Σπίτια ηλικίας εκατοντάδων ετών αποκτούν δεύτερη ζωή
Ορισμένα από τα κτίρια που συμμετέχουν ήδη στο εγχείρημα είναι ηλικίας αρκετών αιώνων. Το Chez Catherine & Joseph χρονολογείται από το 1595, το Chez Madeleine από το 1634 και το Chez Berthe από το 1757. Σήμερα λειτουργούν ως αυτόνομες κατοικίες φιλοξενίας, αλλά η αποκατάστασή τους δεν επιχείρησε να σβήσει τα σημάδια της ηλικίας τους. Παλιές ξύλινες δοκοί, πέτρα, πόρτες και αντικείμενα που βρέθηκαν στα σπίτια έχουν διατηρηθεί και ενσωματωθεί στους νέους χώρους. Η φιλοσοφία αποκατάστασης του project περιγράφεται με αρκετά σαφείς κανόνες, διατήρηση των αρχικών όγκων και υλικών, χρήση παραδοσιακών τεχνικών, συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες και όσο το δυνατόν λιγότερες επεμβάσεις στα κτίρια.
Συνεπώς, το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί μια «αλπική αισθητική» από την αρχή. Η αισθητική υπάρχει ήδη, το δύσκολο είναι να μη χαθεί. Το αποτέλεσμα συνδυάζει τους αιώνες με το σήμερα. Το ξύλινο σαλέ μπορεί να διατηρεί έναν παλιό φούρνο από σαπωνόλιθο και, λίγα μέτρα πιο πέρα, να διαθέτει ενδοδαπέδια θέρμανση ή ένα σύγχρονο ξύλινο ιαπωνικό λουτρό.
Τα παράξενα ξύλινα σπίτια πάνω σε «πόδια»
Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές κατασκευές της περιοχής βρίσκονται τα raccards, οι παλιές ξύλινες αποθήκες δημητριακών του Βαλέ. Στηρίζονται υπερυψωμένες πάνω σε πέτρινες βάσεις και μεγάλους επίπεδους λίθους, μια κατασκευαστική τεχνική που βοηθούσε στην προστασία των τροφίμων από την υγρασία και τα τρωκτικά. Σήμερα αποτελούν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία του τοπίου του Val d’Hérens και ορισμένα από αυτά έχουν ενταχθεί στο νέο δίκτυο φιλοξενίας. Δεν πρόκειται λοιπόν για σκηνικά που κατασκευάστηκαν για τους επισκέπτες. Είναι απομεινάρια μιας αγροτικής ζωής αιώνων που αποκτούν καινούργια χρήση. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο ολόκληρου του εγχειρήματος, το τουριστικό προϊόν δεν προηγείται του τόπου, αλλά έρχεται δεύτερο.
Το μικρό ξενοδοχείο που λειτουργεί ως καρδιά του δικτύου
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται το Hôtel Le Central, που άνοιξε στα τέλη του καλοκαιριού με μόλις 7 δωμάτια και λειτουργεί ως βασικός κόμβος του Le Rucher. Το κτίριο διαθέτει χώρους καθιστικού, βιβλιοθήκη, πιάνο, τζάκι, κήπο και ένα honesty bar με κρασιά του Βαλέ. Η λογική παραμένει μικρής κλίμακας και περισσότερο θυμίζει μεγάλο ορεινό σπίτι παρά συμβατικό ξενοδοχείο. Κάτω από το χωριό βρίσκεται και μία από τις πιο απρόσμενες προσθήκες του project, το Olèïnna Spa, διαμορφωμένο με την αίσθηση αλπικής σπηλιάς και συνδεδεμένο με το ξενοδοχείο μέσω υπόγειας διάβασης. Περιλαμβάνει σάουνα, υδρομασάζ και χώρο θεραπειών, ενώ η σχεδιαστική του αναφορά στο νερό δεν είναι τυχαία. Το ίδιο το όνομα Εβολέν συνδέεται με την τοπική διάλεκτο και με την πηγή που διασχίζει το χωριό, διατηρώντας θερμοκρασία περίπου 10 βαθμών όλο τον χρόνο.
Το ξενοδοχείο μεγαλώνει σπίτι με σπίτι
Το Le Rucher δεν είναι ακόμη ολοκληρωμένο. Αντί να ανοίξει κατευθείαν ως μεγάλο resort, προσθέτει σταδιακά κτίρια στο δίκτυό του. Στον σχεδιασμό βρίσκονται νέα καταλύματα, χώροι εστίασης και πολιτιστικές χρήσεις, ενώ το σύνολο αναμένεται να φτάσει περίπου τα 15 ιστορικά κτίρια μέσα στο χωριό.
Στο επίσημο χρονοδιάγραμμα εμφανίζονται νέες προσθήκες έως τουλάχιστον το 2028. Ανάμεσά τους βρίσκεται το La Pension, που προορίζεται να στεγάσει χώρο εστίασης, καθώς και το ιστορικό For de Blatt, κτίριο ηλικίας άνω των 580 ετών που σχεδιάζεται να αποκτήσει πολιτιστική και κοινωνική χρήση. Η εξέλιξη αυτή έχει μια λεπτή ισορροπία. Όσο μεγαλώνει το project, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η πρόκληση να παραμείνει μέρος του χωριού και να μη μετατρέψει το χωριό σε μέρος του ξενοδοχείου.
Γιατί το Εβολέν έχει ενδιαφέρον πέρα από το ίδιο το ξενοδοχείο
Το εγχείρημα αποκτά μεγαλύτερη αξία επειδή δεν βρίσκεται σε ένα απομονωμένο τουριστικό θέρετρο, αλλά σε μια περιοχή που έχει ήδη δική της ζωή. Από το Εβολέν ξεκινούν πεζοπορικές διαδρομές προς τα γειτονικά Les Haudères, La Sage και La Forclaz. Η περιοχή προσφέρεται για ορεινή ποδηλασία, αναρρίχηση, via ferrata και πεζοπορία, ενώ τον χειμώνα λειτουργούν διαδρομές για σκι αντοχής και χιονορακέτες. Μία από τις χαρακτηριστικές διαδρομές συνδέει πέντε παλιά χωριά της κοιλάδας σε περίπου 11 χιλιόμετρα, περνώντας από ξύλινα σαλέ, αγροτικά τοπία και δάση. Το Val d’Hérens είναι επίσης γνωστό για τις απότομες αλπικές πλαγιές του, τα παλιά χωριά και τη θέα προς κορυφές όπως η Dent Blanche. Εδώ η τουριστική εμπειρία δεν εξαρτάται από ένα μεμονωμένο αξιοθέατο. Βρίσκεται περισσότερο στην αίσθηση του τόπου, στις διαδρομές ανάμεσα στους οικισμούς και στον τρόπο με τον οποίο ένα αρκετά αυστηρό ορεινό περιβάλλον εξακολουθεί να διαμορφώνει την καθημερινή ζωή.
Ένα διαφορετικό ερώτημα για τον τουρισμό των χωριών
Το Εβολέν δεν ανακάλυψε το albergo diffuso. Αυτό που το κάνει ενδιαφέρον είναι ο τρόπος με τον οποίο η ιδέα εφαρμόζεται σε έναν οικισμό με τόσο ισχυρή αρχιτεκτονική ταυτότητα. Σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, τα παλιά σπίτια των χωριών αδειάζουν, οι μόνιμοι κάτοικοι μειώνονται και η τουριστική ανάπτυξη συχνά ξεκινά με την προσθήκη νέων κατασκευών. Εδώ επιχειρείται κάτι διαφορετικό, τα άδεια κτίρια να αποκτήσουν ξανά χρήση χωρίς να χρειαστεί να αλλάξει η κλίμακα του τόπου. Η δημιουργία ενός καλοστημένου σκηνικού, προϋποθέτει την ισορροπία μεταξύ αναβίωσης και τουριστικοποίησης με την παράλληλη προστασία της αρχιτεκτονικής. Προς το παρόν, όμως, στο Εβολέν συμβαίνει κάτι αρκετά σπάνιο. Το ξενοδοχείο δεν ζητά από το χωριό να μοιάσει με ξενοδοχείο, αλλά προσπαθεί το ίδιο να μάθει να μοιάζει με χωριό.
Διαβάστε ακόμα:
Greece Sotheby’s International Realty: Ποιες είναι οι δύο υψηλότερες τιμές πώλησης ακινήτων που έχουν καταγραφεί ποτέ στην Κέρκυρα
Όταν ο Τσαρούχης, ο Μόραλης και ο Γκίκας φιλοτεχνούσαν την εικόνα της Ελλάδας που ταξίδευε στον κόσμο
Θετικές προσδοκίες για την ελληνική αγορά επαγγελματικών σκαφών αναψυχής το 2027
Πηγή: www.travel.gr