το 1981 έχοντας λάβει τα εμπορικά του πτυχία και την πιστοποίηση εκπαιδευτή πτήσεων.
Υποκύπτοντας στην επιθυμία των γονιών του να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη, πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια εργαζόμενος ως πιλότος τσάρτερ και εκπαιδευτής πτήσεων στην Κομητεία Σάφολκ στο άκρο του Λονγκ Άιλαντ – μια περίοδο που περιγράφει ως τα καλύτερα τρία χρόνια της ζωής του, πετώντας σε διαδρομές σε όλη την Ανατολική Ακτή, από το Μέιν μέχρι τη Φλόριδα.
Το 1984, με την ενθάρρυνση του θείου του που ζούσε στο Χιούστον, ο Βουβουδάκης μετεγκαταστάθηκε στο Τέξας. Αρχικά εργάστηκε ως εκπαιδευτής πτήσεων στο Αεροδρόμιο της Αρκόλα, αλλά έχοντας ανάγκη από ένα πιο σταθερό εισόδημα, διοχέτευσε το κλασικό επιχειρηματικό πνεύμα του Έλληνα μετανάστη. Για 42 χρόνια, λειτούργησε τη δική του επιτυχημένη επιχείρηση, το «Steve’s Automotive», κοντά στην Galleria του Χιούστον.
Οι κάτοικοι του Χιούστον γνώρισαν επίσης τον μεγαλόκαρδο αεροπόρο για ένα εμβληματικό γαστρονομικό εγχείρημα: τη μετατροπή του πρώην χώρου στάθμευσης ενός γειτονικού βενζινάδικου στο εξαιρετικά δημοφιλές ελληνοαμερικανικό ντελικατέσεν με την ονομασία «Stelios». Το ντελικατέσεν απέσπασε διθυραμβικές κριτικές προσφέροντας αυθεντική μεσογειακή κουζίνα μέσα από ένα μετασκευασμένο βενζινάδικο, συνδυάζοντας άψογα την κουλτούρα του αυτοκινήτου του Τέξας με την παραδοσιακή ελληνική φιλοξενία.
Διακρίνονται οι: Ελευθέριος & Δέσποινα Καβουριάς, Ελισάβετ, Στέλιος & Ιωάννης Βουβουδάκης & Στέργιος Κούτρος. Φωτογραφία: Ηλίας Νεοφυτίδης
Ανεξάρτητα από το πόσο απαιτητική γινόταν η επιχείρησή του, ο Βουβουδάκης δεν εγκατέλειψε ποτέ τους αιθέρες. Συνέχισε να διδάσκει ως εκπαιδευτής πτήσεων τα Σαββατοκύριακα σε αεροδρόμια στην Αρκόλα και το Σούγκαρ Λαντ.
Το 2009, αγόρασε το δικό του αεροσκάφος και έκανε το Αεροδρόμιο του Δυτικού Χιούστον την επίσημη αεροπορική του βάση.
Σήμερα, ο κυβερνήτης Βουβουδάκης κατοικεί στο Κέιτι του Τέξας, μοιραζόμενος το ορόσημο των 50 ετών με τη σύζυγό του, Ελίζαμπεθ, και τα παιδιά τους, Ευγενία και Γιάννη. Κάθε φορά που απογειώνεται, πετάει επίσης με έναν ξεχωριστό συγκυβερνήτη στο πλευρό του.
Κλείνοντας την ομιλία αποδοχής του, ο κυβερνήτης Βουβουδάκης πρόσφερε ένα εμπνευσμένο μήνυμα στους νέους αεροπόρους που παρευρίσκονταν, αντλώντας σοφία από το ταξίδι του μισού αιώνα: «Ποτέ μην τα παρατάτε. Αν έχετε ένα όνειρο, κυνηγήστε το. Η ζωή δεν είναι εύκολη, αλλά αν συνεχίσετε να προσπαθείτε, μια μέρα θα πετύχετε».
Πηγή: www.ekirikas.com