Το άσπρο άλογο εκείνη τη χρονιά, δεν είχε κανέναν επάνω του. Μόνο δύο μπότες κρέμονταν στην κάθε πλευρά του. Στο πέρασμά του στην ελληνική παρέλαση της Ν. Υόρκης, ο κόσμος χειροκροτούσε και πολλοί δάκρυσαν. Έλειπε ο αγαπημένος Κολοκοτρώνης της Ομογένειας, όπως ήταν γνωστός ο αείμνηστος Τάκης Νικολόπουλος. Λίγο καιρό πριν τον είχε προδώσει η καρδιά του, ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα.
Ήμουν εκεί, στην παρέλαση, όπως κάθε χρόνο. Θυμάμαι ότι με συγκίνηση έβλεπε ο κόσμος να κρατά το άλογο, πηγαίνοντας μπροστά, ο γιος του εκλιπόντος, Γιάννης, που βαστούσε και τη φημισμένη περικεφαλαία του και δίπλα του να περπατά η χήρα του Νικολόπουλου, Άννα με την κόρη της, Μαρία η οποία κρατούσε στα χέρια της φωτογραφία του πατέρας της, ο οποίος ήταν έφιππος, ως Κολοκοτρώνης στην παρέλαση.
Οι ομογενείς από τριγύρω φώναζαν το όνομα του Νικολόπουλου, και τις λέξεις «Αθάνατος» και «Κολοκοτρώνης».
Με συγκίνηση η οικογένεια του εκλιπόντος ανταπέδιδε χαιρετίζοντας τον κόσμο για την αγάπη του.
Θυμάμαι ότι λίγο καιρό πριν το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Ν. Υόρκης είχε αποφασίσει ομόφωνα να υπάρχει ένα άσπρο άλογο στην παρέλαση, στη μνήμη του μεγάλου πατριώτη ομογενή, ο οποίος για χρόνια εμφανιζόταν με τη στολή του θρυλικού «Γέρου του Μωριά», προκαλώντας τον ενθουσιασμό ομογενών και ξένων. Κάθε χρόνο τα Μέσα Ενημέρωσης έδειχναν φωτογραφίες του επάνω στο άλογο στην Πέμπτη Λεωφόρο.
Τα έξοδα για την ενοικίαση του αλόγου είχε αναλάβει η Ομοσπονδία, που οργανώνει κάθε χρόνο την παρέλαση, η οποία και ενημέρωσε σχετικά την οικογένεια του Τάκη Νικολόπουλου. Η τελευταία ευχαρίστησε για την τιμή και ζήτησε να είναι και μέλη της οικογένειας κοντά στο άλογο, όπως και έγινε.
Το άλογο, νοικιάστηκε στην Πενσιλβάνια και μεταφέρθηκε για την παρέλαση στη Νέα Υόρκη.
Την Κυριακή της παρέλασης εκείνης, οι χιλιάδες του κόσμου στην παρέλαση, επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στη Άννα Νικολόπουλου.
Ο Τάκης Νικολόπουλος μιλώντας σε συνέδριο της Παλλακωνικής Ομοσπονδίας Αμερικής και Καναδά.
ΑΡΧΕΙΟ «Ε.Κ.»/ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ
Και θυμάμαι εκείνο που μου είχε πει, σχετικά, ο τότε αντιπρόεδρος της οργάνωσης και πρώην ύπατος πρόεδρος της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας, Χρήστος Βουρνάς: «Η ιδέα της Ομοσπονδίας για το άλογο, ήταν ένα είδος μνημόσυνου για τον εξαίρετο αυτό πατριώτη».
Ο αείμνηστος Τάκης Νικολόπουλος είχε διατελέσει πρόεδρος της Παλλακωνικής Ομοσπονδίας Αμερικής και Καναδά, καθώς και πρόεδρος του Συλλόγου Λογγάστρας Λακωνίας. Ήταν ενεργός μέλος και παράγοντας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Ν. Υόρκης, της κοινότητας Ζωοδόχου Πηγής του Μπρονξ, όπου έμενε και άλλων ομογενειακών φορέων.
Θυμάμαι ότι όλη η Ομογένεια είχε συγκλονιστεί από το μοιραίο, που είχε συμβεί από καρδιακή προσβολή, ενώ ο Νικολόπουλος βρισκόταν στο διαμέρισμά του στην Ελλάδα. Επειδή δεν τον είχαν δει οι γείτονες, ειδοποίησαν την Αστυνομία, η οποία έσπασε την πόρτα του σπιτιού του και τον βρήκε νεκρό.
Είχα γνωριστεί με τον Κολοκοτρώνη της Ομογένειας. Τον αγαπούσα και τον εκτιμούσα για την ειλικρίνειά του, την ανθρωπιά του και τον πατριωτισμό του. Όλοι τον αγαπούσαν.
Τακτικά μιλούσα μαζί του. Θυμάμαι ότι μια από τις φορές εκείνες που συζητήσαμε μου είχε εκφράσει την ικανοποίησή του, γιατί επί της δικής του προεδρίας στο Σύλλογο Λογγάστρας, είχαν συγκεντρωθεί στην Ελλάδα 1250 περίπου συγχωριανοί του απ’ όλο τον κόσμο και έλαβαν μέρος σε μια όμορφη καλλιτεχνική βραδιά γεμάτη αναμνήσεις από το παρελθόν.
Κατά το διάστημα της 10χρονης προεδρίας του ο σύλλογος είχε κοινωνικές εκδηλώσεις, καθώς και πολιτιστικές, πατριωτικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Όπως ο ίδιος μου είχε πει, ο Σύλλογός έπαιξε πρωτοποριακό ρόλο και ξεχώρισε μέσα από τους συλλόγους της Ομογένειας, χάρις στην άριστη συνεργασία των αξιωματούχων του Συμβουλίου και όλων των μελών και φίλων της οργάνωσης.
Θυμάμαι ότι με υπερηφάνεια μου είχε τονίσει ότι κατά τα τελευταία εκείνα χρόνια ο σύλλογος συνετέλεσε στο να συγκεντρωθεί από το Λεύκωμα και τα λαχεία του χορού της παρέλασης, ένα ποσό-ρεκόρ για την ενίσχυση της εθνικής παρέλασης.
Συμμετείχε, επίσης, ο σύλλογος μαζί με άλλες οργανώσεις στη συγκέντρωση 200.000 δολαρίων υπέρ των θυμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Ο Σύλλογος Λογγάστρας είχε δώσει, εξάλλου, το παρών του στη γενέτειρα με οικονομική ενίσχυση του Ιδρύματος Ανιάτων Σπάρτης, ιερών ναών του χωριού και ηλεκτροδότησης του γηπέδου μπάσκετ.
Ο Τάκης Νικολόπουλος, ο Κολοκοτρώνης της Ομογένειας, δούλεψε πολύ για την Ομογένεια, την πατρίδα και γενικότερα τον Ελληνισμό.
Δεν ξεχνώ τα λόγια που μου είχε πει, τότε, ο Χρήστος Βουρνάς: «Χάσαμε έναν μεγάλο Έλληνα, έναν άνθρωπο διαμάντι, που η καρδιά του ήταν για όλο τον κόσμο».
Πηγή: www.ekirikas.com