ΚΙΝΓΚΣΤΟΝ. ΡΟΟΥΝΤ ΑΪΛΑΝΤ. Καθώς οι άνθρωποι παραμένουν για ολοένα και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα στο Διάστημα και επιχειρούν ταξίδια όλο και πιο μακριά από τη Γη, καθίσταται συνεχώς σημαντικότερο για τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς τα διαφορετικά επίπεδα βαρύτητας επηρεάζουν τη λειτουργία των μυών και την απώλεια μυϊκής μάζας, καθώς και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν ή να περιοριστούν αυτές οι επιπτώσεις.
Ο Θεόδωρος Παυλίδης, δευτεροετής υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Ρόουντ Άιλαντ (University of Rhode Island – URI), ο οποίος εκπονεί διδακτορικές σπουδές στις Επιστήμες Υγείας με ειδίκευση στη Διατροφή, αναζητεί λύσεις σε αυτές τις προκλήσεις μελετώντας ουσίες που περιέχονται στα τρόφιμα.
«Η έρευνά μου εξετάζει διατροφικές παρεμβάσεις που ενδέχεται να συμβάλουν στην προστασία της ανθρώπινης υγείας κατά τη διάρκεια των διαστημικών πτήσεων, με την τρέχουσα εργασία μου να επικεντρώνεται στη ρεσβερατρόλη, μια ουσία που βρίσκεται στα σταφύλια και σε άλλα φυτά», δήλωσε ο Παυλίδης, ο οποίος κατάγεται από τη Λευκωσία της Κύπρου.
Ο Θεόδωρος Παυλίδης εργαζόμενος στο Εργαστήριο Μεταβολισμού και Βιολογίας των Μυών της επίκουρης καθηγήτριας Μαρί Μορτρέ (Marie Mortreux), εξάγει πρωτεΐνες από δείγματα μυϊκού ιστού. (Φωτογραφία: URI/Catherine Scott)
«Διερευνώ κατά πόσον η ρεσβερατρόλη μπορεί να περιορίσει την απώλεια μυϊκής μάζας, να διατηρήσει τη μυϊκή λειτουργία και να μετριάσει τις μεταβολικές διαταραχές που συνδέονται με τις μεταβολές της βαρύτητας. Μακροπρόθεσμος στόχος είναι να συμβάλω ώστε οι επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις να καταστούν ασφαλέστερες».
Η ρεσβερατρόλη είναι μια φυσική πολυφαινόλη, γνωστή κυρίως ως συστατικό της φλούδας των σταφυλιών. Έχει μελετηθεί για τις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της. Απαντάται επίσης στα φιστίκια, στα μύρτιλα, στα κράνμπερι, στα μούρα και στο κακάο.
Ο κ. Παυλίδης πρωτογνώρισε τη ρεσβερατρόλη όταν εκπονούσε τη διπλωματική εργασία του στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Κλινικής Διαιτολογίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.
«Κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών μου, διερεύνησα διατροφικές παρεμβάσεις για τον περιορισμό των βλαβών στο DNA που προκαλούνται από την ακτινοβολία του Διαστήματος», ανέφερε. «Αυτή η εμπειρία ενίσχυσε το ενδιαφέρον μου για την υγεία στο Διάστημα και με παρακίνησε να συνεχίσω να εργάζομαι στον συγκεκριμένο τομέα».
Τον Αύγουστο, ο κ. Παυλίδης παρουσίασε τα αποτελέσματα της μεταπτυχιακής έρευνάς του στην επιστημονική συνέλευση της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας (Committee on Space Research), η οποία πραγματοποιήθηκε στη Φλωρεντία της Ιταλίας.
Ο Θεόδωρος Παυλίδης πραγματοποιεί δοκιμή διχρωματικού οξέος του δικιγχονινικού οξέος (BCA) για τη μέτρηση της συγκέντρωσης πρωτεϊνών.
(Φωτογραφία: URI/Catherine Scott)
Αναζητώντας διδακτορικό πρόγραμμα που να ανταποκρίνεται στα ερευνητικά ενδιαφέροντά του, ανακάλυψε το έργο της Μαρί Μορτρέ, επίκουρης καθηγήτριας στο Τμήμα Διατροφής του Κολεγίου Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Ρόουντ Άιλαντ.
«Η έρευνά της ήταν στενά συνδεδεμένη με τα ενδιαφέροντά μου και μου προσέφερε την ευκαιρία να επεκτείνω την προηγούμενη εργασία μου σε διδακτορικό επίπεδο. Αφού συνομίλησα μαζί της, κατάλαβα ότι το URI ήταν το κατάλληλο μέρος για μένα» δήλωσε ο Παυλίδης.
Η κυρία Μορτρέ διευθύνει το Εργαστήριο Μεταβολισμού και Βιολογίας των Μυών του Πανεπιστημίου. Η έρευνά της περιλαμβάνει συνεργασία με διεθνή επιστημονική ομάδα για την ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι σκελετικοί μύες 24 ποντικών θα αντιδρούσαν σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα βαρύτητας, συμπεριλαμβανομένης εκείνης που επικρατεί στον Άρη.
Ο κ. Παυλίδης εργάζεται επίσης με ζωικά πρότυπα, επικεντρώνοντας την έρευνά του στις συνθήκες της σεληνιακής βαρύτητας.
«Ο Θεόδωρος χρησιμοποιεί μια συσκευή μερικής στήριξης του σωματικού βάρους, την οποία δημιούργησα, καθώς και μια μέθοδο ανάρτησης των οπίσθιων άκρων, που βοηθούν στην προσομοίωση των επιπτώσεων της μικροβαρύτητας και της μερικής βαρύτητας στα τρωκτικά», δήλωσε η κυρία Μορτρέ, η οποία είναι η διδακτορική σύμβουλος του κ. Παυλίδη.
Η έρευνα θα συγκρίνει επίσης τις αντιδράσεις αρσενικών και θηλυκών ποντικών στις δοκιμές.
«Τα αρσενικά και τα θηλυκά αντιδρούν πολύ διαφορετικά στις διαστημικές πτήσεις. Επομένως, είναι πιθανό αυτή η διατροφική παρέμβαση να μην έχει την ίδια επίδραση και στα δύο φύλα», σημείωσε η Μορτρέ. «Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι θα αναπτυχθούν εξατομικευμένα μέτρα, ώστε όλοι οι αστροναύτες να παραμένουν υγιείς».
Νωρίτερα φέτος, ο Παυλίδης συμμετείχε στην πρόκληση της NASA «Deep Space Food Challenge: Mars to Table», η οποία απαιτούσε από τις ομάδες να υποβάλουν προτάσεις για συστήματα διατροφής που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην επιφάνεια του Άρη και της Σελήνης.
«Στην ομάδα μου συμμετείχα ως ειδικός διατροφής», ανέφερε ο Παυλίδης. «Ο ρόλος μου επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη θρεπτικών και ελκυστικών προγραμμάτων γευμάτων, καθώς και στην αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο η διατροφή θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας που συνδέονται με μελλοντικές αποστολές στον Άρη».
Όταν ανακοινώθηκαν οι νικήτριες ομάδες τον Σεπτέμβριο, η ομάδα του Παυλίδη αναδείχθηκε διεθνής νικήτρια για το έργο «Astrofood from Ellezelles, Belgium with Food Resilience Ecosystem for Space Habitats (FRESH)».
Πηγή: www.ekirikas.com