Ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός και συγγραφέας, ο Κωνσταντίνος Τζούμας άφησε το δικό του διακριτό στίγμα στα πολιτιστικά πράγματα της Ελλάδας. Χαρακτηριστική ψηλόλιγνη φιγούρα της Αθήνας, σύχναζε στο «Φίλιον» στο Κολωνάκι, μ’ έναν αέρα εστέτ, προκλητικό, σνομπ, πολλαπλασιάζοντας την εικόνα του κοσμοπολίτη που καλλιέργησε, εκφράζοντας με διάφορους τρόπους την αστική του ελευθερία.
Γόνος αστικής οικογένειας του Πειραιά, ο Κωνσταντίνος Τζούμας γεννήθηκε στον Πειραιά στις 30 Αυγούστου 1944 και μεγάλωσε στο Πασαλιμάνι και την Αθήνα.
Τα πρώτα χρόνια και η πορεία στον κινηματογράφο
Ξεκίνησε να σπουδάσει ηθοποιός, έκανε μαθήματα χορού στη σχολή της Ζουζούς Νικολούδη και στη συνέχεια, τη δεκαετία του ’70, στη Νέα Υόρκη με κορυφαίους χορογράφους όπως ο Άλβιν Νικολάι, ο Μερς Κάνιγχαμ και ο Άλβιν Έιλι. Τελικά διάλεξε την ηθοποιία «από αντίδραση στην αντίληψη που θεωρούσε τους ηθοποιούς ελαφρών ηθών» όπως είχε πει ο ίδιος.
Στη Νέα Υόρκη τον συνάντησε ο Παντελής Βούλγαρης, και του πρότεινε να παίξει τον παπά στο «Χάππυ Νταίη», έναν τελείως κόντρα ρόλο από το άγριο Μανχάταν της σεξουαλικής απελευθέρωσης και των καλλιτεχνικών κινημάτων όπου ζούσε ο Κωνσταντίνος Τζούμας. «Εγώ τότε με μαλλί χένα, μπότες ιππασίας, ρώσικες πουκαμίσες. Να παίξω τον παπά… φανταστείτε. Πήγα στα γυρίσματα που ήταν συναρπαστικά για όλους μας». Ήταν η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο που του απέφερε ειδική μνεία για την ερμηνεία του στο 17ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1976).
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα έπαιξε σε ταινίες που έγραψαν ιστορία και εντάσσονται στο κλίμα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, όπως «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» (1979) και «Γλυκιά Συμμορία» (1983), του Νίκου Νικολαΐδη, «Ελευθέριος Βενιζέλος» (1980) και «Ακροπόλ» (1996) του Παντελή Βούλγαρη, «Απέναντι» (1981) του Γιώργου Πανουσόπουλου, «Ρεμπέτικο» (1983) του Κώστα Φέρρη, «Δράκουλας των Εξαρχείων» (1983) του Νίκου Ζερβού, «Μια τόσο μακρινή απουσία» (1985) και «Γυναίκες που περάσατε από δω» (2017) του Σταύρου Τσιώλη, την τελευταία ταινία της κινηματογραφικής του καριέρας, όπως και του Σταύρου Τσιώλη. Διακρίθηκε επίσης ως ηθοποιός φωνής, καθώς δάνεισε τη φωνή του σε αρκετές ταινίες κινουμένων σχεδίων, με πιο χαρακτηριστικό το ρόλο του ως Άδης στην ταινία «Ηρακλής» της Ντίσνεϊ.
Θέατρο, ραδιόφωνο και συγγραφή
Στο θέατρο έχει πρωταγωνιστήσει σε έργα όπως «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ, «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» του Αλέκου Σακελλάριου, «Εγώ δεν…» του Βασίλη Αλεξάκη και «Κ.Π. Καβάφης αυτοβιογραφούμενος» του Γιάννη Φαλκώνη. «Η τέχνη είναι η απρόβλεπτη, έχει μια περιστασιακή γενναιοδωρία, σου έρχεται ένα δώρο από κει που δεν το περιμένεις» είχε πει σε μια συνέντευξή του.
Ο Κωνσταντίνος Τζούμας έγινε ευρέως γνωστός από την τηλεόραση σε γκεστ εμφανίσεις στις δημοφιλείς σειρές «Απαράδεκτοι» (1991-1993), «Τρεις Χάριτες», «Οι Μεν και οι Δεν» «Δύο Ξένους», ενώ τα τελευταία χρόνια, ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός σε καθημερινή εκπομπή στον σταθμό «Εν Λευκώ» της Αθήνας. Με το χιούμορ του και την αδιαμφισβήτητη αστική του ευγένεια, αλλά και τις κάποιες φορές αμφιλεγόμενες απόψεις του, κέντριζε ασταμάτητα το ενδιαφέρον των ακροατών του.
Εξέδωσε τρία αυτοβιογραφικά βιβλία με τους τίτλους «Ως εκ θαύματος», «Complete Unknown» και «Πανωλεθρίαμβος».
Ο Κωνσταντίνος Τζούμας πέθανε στις 25 Ιουνίου 2022, σε ηλικία 77 ετών, νικημένος από τον καρκίνο με τον οποίο πάλευε τα τελευταία χρόνια.
Πηγή: www.sansimera.gr