Για γενιές ολόκληρες, το «νωρίς για ύπνο και νωρίς για ξύπνημα» θεωρούνταν το πρότυπο για μια υγιή ζωή, και κάθε απόκλιση από αυτό συχνά θεωρούνταν ανθυγιεινή. Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι το αν κάποιος είναι πρωινός τύπος που ξυπνά νωρίς και ξεκινά τη μέρα με ενέργεια ή νυχτερινός τύπος που φυσιολογικά μένει ξύπνιος μέχρι αργά και ξυπνά αργότερα, είναι κάτι περισσότερο από μια επιλογή τρόπου ζωής. Αυτό το πρότυπο αντανακλά τη φυσική προτίμηση του σώματος για τον χρονισμό των κύκλων ύπνου και εγρήγορσης μέσα σε ένα 24ωρο.
Μια πρόσφατη μελέτη, ωστόσο, υποδηλώνει ότι το να είναι κανείς νυχτερινός τύπος μπορεί να συνοδεύεται από ένα σύνολο μεταβολικών μειονεκτημάτων.
Τα γεύματα αποτελούν επίσης χρονικές ενδείξεις για το εσωτερικό ρολόι του σώματος, και το πότε τρώμε μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό. Σε μια πρόσφατη εργασία, οι ερευνητές διερεύνησαν αν ο χρονοτύπος ενός ατόμου συνδέεται με διατροφικές συνήθειες, σωματική σύσταση και συνολική μεταβολική υγεία.
Η μελέτη παρακολούθησε μια ομάδα υγιών γυναικών που ζούσαν στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας και διαπίστωσε ότι οι νυχτερινοί τύποι κατανάλωναν λιγότερα τρόφιμα πλούσια σε μικροθρεπτικά συστατικά σε σύγκριση με εκείνες με πρωινό χρονοτύπο. Η υψηλότερη θερμιδική πρόσληψη το βράδυ συνδέθηκε με υψηλότερο ποσοστό σωματικού λίπους και μεγαλύτερο κίνδυνο παχυσαρκίας.
Καθώς οι περισσότεροι νυχτερινοί τύποι έτρωγαν πολύ λίγο το πρωί και κατανάλωναν μεγάλο μέρος της τροφής τους αργά τη νύχτα, τείνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και ποσοστό σωματικού λίπους σε σύγκριση με τους πρωινούς τύπους.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο Frontiers in Nutrition.
Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές προχώρησαν πέρα από τον ΔΜΣ. Η ομάδα εφάρμοσε το Ερωτηματολόγιο Χρονοτύπου του Μονάχου (MCTQ) για να καθορίσει τους χρονοτύπους 130 γυναικών από τον Ειρηνικό και 157 γυναικών ευρωπαϊκής καταγωγής από τη Νέα Ζηλανδία, ηλικίας 18 έως 45 ετών. Με βάση τα πρότυπα ύπνου-εγρήγορσής τους, οι συμμετέχουσες ταξινομήθηκαν ως πρωινοί, ενδιάμεσοι ή βραδινοί τύποι. Οι γυναίκες που συνήθως πήγαιναν για ύπνο στις 11 μ.μ. και ξυπνούσαν στις 8 π.μ. κατηγοριοποιήθηκαν ως ενδιάμεσοι τύποι.
Οι συμμετέχουσες κατέγραψαν στη συνέχεια όλα όσα έτρωγαν και έπιναν για πέντε μη συνεχόμενες ημέρες – τρεις καθημερινές και δύο ημέρες του Σαββατοκύριακου. Διαιτολόγοι πήραν συνέντευξη από κάθε συμμετέχουσα για να επαληθεύσουν τα μεγέθη των μερίδων και να διασφαλίσουν την ακρίβεια των διατροφικών καταγραφών.
Αντί να βασιστούν αποκλειστικά στο σωματικό βάρος, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν σαρώσεις DXA, έναν τύπο ακτινογραφίας, για να μετρήσουν πόσο σωματικό λίπος είχαν οι γυναίκες και πού αποθηκευόταν, συμπεριλαμβανομένων της κοιλιάς και των γοφών. Μέτρησαν επίσης βιοδείκτες αίματος, συμπεριλαμβανομένων του σακχάρου στο αίμα, της χοληστερόλης και των επιπέδων ορμονών που σχετίζονται με το λίπος.
Οι νυχτερινοί τύποι είχαν φτωχότερα αποτελέσματα σε σχεδόν κάθε δείκτη υγείας που μέτρησαν οι ερευνητές, σε σύγκριση με τους πρωινούς και ενδιάμεσους τύπους. Είχαν υψηλότερο μέσο ΔΜΣ και μεγαλύτερο συνολικό σωματικό λίπος, με υψηλότερη αναλογία ανδροειδούς προς γυναικοειδούς λίπους, υποδεικνύοντας μεγαλύτερο βάρος γύρω από τη μέση παρά στους γοφούς – ένα πρότυπο γνωστό ότι αυξάνει τον κίνδυνο προβλημάτων υγείας. Έτρωγαν λιγότερο υγιεινά τρόφιμα, κατανάλωναν λιγότερες φυτικές ίνες και υστερούσαν σε βασικές βιταμίνες και μέταλλα.
Οι εξετάσεις αίματος αποκάλυψαν ότι οι βραδινοί τύποι είχαν υψηλότερα επίπεδα ινσουλίνης και τριγλυκεριδίων και χαμηλότερα επίπεδα προστατευτικής HDL χοληστερόλης. Εμφάνισαν επίσης αυξημένα επίπεδα λεπτίνης, μιας ορμόνης που συνδέεται με το σωματικό λίπος, και χαμηλότερα επίπεδα γκρελίνης, της ορμόνης που σηματοδοτεί την πείνα, σε σύγκριση με άλλους χρονοτύπους.
Πηγή: www.zougla.gr