Νέα ανάλυση του Imperial College London, που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αθηροσκλήρωσης (Αθήνα, 25 Μαΐου) και δημοσιεύθηκε στο American Journal of Preventive Cardiology, δείχνει ότι η πρώιμη παρέμβαση για τη μείωση της «κακής» LDL χοληστερόλης είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την καθυστερημένη θεραπεία.
Ειδικότερα, η μείωση της LDL κατά μόλις 0,36 mmol/L (≈14 mg/dL) σε άτομα χαμηλού κινδύνου μειώνει τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο σοβαρών καρδιακών επεισοδίων κατά 25%. Για να επιτευχθεί το ίδιο όφελος σε άτομα υψηλού κινδύνου που λαμβάνουν θεραπεία αργότερα, απαιτείται μείωση της LDL κατά σχεδόν οκτώ φορές μεγαλύτερη (πάνω από 3 mmol/L, ≈116 mg/dL), με υψηλότερες δόσεις στατινών και μεγαλύτερο κίνδυνο παρενεργειών.
Οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες (π.χ. NICE) βασίζονται στον 10ετή κίνδυνο, με αποτέλεσμα η θεραπεία να ξεκινά συχνά όταν η αθηροσκλήρωση είναι ήδη εγκατεστημένη. Η νέα μελέτη, που ανέλυσε δεδομένα από 17 κλινικές δοκιμές με πάνω από 100.000 άτομα, υποστηρίζει ότι η έναρξη της μείωσης της LDL σε νεότερη ηλικία και σε χαμηλότερες δόσεις είναι πιο αποδοτική και καθυστερεί την εξέλιξη της νόσου, όπως ακριβώς μια συνταξιοδοτική αποταμίευση: όσο νωρίτερα ξεκινά κανείς, τόσο μεγαλύτερα τα μακροπρόθεσμα οφέλη.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα ευρήματα πρέπει να επικυρωθούν σε περαιτέρω μελέτες μεγάλης κλίμακας, αλλά είπαν ότι εάν αυτές οι μελέτες αναπαραγάγουν τα αποτελέσματά τους, αναμένουν ότι οι κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες θα αλλάξουν περαιτέρω τα επόμενα χρόνια για να αντικατοπτρίζουν την ανάγκη έλεγχου των επιπέδων LDL το συντομότερο δυνατόν.
Πηγή: www.zougla.gr