ΣΕΝΖΕΝ. ΚΙΝΑ. Όταν ο Κωνσταντίνος Λιάκος έφτασε στην Κίνα το 2014, είχε μαζί του ένα επιχειρηματικό σχέδιο, αλλά όχι τις απαντήσεις. Η πραγματικότητα μιας αγοράς τόσο διαφορετικής από εκείνη που γνώριζε στην Ελλάδα τον ανάγκασε να αφήσει πίσω του όσα είχε σχεδιάσει και να αρχίσει ξανά, αυτή τη φορά από την αρχή. Δώδεκα χρόνια μετά, από την Σένζεν, την τεχνολογική μητρόπολη όπου έχει πλέον εγκατασταθεί, μιλά στον «Εθνικό Κήρυκα» για εκείνο το πρώτο βήμα, τις δυσκολίες που χρειάστηκε να ξεπεράσει και τη διαδρομή που τον οδήγησε να κάνει γνωστά το ελληνικό κρασί και τα ελληνικά αποστάγματα σε ένα κοινό που κάποτε δεν γνώριζε καν ότι η Ελλάδα είχε τη δική της οινική παράδοση.
Από τις πρώτες εκθέσεις, όπου η ερώτηση «η Ελλάδα παράγει κρασί;» ήταν σχεδόν αυτονόητη, μέχρι τη σημερινή παρουσία ελληνικών κρασιών, ούζου, τσίπουρου και λικέρ μαστίχα σε εστιατόρια, cocktail bars και ηλεκτρονικές πλατφόρμες της Κίνας, ο κ. Λιάκος παρακολούθησε από κοντά μια αγορά να αλλάζει και μαζί της να αλλάζει και ο ίδιος. Η ιστορία του είναι μια ιστορία μετανάστευσης, επιχειρηματικότητας και επιμονής, αλλά και μια μικρή ιστορία για το πώς ένα ελληνικό προϊόν μπορεί να ταξιδέψει πολύ μακριά από τον τόπο του και, με τον χρόνο, να βρει τη δική του θέση σε έναν καινούργιο κόσμο.
«Εθνικός Κήρυκας»: Πότε αποφασίσατε να μεταναστεύσετε στην Κίνα και τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση;
Κωνσταντίνος Λιάκος: Η μετάβαση έγινε το 2014, μετά από λίγες εβδομάδες προετοιμασίας. Ένιωθα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για μια τολμηρή αλλαγή. Η Κίνα δεν ήταν τυχαία επιλογή. Ήταν από το 2014 η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, με ραγδαία αναπτυσσόμενη μεσαία τάξη και τεράστιες πιθανές ευκαιρίες.
«Ε.Κ.»: Πόσο διαφορετική ήταν η πραγματικότητα που συναντήσατε από αυτό που είχατε φανταστεί πριν φύγετε από την Ελλάδα;
Ο Έλληνας της Διασποράς Κωνσταντίνος Λιάκος εισάγει από το 2014 ελληνικά κρασιά και αποστάγματα στην κινεζική αγορά. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του ιδίου
Κ. Λιάκος: Κανένα από τα σχέδια που είχα φτιάξει στην Ελλάδα δεν άντεξε στην πραγματικότητα και αυτό ήταν ίσως το πιο συναρπαστικό κομμάτι όλου του εγχειρήματος. Χρειάστηκε να πάρω βαθιές ανάσες, να προετοιμαστώ ψυχικά και να χτίσω ένα εντελώς καινούργιο business plan, προσαρμοσμένο στην κουλτούρα και τη δυναμική της κινεζικής αγοράς κρασιού και spirits. Ταυτόχρονα όμως, κράτησα κάποια θεμέλια και αξίες που πίστευα ότι μακροπρόθεσμα θα λειτουργήσουν και δεν τις άλλαξα μέχρι σήμερα.
«Ε.Κ.»: Από το 2014 ασχολείστε επαγγελματικά με την εισαγωγή και διανομή ελληνικών κρασιών και αποσταγμάτων στην κινεζική αγορά. Το ελληνικό brand «Ελλάδα» λειτουργεί ως πλεονέκτημα στην Κίνα; Και αν ναι, πόσο ισχυρό είναι;
Κ. Λιάκος: Στα πρώτα βήματα, σε εμπορικές εκθέσεις, με ρωτούσαν αν η Ελλάδα παράγει κρασί… δεν υπήρχε καμία αναγνώριση του brand «Ελλάδα» στον χώρο του κρασιού. Αυτό που υπήρχε, και υπάρχει ακόμα, είναι ένα θετικό συναίσθημα μόλις αναφέρεις τη χώρα, μια ζεστασιά που σου ανοίγει την πόρτα για να ξεκινήσεις τη συζήτηση. Από εκεί και πέρα όμως, πρέπει να πείσεις με το προϊόν και την εμπορική πολιτική.
«Ε.Κ.»: Πώς αντιμετωπίζουν οι Κινέζοι καταναλωτές τα ελληνικά κρασιά;
Κ. Λιάκος: Γενικά συμπεράσματα για τον Κινέζο καταναλωτή είναι δύσκολο να βγάλεις. Oι διαφορές από επαρχία σε επαρχία είναι τεράστιες, τόσο στην αγοραστική δύναμη όσο και στη γνώση γύρω από το κρασί, που σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να είναι ανύπαρκτη. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι σήμερα, το 2026, το ελληνικό κρασί είναι πολύ πιο κοντά στον Κινέζο καταναλωτή απ’ ό,τι ήταν το 2014. Υπάρχει πλούσιο περιεχόμενο στα κινεζικά κοινωνικά δίκτυα, παρουσία σε κινεζικά bistro και δυτικά εστιατόρια, πολλές επιλογές στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Και καθώς η Ελλάδα έχει την ευλογία να προσφέρει τεράστια ποικιλία στυλ ανάλογα με την ποικιλιακή σύνθεση και την περιοχή προέλευσης, ο καθένας μπορεί να βρει κάτι που τον εκφράζει.
«Ε.Κ.»: Πόσο εύκολο ήταν να συστήσετε στο κινεζικό κοινό το ούζο, το τσίπουρο, το λικέρ μαστίχα;
Κ. Λιάκος: Ήταν προσωπικό στοίχημα και πολύ δύσκολο. Πίστευα όμως ότι η εκπαίδευση των επαγγελματιών του χώρου, σε συνδυασμό με την άνθιση των cocktail bars στην Κίνα, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για αυτά τα μοναδικά προϊόντα. Και κάτι που αξίζει να τονιστεί: δεν απευθυνθήκαμε ποτέ στην πολύ μικρή ελληνική κοινότητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. Μπήκαμε κατευθείαν στην τοπική αγορά, χωρίς να υπάρχει προηγούμενη ζήτηση. Τη δημιουργήσαμε εμείς. Πριν το 2014 οι εισαγωγές ελληνικών αποσταγμάτων στην Κίνα ήταν μηδενικές. Σήμερα, το 2026, η ομάδα μας έχει ουσιαστικά δημιουργήσει τις κατηγορίες ελληνικών αποσταγμάτων και λικέρ στην κινεζική αγορά, με παρουσία στην πλειοψηφία των cocktail bars και σε όλο το ηλεκτρονικό εμπόριο της χώρας.
«Ε.Κ.»: Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που έχετε αντιμετωπίσει όλα αυτά τα χρόνια στο «επιχειρείν» στην μακρινή Κίνα;
Κ. Λιάκος: Η μεγαλύτερη δυσκολία και την αντιμετωπίζω ακόμα είναι να διατηρώ την ψυχραιμία μου. Όταν η πολιτισμική διαφορά σε φέρνει στα όριά σου, πρέπει να συγκρατηθείς. Αυτό είναι καθημερινή άσκηση. Δεύτερον, η σωματική κούραση. Τα συνεχή ταξίδια και η παρουσία σε εκδηλώσεις σε αμέτρητες πόλεις είναι απαιτητικά και μια επιχείρηση στο δικό μας μέγεθος δεν μπορεί να έχει γραφεία σε κάθε πόλη της Κίνας, οπότε είσαι εσύ που πρέπει να βρίσκεσαι παντού.
Ο Έλληνας της Διασποράς Κωνσταντίνος Λιάκος εισάγει από το 2014 ελληνικά κρασιά και αποστάγματα στην κινεζική αγορά. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του ιδίου
«Ε.Κ.»: Γιατί πιστεύετε, παρά το μέγεθος της κινεζικής αγοράς, η παρουσία των ελληνικών προϊόντων παραμένει σχετικά περιορισμένη;
Κ. Λιάκος: Ωραία ερώτηση, με απασχολεί συχνά. Στο κρασί συγκεκριμένα, πριν τον Covid υπήρχε μια τεράστια αγορά κυβερνητικών και επιχειρηματικών δώρων, στην οποία τα ελληνικά κρασιά δεν συμμετείχαν. Αυτή η αγορά είχε όγκο, αλλά καμία ουσία για την αναγνωρισιμότητα ενός προϊόντος ή τη δημιουργία brand. Κυκλοφορούσαν κυρίως εμφιαλώσεις ιδιωτικής ετικέτας, χαμηλής αξίας αλλά με τεράστια περιθώρια κέρδους για τους ενδιάμεσους. Ο καταναλωτής απλώς λάμβανε ένα μπουκάλι ως δώρο.
Μετά τον Covid, με το τέλος αυτής της πρακτικής, η αγορά κατέρρευσε αλλά μπήκε επιτέλους στην πραγματική της κανονικότητα. Σήμερα το κρασί βρίσκεται στην εστίαση, σε εξαιρετικά μαγαζιά ασιατικής και δυτικής κουζίνας σε λογικές τιμές, το ηλεκτρονικό εμπόριο προσφέρει τεράστια γκάμα και ο καταναλωτής ψάχνει ενεργά κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό. Η νέα γενιά σε αντίθεση με τον Δυτικό κόσμο δοκιμάζει, καταναλώνει και ψάχνεται με τα κρασιά. Νέοι σε ηλικία «Master of Wine» βγαίνουν κάθε χρόνο, ένα επιπλέον σημάδι ότι η γενιά που έρχεται θα αλλάξει τα μεγέθη και τις κατηγορίες που υπάρχουν στο χώρο του κρασιού.
Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα η παρουσία των ελληνικών κρασιών ανεβαίνει σταθερά. Υπάρχουμε στην αγορά και μεγαλώνουμε με υγιή, σωστά βήματα.
«Ε.Κ.»: Μετά από τόσα χρόνια στην Κίνα, τι είναι αυτό που σας έχει αλλάξει περισσότερο ως άνθρωπο και ως επαγγελματία;
Κ. Λιάκος: Ως άνθρωπος έχω μάθει να είμαι πιο υπομονετικός. Η Σένζεν, η πόλη της τεχνολογίας όπου ζω, είναι ένα περιβάλλον που σε ωθεί συνεχώς να εξελίσσεσαι, δεν σου επιτρέπει να μένεις στάσιμος. Παράλληλα, η καθημερινή επαφή με ανθρώπους από όλο τον κόσμο μου χάρισε φιλίες σε δεκάδες χώρες, κάτι που στην Ελλάδα δεν θα είχε συμβεί. Και οι δυσκολίες που ήταν πολλές με σκληραγώγησαν.
Ως επαγγελματίας, νιώθω μια βαθιά ηθική ικανοποίηση. Από το μηδέν δημιουργήθηκε ένας οργανισμός που καλύπτει όλο το φάσμα της κινεζικής αγοράς κρασιού: on-trade κανάλια, πλατφόρμες ηλεκτρονικού εμπορίου, ιδιώτες πελάτες, convenience stores, μικρές αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Προσφέρουμε κρασιά από όλες τις οινικές ζώνες της Ελλάδας, αποστάγματα και λικέρ. Φτιάξαμε το «ράφι» του ελληνικού κρασιού στην Κίνα, κυριολεκτικά από την αρχή. Και δίπλα σε αυτό, χτίσαμε εκπαίδευση για τον ελληνικό αμπελώνα και αξιοποιήσαμε την τεχνολογία, χρόνια πριν γίνει αυτονόητο, για να επικοινωνήσουμε το προϊόν σε μια χώρα που τρώει με chopsticks και όχι με μαχαιροπίρουνα.
Πηγή: www.ekirikas.com