Στο προσκήνιο επανέρχεται το θέμα της εγκατάλειψης του Ινστιτούτου Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής, -το ιστορικό πρώην ΕΘΙΑΓΕ-, στην Παραλίμνη Γιαννιτσών μέσα την ανοιχτή επιστολή του Εργατικού Κέντρου της περιοχής που αναδεικνύει τη διαχρονική υποβάθμιση μιας δημόσιας ερευνητικής δομής με ιστορία άνω των έξι δεκαετιών. Η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Γιαννιτσών, Θεανώ Ζουρνατζίδου, σημειώνει πως η εικόνα που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια το Ινστιτούτο είναι πολύ απογοητευτική, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι η περιοχή είναι αγροτοκτηνοτροφική και θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να στηριχθεί μια τέτοια δομή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, η υποστελέχωση είναι δραματική: «Το Ινστιτούτο είχε περίπου δέκα ερευνητές και περίπου εικοσιπέντε άτομα μόνιμο και συμβασιούχο προσωπικό. Όσοι φεύγουν δεν αναπληρώνονται.
Σήμερα μιλάμε για περίπου δέκα άτομα, όλοι μαζί: τεχνολόγοι, διοικητικοί, ερευνητές και ελάχιστοι εργάτες» Η ίδια επισημαίνει ότι η χρηματοδότηση έχει ουσιαστικά εκλείψει, με αποτέλεσμα το Ινστιτούτο να προσπαθεί να καλύψει τις ανάγκες του με ίδιους πόρους. «Γνωρίζουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια το ίδρυμα προσπαθούσε να καλύψει τα έξοδα με δικούς του πόρους από την πώληση ζώων και από την καλλιέργεια των στρεμμάτων που καλλιεργεί. Και τώρα αυτό γίνεται για να μπορέσουν να ξεπληρώσουν κάποια πράγματα.
Έχουνε κάποιες εκτάσεις, τις οποίες καλλιεργούν με σιτηρά, καλαμπόκι, τα οποία θα πουλήσουν, για να καλύψουν ανάγκες του ιδρύματος», επισημαίνει. Η κατάσταση, όπως λέει, επιδεινώθηκε με την πρόσφατη κρίση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, όπου αφανίστηκε όλη η πρότυπη μονάδα προβάτων, που διατηρούνταν στις εγκαταστάσεις.
Διαχρονική εγκατάλειψη
Η κυρία Ζουρνατζίδου περιγράφει με τα πιο μελανά χρώματα το μέγεθος της εγκατάλειψης. «Ερευνητικό κέντρο με πολύ μεγάλες εγκαταστάσεις, μια δημόσια περιουσία που, αν αξιοποιηθεί σωστά, θα ήταν ένας παράδεισος. Είχε κτίρια, ακόμα και κατοικίες που έμεναν οι ερευνητές, οι οποίες έχουν ρημάξει. Μεγάλες σταβλικές εγκαταστάσεις, κτιριακή υποδομή, μηχανήματα.
Το Ινστιτούτο διαθέτει περίπου 4.000 στρέμματα δημόσιας γης, σε μια από τις πιο παραγωγικές περιοχές της Πέλλας, όχι άγονη περιοχή, αλλά στον εύφορο κάμπο των Γιαννιτσών», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Πιστεύω ότι είναι διαχρονική αδιαφορία. Κανείς δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά τα τελευταία 5 χρόνια με αυτό. Η αγωνία αφορά και τους εργαζόμενους. Οι άνθρωποι αυτοί υπηρέτησαν επί περισσότερα από είκοσι χρόνια μια δημόσια ερευνητική δομή. Σήμερα βρίσκονται άνεργοι, χωρίς εισόδημα και χωρίς καμία εργασιακή προοπτική.
Η αγωνία μας είναι και για τους εργαζόμενους και για το γεγονός ότι αυτό το ίδρυμα δεν πρέπει να χαθεί», επισημαίνει. Η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου τονίζει, ακόμη, ότι η ανάγκη χρηματοδότησης του Ινστιτούτου είναι πλέον επιτακτική και ότι απαιτείται άμεση ενεργοποίηση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας: «Σε μια τελευταία συζήτηση που κάναμε με τη διευθύντρια του Ινστιτούτου, υπάρχει ανάγκη χρηματοδότησης και πολύ μεγάλη ανάγκη να ενταχθούν σε διάφορα προγράμματα, στα οποία θα μπορούσε να βοηθήσει η Περιφέρεια. Είναι ένα ερώτημα το πώς θα μπορέσει να ανοίξει ένας δίαυλος επικοινωνίας, ώστε να στηριχτούν μέσα από τέτοια προγράμματα, πιο εύκολα, πιο άμεσα, για να βρεθούν πόροι και να γίνει κάτι ουσιαστικό εκεί. Στηρίζοντας αυτό, θα στηριχτεί η μεγάλη μας παραγωγή, αγροτική και κτηνοτροφική, που είναι ζωτικής σημασίας για τη χώρα, για τους πολίτες και για όλους μας», καταλήγει η κυρία Ζουρνατζίδου.
Πηγή: www.ypaithros.gr