Οι εργαζόμενοι σε όλη την Ευρώπη βρίσκονται υπό συνεχή πίεση, εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε γεωπολιτικές κρίσεις που αυξάνουν το κόστος διαβίωσης και την αυτοματοποίηση που απειλεί να καταστρέψει θέσεις εργασίας.
Η επίσκεψη σε ειδικό φαίνεται να είναι μία από τις πιο συνηθισμένες συστάσεις για άτομα που βρίσκονται στα πρόθυρα του «επαγγελματικού εξουθενωτικού συνδρόμου».
Μια έκθεση του Eurofound — του οργανισμού της ΕΕ που επικεντρώνεται στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας — παρουσίασε τα επίπεδα άγχους στον χώρο εργασίας και το κόστος της θεραπείας σε όλη την Ευρώπη.
Τα ευρήματα, ωστόσο, είναι απογοητευτικά σύμφωνα με το euronews.
Το μέσο κόστος μερικών ιδιωτικών συνεδριών, που συνήθως διαρκούν μεταξύ 45 και 60 λεπτών, μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να εξαντλήσει ολόκληρο τον μηνιαίο κατώτατο μισθό.
Πού είναι η θεραπεία φθηνότερη στην Ευρώπη;
Ξεκινώντας με τα καλά νέα, η Γαλλία και η Ισπανία αναδεικνύονται ως δύο από τις πιο προσιτές χώρες.
Στη Γαλλία, όχι μόνο το κόστος μιας ιδιωτικής συνεδρίας είναι σχετικά χαμηλό — συνήθως μεταξύ 50 και 80 ευρώ — αλλά το δημόσιο σύστημα υγείας καλύπτει έως και το 60% του κόστους, με ανώτατο όριο τα 50 ευρώ.
Το υπόλοιπο καλύπτεται συνήθως από ιδιωτική ασφάλιση, για όσους διαθέτουν.
Στην Ισπανία, οι τιμές μπορεί να είναι ακόμη χαμηλότερες, με μια ιδιωτική συνεδρία να κοστίζει έως και 70 ευρώ.
Η ιδιωτική ασφάλιση — που καλύπτει περίπου έναν στους τέσσερις Ισπανούς — συνήθως επιστρέφει τα έξοδα για 15 έως 20 συνεδρίες.
Ποιος έχει τα υψηλότερα έξοδα θεραπείας σε σύγκριση με τους μισθούς;
Η Γερμανία παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα. Σύμφωνα με το Eurofound, η ιδιωτική ασφάλιση δεν καλύπτει τις συνεδρίες ψυχοθεραπείας.
Μια μεμονωμένη συνεδρία μπορεί να κοστίσει στους ασθενείς 100 έως 150 ευρώ, ενώ 10 συνεδρίες μπορούν να καταβροχθίσουν από τα δύο τρίτα έως και ολόκληρο τον μισθό ενός εργαζομένου με τον κατώτατο μισθό.
Η Ρουμανία φαίνεται να αποτελεί την ακραία περίπτωση. Το κόστος 10 ιδιωτικών συνεδριών μπορεί να ισούται ή ακόμη και να φτάσει το δυόμισι φορές τον μηνιαίο κατώτατο μισθό. Η έκθεση σημειώνει ότι οι ιδιωτικές συνεδρίες δεν καλύπτονται από ιδιωτική ασφάλιση.
Η Ελλάδα παρουσιάζει παρόμοια εικόνα. Δέκα συνεδρίες μπορούν να φτάσουν έως και το 170% του μηνιαίου κατώτατου μισθού.
Καλύπτουν οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες τη θεραπεία;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ναι.
Η Δανία κατατάσσεται επίσης μεταξύ των πιο ακριβών, με κόστος που φτάνει το 175%.
Ωστόσο, περίπου το 40% του κόστους επιστρέφεται από το κράτος, ενώ ένα επιπλέον ποσοστό καλύπτεται συχνά από συμπληρωματική ασφάλιση, η οποία φτάνει σχεδόν τα τρία εκατομμύρια άτομα.
Συνολικά, η Ιρλανδία μπορεί να είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες όπου η θεραπεία είναι πιο προσιτή. Όχι μόνο το κόστος των συνεδριών είναι λογικό — μεταξύ 60 και 90 ευρώ — αλλά όταν το συγκρίνεις με τους τοπικούς μισθούς, 10 ιδιωτικές συνεδρίες ανέρχονται σε περίπου 32% έως 48% του μηνιαίου κατώτατου μισθού, με μέρος του λογαριασμού να καλύπτεται συχνά από την ασφάλιση υγείας.
Ποιοι εργαζόμενοι διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο επαγγελματικής εξουθένωσης και γιατί;
Οι αρνητικές συνθήκες εργασίας, όπως η εργασιακή ανασφάλεια, η παρενόχληση, οι αντικρουόμενες απαιτήσεις και ο υπερβολικός φόρτος εργασίας, μπορούν όλες να επιβαρύνουν την ψυχική υγεία.
Ορισμένοι τομείς πλήττονται περισσότερο από άλλους, ειδικά εκείνοι που περιλαμβάνουν άμεση επαφή με πελάτες.
Σύμφωνα με το Eurofound, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που αναφέρουν ότι αισθάνονται συχνά ή πάντα συναισθηματικά εξαντλημένοι παρατηρήθηκαν μεταξύ των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και των κοινωνικών λειτουργών, με ποσοστό 24,5%.
Η απόκρυψη των συναισθημάτων συμβάλλει στην εξάντληση
Ένα από τα στοιχεία που συμβάλλουν περισσότερο στο άγχος των εργαζομένων στον τομέα της υγείας είναι η απόκρυψη των συναισθημάτων τους «συνήθως ή πάντα», σύμφωνα με την έρευνα του οργανισμού.
Οι υπηρεσίες διαμονής και εστίασης αποτελούν τη δεύτερη κατηγορία επαγγελματιών με τη μεγαλύτερη ψυχική εξάντληση, με σχεδόν το 23% των ερωτηθέντων να επηρεάζεται.
Εδώ, το γρήγορο περιβάλλον εργασίας αποτελεί την κύρια πηγή άγχους, με τους εργαζόμενους να αγωνίζονται να ανταποκριθούν στους γρήγορους ρυθμούς και τις αυστηρές προθεσμίες.
Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στην τρίτη θέση, με περίπου το 20% να αισθάνεται ψυχικά εξαντλημένο. Παρόμοια με τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, πολλοί αισθάνονται υποχρεωμένοι να κρύβουν τα συναισθήματά τους.
Ταυτόχρονα, τα χαμηλότερα ποσοστά ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο εξάντλησης παρατηρήθηκαν μεταξύ των επαγγελματιών του τομέα της πληροφορικής (13,1%) και της δημόσιας διοίκησης (14,1%).
Πηγή: www.in.gr